Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Ολόκληρη η επιστολή Τσίπρα προς την Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ

Το ευθύ δίλημμα «άρση της χρηματοδοτικής ασφυξίας ή στάση πληρωμών στο ΔΝΤ» θέτει ξεκάθαρα στην επιστολή του προς τη Γερμανίδα Καγκελάριο Μέρκελ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. 

Ξεκαθαρίζει μάλιστα ότι ανάμεσα στην καταβολή μισθών και συντάξεων και την πληρωμή οφειλών στο ΔΝΤ η κυβέρνησή του θα επιλέξει σαφώς το πρώτο. 


Την επιστολή έδωσαν στη δημοσιότητα οι Financial Times και φαίνεται ότι αποτέλεσε τον καταλύτη των εξελίξεων των τελευταίων ημερών καθώς μια ενδεχόμενη μη πληρωμή του ΔΝΤ χωρίς να έχει προϋπάρξει συμφωνία με το Ταμείο, συνιστά πιστωτικό γεγονός.
Η επιστολή έχει ημερομηνία 15 Μαρτίου και σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, είναι αυτή που προκάλεσε την επταμερή μίνι Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες. 

Ολόκληρη η επιστολή Τσίπρα στη Μέρκελ

Στην Καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, κ. Άγκελα Μέρκελ

Σας γράφω για να σας εκφράσω τη βαθιά μου ανησυχία για τις εξελίξεις μετά τη συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, δύο ημέρες πριν από την οποία είχε προηγηθεί επιστολή από τον υπουργό Οικονομικών μας που παρουσίαζε μια σειρά από ζητήματα που έπρεπε να επιλύσει το Eurogroup. Ζητήματα τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά, μεταξύ των οποίων και την ανάγκη:

α) να συμφωνηθούν οι αμοιβαία αποδεκτοί οικονομικοί και διοικητικοί όροι, η εφαρμογή των οποίων, σε συνεργασία με τους θεσμούς, θα σταθεροποιήσει τη δημοσιονομική θέση της Ελλάδας, θα επιτύχει κατάλληλα πρωτογενή πλεονάσματα, θα εγγυηθεί τη σταθερότητα του χρέους και θα βοηθήσει στην επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του 2015 που θα λαμβάνουν υπόψη την παρούσα οικονομική κατάσταση

β) θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να επανεισαγάγει το waiver (σ.σ. εξαίρεση στα ελληνικά ομόλογα) σύμφωνα με τις διαδικασίες και τους κανονισμούς της

γ) να ξεκινήσουν οι εργασίες ανάμεσα στα τεχνικά κλιμάκια για ένα πιθανό νέο Συμβόλαιο για την Ανάκαμψη και την Εξέλιξη ανάμεσα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που θα ακολουθήσει την τρέχουσα συμφωνία

δ) να συζητηθούν μέσα για την ενεργοποίηση της συμφωνίας της 12ης Νοεμβρίου σχετικά με πιθανά επιπρόσθετα μέτρα για το χρέος και την παροχή βοήθειας για την εφαρμογή τους μετά την ολοκλήρωση της παρατεταμένης Συμφωνίας και στο πλαίσιο του νέου Συμβολαίου που θα ακολουθήσει.

Mε βάση την επί της αρχής αποδοχή της επιστολής αυτής και του περιεχομένου της, ο πρόεδρος του Eurorgroup συγκάλεσε τη συνάντηση της 20ής Φεβρουαρίου η οποία κατέληξε σε μια ομόφωνη απόφαση που εκφράζεται στο ανακοινωθέν. Το τελευταίο συγκροτεί ένα νέο πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας, των εταίρων της και των θεσμών.

Ειδικότερα, η συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου καθόρισε μια σειρά από σημεία του νέου αυτού πλαισίου και της νέας διαδικασίας, μεταξύ των οποίων:

α) Oι ελληνικές αρχές θα παρουσιάσουν μια πρώτη λίστα από μεταρρυθμιστικά μέτρα, με βάση την τρέχουσα συμφωνία, ως το τέλος της Δευτέρας της 23ης Φεβρουαρίου. Οι θεσμοί θα δώσουν μια πρώτη εκτίμηση για το αν είναι αρκετά συνεκτική για να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο εκκίνησης για μια επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Η λίστα αυτή θα συγκεκριμενοποιηθεί περαιτέρω και θα συμφωνηθεί με τους θεσμούς ως το τέλος Απριλίου.

β) Οι ελληνικές αρχές έχουν εκφράσει την ισχυρή τους δέσμευση σε μια πιο βαθιά και ευρύτερη μεταρρυθμιστική διαδικασία με στόχο να βελτιωθεί η ανάπτυξη και οι προοπτικές απασχόλησης, να διασφαλιστεί η σταθερότητα και η ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και να ενισχυθεί η κοινωνική δικαιοσύνη. Οι αρχές δεσμεύονται να εφαρμόσουν επί μακρόν εκκρεμείς μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Στο πλαίσιο αυτό, οι ελληνικές αρχές προτίθενται να κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση της τεχνικής βοήθειας.

γ) Παραμένουμε δεσμευμένοι να προσφέρουμε την κατάλληλη στήριξη στην Ελλάδα μέχρι να ανακτήσει την πλήρη πρόσβαση στις αγορές και εφόσον τηρεί τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο που έχει συμφωνηθεί.

Με βάση το κοινό αυτό έδαφος, ο υπουργός Οικονομικών έστειλε στον πρόεδρο του Εurogroup ένα γράμμα, με ημερομηνία 23 Φεβρουαρίου, με την προαναφερόμενη «πρώτη λίστα μεταρρυθμίσεων» [δείτε πάνω το α)] που πρότεινε η κυβέρνησή μας. Στις 25 Φεβρουαρίου η αποκαλούμενη «πρώτη λίστα» έγινε δεκτή από τους θεσμούς ως «αρκετά συνεκτική για να αποτελέσει ένα έγκυρο σημείο εκκίνησης για μια επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης» ως την 20ή Απριλίου.

Για να επιταχυνθεί η διαδικασία, το υπουργείο Οικονομικών έστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Eurogroup στις 5 Μαρτίου, απευθύνοντας έκκληση να ξεκινήσει άμεσα η διαδικασία των τεχνικών συζητήσεων για τον περαιτέρω καθορισμό της «πρώτης λίστας μεταρρυθμίσεων». Στην ίδια επιστολή ο υπουργός Οικονομικών επισύναψε επτά παραδείγματα για το πώς οι μεταρρυθμίσεις στην «πρώτη λίστα» θα μπορούσαν να συγκεκριμενοποιηθούν και να εξελιχθούν περαιτέρω.

Μετά τη θετική απάντηση του προέδρου του Eurogroup (στις 6 Μαρτίου) και τη συνάντηση του Eurogroup που ακολούθησε στις 9 Μαρτίου του 2015, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των συζητήσεων του Brussels Group (στο οποίο μετέχουν οι τέσσερις θεσμοί – ΕΚΤ, Κομισιόν, ESM, ΔΝΤ – και η τεχνική ομάδα της ελληνικής κυβέρνησης) στις Βρυξέλλες την Τετάρτη 11 Μαρτίου, που επικεντρώθηκε σε πολιτικά και τεχνικά ζητήματα. Στη συνάντηση αυτή αποφασίστηκε ότι οι τεχνικές ομάδες των θεσμών θα ταξιδέψουν στην Αθήνα την επόμενη ημέρα για μια διερευνητική αποστολή (fact finding) για να βοηθήσουν τις διαπραγματεύσεις του Brussels Group.

Στο πλαίσιο των προαναφερθέντων θεωρώ ότι είναι κρίσιμο να επιστήσω την προσοχή σας σε μια σειρά από εξελίξεις που είτε υπονομεύουν το πνεύμα των συμφωνιών είτε καθιστούν την εκπλήρωσή τους επικίνδυνα δύσκολη:

α) Στις 4 Φεβρουαρίου του 2015 η ΕΚΤ ήρε την εξαίρεση (waiver) για τις ελάχιστες προϋποθέσεις πιστοληπτικής αξιολόγησης για χρεόγραφα που εκδίδονται από την ελληνική δημοκρατία ή έχουν την εγγύησή της, ενώ ξεκαθάριζε πως η εξαίρεση θα επανέλθει μόλις επέλθει μια συμφωνία σε επίπεδο Eurogroup. Επιπλέον, ακόμα και μετά την παραπομπή των ελληνικών τραπεζών στον μηχανισμό του ΕLA της ΤτΕ ΕΛΛ +1,52%, η ΕΚΤ ανεβάζει το όριο του ELA σε συντομότερα διαστήματα από το συνηθισμένο και σε μικρότερες αυξήσεις που δημιουργούν φήμες και προκαλούν αβεβαιότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Επιπρόσθετα, η ΕΚΤ καθόρισε ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν μπορούν να διακρατούν περισσότερα έντοκα από ό,τι στις 18 Φεβρουαρίου, περιορίζοντας τη συμμετοχή τους πολύ κάτω από το όριο για τα έντοκα. (Παρακαλώ σημειώστε ότι το καλοκαίρι του 2012, όταν μια νέα ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε στην ίδια θέση με τη δική μας, υπήρξε μια γενναιόδωρη επέκταση του ELA, το όριο έκδοσης εντόκων ανέβηκε ώστε να επιτραπεί στην κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει τις αποπληρωμές χρέους στους πιστωτές μας και οι τράπεζες δεν περιορίστηκαν σε κανένα όριο μιας προηγούμενης ημερομηνίας. Με τον τρόπο αυτό η τότε κυβέρνηση και το Eurogroup εξασφάλισαν αρκετό «χώρο» για να φτάσουν σε μια συμφωνία που επέτρεπε στις ελληνικές τράπεζες να μετακινηθούν από τον ELA και να επιστρέψουν στις συνηθισμένες μεθόδους χρηματοδότησης από την ΕΚΤ).

β) Εξαιτίας των αποτυχιών του παρελθόντος (των προηγούμενων κυβερνήσεων) για την ολοκλήρωση των προγραμματισμένων αξιολογήσεων, οι εκταμιεύσεις με βάση τη δανειακή συμφωνία με τον ESM-EFSF έγιναν με πολλές διακοπές (ενώ αυτές του ΔΝΤ είχαν παρόμοιες καθυστερήσεις, δημιουργώντας ένα σημαντικό χρηματοδοτικό κενό για το 2014 και το 2015. Σε αυτό περιλαμβάνονται και τα κέρδη από τις λήξεις ομολόγων του προγράμματος SMP της ΕΚΤ, τα οποία η ΕΚΤ διανέμει στα κράτη μέλη με την κατανόηση ότι θα μεταφερθούν στην ελληνική κυβέρνηση.

Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν έχει πρόσβαση στις αγορές χρήματος και επίσης εν όψει των αυξημένων υποχρεώσεων για την αποπληρωμή χρέους την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2015 (κυρίως προς το ΔΝΤ), πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως οι ειδικοί περιορισμοί της ΕΚΤ [δείτε πάνω το α)] σε συνδυασμό με τις καθυστερήσεις στις εκταμιεύσεις [δείτε το β)], θα καθιστούσαν αδύνατο για οποιαδήποτε κυβέρνηση να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της για το χρέος. Η εξυπηρέτηση αυτών των υποχρεώσεων μόνο μέσω εσωτερικών πηγών, θα οδηγούσε σε μια μεγάλη επιδείνωση στη χτυπημένη από την ύφεση ελληνική οικονομία, ένα ενδεχόμενο που δεν θα το επιτρέψω.

Εν τω μεταξύ, λυπούμαι που πρέπει να αναφέρω πως έχει γίνει λίγη πρόοδος στις διαπραγματεύσεις των τεχνικών ομάδων στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα. Ο λόγος για την εξαιρετικά αργή πρόοδο είναι πως οι τεχνικές ομάδες των θεσμών, καθώς και ορισμένοι παράγοντες σε υψηλότερο επίπεδο, φαίνεται να δίνουν μικρή σημασία στην συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου και είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν στη γραμμή του Μνημονίου Κατανόησης που είναι προγενέστερο τόσο της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου όσο και της 25ης Ιανουαρίου, της ημέρας που ο ελληνικός λαός εξέλεξε μια νέα ελληνική κυβέρνηση με εντολή να διαπραγματευτεί τη νέα διαδικασία που εγκαθίδρυσε η συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου.

Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι εταίροι μας θεωρούν πως μια επιτυχημένη μεταρρυθμιστική προσπάθεια μπορεί να πραγματοποιηθεί με τόσο αυστηρούς και πιεστικούς περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδοτικής πίεσης κάτω από την οποία εργάζεται η κυβέρνησή μου.

Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει σταθερή στη δέσμευσή της να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της στους εταίρους της στο πλαίσιο της επιστολής της 18ης Φεβρουαρίου και της απόφασης του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Ωστόσο είμαι υποχρεωμένος να σας ξεκαθαρίσω, πως για να συνεχίσουμε να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, όπως έχουμε κάνει ως τώρα, πρέπει να υπάρξει πρόοδος σε μια σειρά από μέτωπα:

α) Μετά τη συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου και την αποδοχή της παράτασης της Κύριας Σύμβασης Χρηματοπιστωτικής Διευκόλυνσης από τα κράτη μέλη και δεδομένου ότι συνεχίζονται οι συζητήσεις με τις τεχνικές ομάδες, η ΕΚΤ πρέπει να επαναφέρει τους όρους χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών στην προ 4ης Φεβρουαρίου κατάσταση

β) Η διαδικασία με την οποία οι μεταρρυθμίσεις που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση, καθώς και η αξιολόγησή τους, θα ξεκαθαρίζονται άμεσα ώστε να υπάρξει μια επιτυχημένη ολοκλήρωση της αξιολόγησης ως το τέλος Απριλίου του 2015, καθώς και να συγκεκριμενοποιηθεί η επανεκκίνηση των εκταμιεύσεων με την πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

γ) Πρέπει να καθοριστεί η διαδικασία (καθώς και οι μετέχοντες και το χρονοδιάγραμμα) μέσω της οποίας θα συμφωνηθούν νέες ρυθμίσεις οι οποίες η κυβέρνησή μου θα ήθελε να πάρουν τη μορφή ενός Συμβολαίου για την Ανάκαμψη και την Εξέλιξη, μεταξύ των οποίων και οι προβλέψεις για το ελληνικό χρέος στο πνεύμα της συμφωνίας του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012.

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα δεσμεύεται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της με καλή πίστη και σε συνεργασία με τους εταίρους της.

Για το σκοπό αυτό δεσμευόμαστε πλήρως στη διαδικασία που καθορίζει η συμφωνία του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, ώστε να ξεκινήσουμε άμεσα το έργο της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων που είναι κρίσιμες για τις προοπτικές της οικονομίας για μια μακροπρόθεσμη ανάπτυξη σε μια χωρίς αποκλεισμούς Ευρώπη. Με την επιστολή αυτή σας απευθύνω έκκληση να μην επιτρέψετε ένα μικρό πρόβλημα ρευστότητας, και σε ορισμένες «θεσμικές αδράνειες», να μετατραπούν σε ένα μεγάλο πρόβλημα για την Ελλάδα και την Ευρώπη.


ΕΛΕΓΧΟΣ

Έρευνα της Αρχής για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος για την Αγροτική Τράπεζα

Εξαφάνισαν την Αγροτική για να καλύψουν το πλιάτσικο. Στουρνάρας - Προβόπουλος προ των ευθυνών τους.

Το σκάνδαλο- μαμούθ εντόπισε ο υπουργός Επικρατείας για την καταπολέμηση της Διαφθοράς, Π. Νικολούδης και ερευνά η Αρχή για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος…

• «Είναι σκάνδαλο-γίγας! Μπροστά του το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, η Proton Bank και 
οι άλλες γνωστές υποθέσεις είναι νάνοι!» λένε οι γνωρίζοντες 

• Τελευταία «ανακάλυψη» Νικολούδη το πάρτι των ημετέρων στην Αγροτική Τράπεζα πριν αποχωρήσει από 
την Αρχή – Προσωπικό στοίχημα να αποκαλυφθούν οι υπεύθυνοι

• Πώς ο υπουργός κατά της διαφθοράς ανακάλυπτε «κρυμμένα λεφτά» σε Γκέρσεϊ, Λιχτενστάιν και άλλους φορολογικούς παραδείσους.


Χίλια τριακόσια επισφαλή δάνεια –τα λεγόμενα «θαλασσοδάνεια»– που χορήγησε η Αγροτική Τράπεζα χωρίς να πληρούνται στο ελάχιστο οι προϋποθέσεις χορήγησής τους και που το συνολικό ύψος τους αγγίζει τα 5 δις ευρώ βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Αρχής Καταπολέμησης Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες των «Επικαίρων», πρόκειται για τεράστιο σκάνδαλο, που μπροστά του ωχριούν οι γνωστές υποθέσεις των άλλων τραπεζών που χορηγούσαν επισφαλή δάνεια και είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια.

«Είναι σκάνδαλο-γίγας! Μπροστά του το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, η ProtonBank και οι άλλες γνωστές υποθέσεις είναι νάνοι! Στις άλλες περιπτώσεις τραπεζών που χορηγούσαν επισφαλή δάνεια είχαμε βλάβη του Δημοσίου, δηλαδή δηλωμένα δάνεια που χορηγήθηκαν και δεν επιστράφηκαν, τα οποία έφταναν κάποιες εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ.

Στην περίπτωση της Αγροτικής τα δάνεια που δόθηκαν και δεν επιστράφηκαν, τα οποία και νομοτελειακά οδηγούνται στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου, φτάνουν στα 4,9 δις ευρώ! Είναι ακριβώς υπολογισμένα: χίλια τριακόσια δάνεια ελεγχόμενης νομιμότητας που δεν έχουν επιστραφεί και που θα κληθεί να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος», αναφέρουν στα «Επίκαιρα» πηγές του υπουργείου για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς.

Η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, που επί σειρά ετών λειτουργούσε ως κρατικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα σε ένα πλαίσιο «εξυπηρέτησης» κυβερνητικών ημετέρων, διαχωρίστηκε σε «καλή» και «κακή» τράπεζα πριν από περίπου δυόμισι χρόνια.

Το υγιές κομμάτι απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς, ενώ τις υποχρεώσεις της «κακής» ανέλαβε το Δημόσιο, καλύπτοντάς τες μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Στο έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και των Ελλήνων φορολογουμένων «έπεσε» ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης, ως επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος.

Από την έρευνα της Αρχής και του ΣΔΟΕ προέκυψαν «λαβράκια». Επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς, βιομήχανοι, κατασκευαστικές εταιρείες αλλά και αγροτοσυνδικαλιστές απολάμβαναν το ιδιότυπο καθεστώς των «χορηγιών» μέσω δανείων από την ΑΤΕ, τα οποία ουδέποτε εξυπηρετήθηκαν, παίρνοντας έτσι τη μορφή… δώρου.

Στην τελική ευθεία ο έλεγχος των καταθέσεων Ελλήνων σε ελβετικές τράπεζες
Οι συνομιλίες μεταξύ της Βέρνης και της Αθήνας με κεντρικό θέμα τις μη δηλωθείσες καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες επαναλαμβάνονται αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα, όπου αναμένεται την Πέμπτη (26/3) ο Ελβετός υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για διεθνή χρηματοπιστωτικά θέματα Ζακ ντε Βατβίλ, γιατη διευθέτηση «του παρελθόντος».

Όπως γίνεται, λοιπόν, κατανοητό, αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις στο συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο «καίει» την ελληνική κυβέρνηση. Είναι η πρώτη φορά από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης που θα υπάρξει επικοινωνία και συνεργασία ανάμεσα στην Αθήνα και τη Βέρνη για το συγκεκριμένο ζήτημα. Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν από την ελβετική εφημερίδα Tages-Anzeiger, οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία ανέρχονται σε 1,5 δις ελβετικά φράγκα (1,4 δις ευρώ), ποσό που δεν επιβεβαίωσαν οι ελβετικές Αρχές.

Επί του ποσού αυτού ένα τμήμα έχει δηλωθεί. Ένα άλλο τμήμα του ποσού αποτελεί προϊόν φοροδιαφυγής ή πρόκειται για ποσά που έχουν ωφεληθεί οι καταθέτες από γενναιόδωρες φοροαπαλλαγές στην Ελλάδα και εξαιρούνται νομίμως κάθε επιβάρυνσης.


ΕΛΕΓΧΟΣ

Ζημία εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε βάρος του Δημοσίου

Γιατροί και υπάλληλοι ΙΚΑ και ΟΑΕΕ φέρονται εμπλεκόμενοι σε μεγάλη 
απάτη

Υπόθεση μεγάλης απάτης σε βάρος 
του ΙΚΑ και του ΟΑΕΕ με την έκδοση πλαστών αναπηρικών συντάξεων, προνοιακών επιδομάτων και αποζημιώσεων για δήθεν εργατικά ατυχήματα, στην οποία φέρεται ότι συμμετείχαν, εκτός των άλλων, 17 γιατροί και υπάλληλοι των δύο οργανισμών, εξιχνίασε η η Οικονομική Αστυνομία.
Συγκεκριμένα, έχουν συλληφθεί οκτώ άτομα, τέσσερις άνδρες και τέσσερις γυναίκες, όλοι Έλληνες, ηλικίας από 26 έως 67 ετών.
Σύμφωνα με την Αστυνομία, ανάμεσα στους συλληφθέντες είναι 53χρονο ηγετικό μέλος της εγκληματικής οργάνωσης, καθώς και 45χρονος υπάλληλος του ΟΑΕΕ.

Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα για συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, απάτη κατ’ εξακολούθηση, πλαστογραφία και κατάχρηση σε βάρος του Δημοσίου.
Συγκατηγορούμενοί τους, οι οποίοι δεν συνελήφθησαν λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου, είναι εννέα ιδιώτες γιατροί, οκτώ γιατροί του ΙΚΑ και άλλοι 12 Έλληνες πολίτες, οι οποίοι κατηγορούνται -κατά περίπτωση- για ψευδείς ιατρικές πιστοποιήσεις, παράβαση καθήκοντος και απάτη.

Όπως ανακοίνωσε η ΕΛ.ΑΣ., στο πλαίσιο της πολύμηνης και ενδελεχούς αστυνομικής έρευνας, που ξεκίνησε μετά από καταγγελία του ΟΑΕΕ, προέκυψε ότι το 53χρονο ηγετικό μέλος της οργάνωσης, είχε συγκροτήσει εγκληματική ομάδα, με δομημένη και διαρκή δράση, στην οποία ενέταξε τους επτά συλληφθέντες. 

Τα μέλη της ομάδας είχαν διακριτούς και απαραίτητους ρόλους στη διάπραξη των κακουργημάτων, με τελικό σκοπό τον προσπορισμό οικονομικού οφέλους, το οποίο προερχόταν από την ταυτόχρονη ζημία του Ελληνικού Δημοσίου, ως αρμόδιο για την καταβολή των αποζημιώσεων που προβλέπονται για τα εργατικά ατυχήματα, τα προνοιακά επιδόματα, τις αναπηρικές συντάξεις, διάφορες κοινωνικές παροχές (φοροαπαλλαγές, μειωμένα τιμολόγια ΔΕΚΟ κλπ), καθώς και την «αμοιβή» που εισέπραξαν από τους «πελάτες» για τη διεκπεραίωση των υποθέσεών τους.

Πιο αναλυτικά, κατήρτιζαν φακέλους, που αφορούσαν έκδοση αναπηρικών συντάξεων, προνοιακών επιδομάτων και λοιπών κοινωνικών παροχών, καθώς και φακέλους ανύπαρκτων εργατικών ατυχημάτων, για άτομα - πελάτες, που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις, κατόπιν παραγγελίας στο ηγετικό στέλεχος, είτε στα άλλα μέλη της ομάδας.
Ο 45χρονος υπάλληλος του ΟΑΕΕ, λόγω της θέσης του, είχε ειδικό ρόλο στη λειτουργία της εγκληματικής οργάνωσης, καθώς ήταν υπεύθυνος για την πληροφόρηση αναφορικά με την ασφαλιστική κάλυψη κάθε «πελάτη», προκειμένου αυτή να είναι συμφέρουσα.

Επιπλέον, ο αρχηγός της οργάνωσης και δύο μέλη της, μεσολαβούσαν και επικοινωνούσαν με τους εμπλεκόμενους σε αυτήν γιατρούς, ενώ άλλα δύο μέλη που δραστηριοποιούνταν στα εργατικά ατυχήματα, ήταν επιφορτισμένα με την υποστήριξη και διεκπεραίωση όλων των υποθέσεων, είτε μεταφέροντας και καταθέτοντας διάφορα έγγραφα, εξετάσεις, δικαιολογητικά στο όνομα των «πελατών», είτε παραλαμβάνοντας και παραδίδοντας χρηματικά ποσά.

Για κάθε παράνομη χορήγηση προνοιακού επιδόματος, αναπηρικής σύνταξης ή «δημιουργίας εργατικού ατυχήματος», τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης απεκόμιζαν χρηματικό ποσό από 2.000 έως 5.000 ευρώ.
Η μέχρι τώρα ζημία σε βάρος του Δημοσίου ανέρχεται τουλάχιστον σε 360.000 ευρώ, ενώ η επαπειλούμενη ζημία δεν μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς η απαλλαγή του κάθε φυσικού προσώπου με αναπηρική σύνταξη ή προνοιακό επίδομα, είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση (απαλλαγή ΕΝΦΙΑ, απαλλαγή τιμολογίων ΔΕΚΟ κτλ).
Από τη μέχρι στιγμής έρευνα της Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας, έχουν ταυτοποιηθεί 133 φυσικά πρόσωπα, τα οποία έλαβαν προνοιακά επιδόματα και αποζημίωση, χωρίς να πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, προβάλλοντας ψευδή εργατικά ατυχήματα.

Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ., τα μέλη της οργάνωσης έβρισκαν «υποψηφίους» με μεγάλη ασφαλιστική κάλυψη, ύστερα από την πληροφόρηση του συλληφθέντα υπαλλήλου του ΟΑΕΕ, ώστε να είναι συμφέρουσα η αποζημίωση, με τελικό στόχο να αποκομίσουν και οι ίδιοι μεγαλύτερο μερίδιο, ως αμοιβή.

Στη συνέχεια οι ιατροί, έναντι αμοιβής που 
δεν έχει εξακριβωθεί, χορηγούσαν ιατρικές γνωματεύσεις, οι οποίες πιστοποιούσαν τις «σωματικές βλάβες» που προήλθαν από το «εργατικό ατύχημα», ενώ προκειμένου να αποδειχθεί η τέλεση του ατυχήματος, χρησιμοποιούνταν φυσικά πρόσωπα, τα οποία δήλωναν ψευδώς στον ΟΑΕΕ, ότι ήταν μάρτυρες στα δήθεν εργατικά ατυχήματα.
Πρόκειται για οκτώ Έλληνες πολίτες, ηλικίας από 30 έως 73 ετών, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για ψευδή ανωμοτί κατάθεση και απάτη.
Σημειώνεται ότι σε 41 περιπτώσεις ύποπτων εργατικών ατυχημάτων, οι κατηγορούμενοι ιατροί έχουν γνωματεύσει θετικά για τα 34.

Αναφορικά με τις περιπτώσεις χορήγησης προνοιακών επιδομάτων, αναπηρικών συντάξεων και κοινωνικών παροχών, προέκυψε ότι άτομα που δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις για τη λήψη τους, έρχονταν σε επαφή με τον αρχηγό ή/και τα μέλη της οργάνωσης, τα οποία στη συνέχεια επικοινωνούσαν με τους εμπλεκόμενος ιατρούς που εξέδιδαν, έναντι αμοιβής, ψευδείς ιατρικές γνωματεύσεις, στο όνομα των υποψηφίων.

Έπειτα και προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες εργαστηριακές εξετάσεις, οι οποίες θα πιστοποιούσαν το υποτιθέμενο πρόβλημα υγείας του «υποψηφίου», εφάρμοζαν την εξής μέθοδο: Χρησιμοποιούσαν, ως συνεργάτες, τέσσερις ημεδαπούς, ηλικίας από 52 μέχρι 60 ετών, οι οποίοι πάσχουν από πραγματικά προβλήματα υγείας και μετέβαιναν σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα.

Στα κέντρα αυτά, δήλωναν ψευδώς και χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, τα στοιχεία ταυτότητας του υποψήφιου για έκδοση προνοιακού επιδόματος και ακολούθως προέβαιναν στις απαιτούμενες ιατρικές εξετάσεις. Αποτέλεσμα ήταν να προσκομίζονται στις αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές εξετάσεις, οι οποίες ήταν φαινομενικά ορθές και κατάλληλες.

Με τον τρόπο αυτό, η οργάνωση κατήρτισε και κατέθεσε σε ασφαλιστικούς οργανισμούς ιατρικούς φακέλους για αναπηρικές συντάξεις, προνοιακά επιδόματα, κοινωνικές παροχές και ανύπαρκτα εργατικά ατυχήματα, για συνολικά 133 φυσικά πρόσωπα.

Στο πλαίσιο των ερευνών που διενήργησε η Διεύθυνση Οικονομικής Αστυνομίας στις οικίες, στα οχήματα και στην κατοχή των συλληφθέντων, βρέθηκαν μεταξύ άλλων και κατασχέθηκαν:
περισσότερες από 100 ακτινογραφίες διαφόρων παθήσεων,
46 ατομικά βιβλιάρια ασθενείας,
περίπου 600 συσκευασίες διαφόρων φαρμάκων
το χρηματικό ποσό των 8.200 δολαρίων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και 8.550 ευρώ,
πλήθος ιατρικών γνωματεύσεων και ιατρικών φακέλων,
17 διαβατήρια Λιθουανίας,
29 σφραγίδες διαφόρων εταιρειών και δημοσίων υπαλλήλων και
μία βαλλίστρα.
Οι συλληφθέντες αποκόμισαν για κάθε έναν «πελάτη», το χρηματικό ποσό των 2.000 έως 3.800 ευρώ, ανάλογα με το αν επρόκειτο για προνοιακό επίδομα ή αναπηρική σύνταξη, ενώ για τα εργατικά ατυχήματα λάμβαναν ως αμοιβή το 50% της συνολικής αποζημίωσης του ασφαλισμένου «τραυματία», η οποία κυμαίνονταν από 1.200 έως 5.000 ευρώ περίπου.


ΕΛΕΓΧΟΣ

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Σάρπβιλ, χρονικό: Τα γεγονότα, οι μαρτυρίες και οι σοκαριστικές φωτογραφίες από τη σφαγή στη Νότιο Αφρική

Σάρπβιλ, Νότιος Αφρική

Στις 21 Μαρτίου 1960, στη Νότιο Αφρική του Απαρτχάιντ καταγράφεται μια από τις μεγαλύτερες σφαγές που φέρει την υπογραφή του καθεστώτος.

Η αστυνομία ανοίγει πυρ κατά φοιτητών που διαδηλώνουν ειρηνικά στην πόλη Σάρπβιλ κατά της κυβέρνησης η οποία είχε περάσει νόμο ο οποίος προέβλεπε την επίδειξη -από πλευράς των μαύρων- ενός “εσωτερικού διαβατηρίου”, το οποίο πρακτικά θα περιόριζε ακόμη περισσότερο το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση. 




Ο απολογισμός μιας ακόμη απίστευτης επίδειξης βιαιότητας του καθεστώτος – μία εκ των πολλών που προηγήθηκαν και ακολούθησαν- ήταν 70 νεκροί και 180 τραυματίες.

sharpeville 1960


Τα γεγονότα της 21ης Μαρτίου, αποτέλεσαν την αφορμή για να καθιερώσει ο ΟΗΕ την ημέρα αυτή ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού, των διακρίσεων αλλά και της μισαλλοδοξίας.

sharpeville 1960


Η ίδια ημέρα όμως ήταν και η αρχή του τέλους του ειρηνικού αγώνα κατά του Απαρτχάιντ, αφού μετά μικρό χρονικό διάστημα ο αγώνας των μαύρων της Νοτίου Αφρικής πέρασε στη φάση της ένοπλης πάλης.

sharpeville 1960


“Νοιώθαμε πως ήρθε η ώρα να
πολεμήσουμε το Απαρτχάιντ”


Ο 78χρονος σήμερα, Philip Kgosana, μέλος του Pan Africanist Congress και ηγετικό στέλεχος στο Δυτικό Cape εκείνη την περίοδο, μίλησε στο Al Jazeera και εξιστόρησε τα γεγονότα του ταραγμένου Μαρτίου αλλά και όσα ακολούθησαν.

sharpeville 1960


Εκείνη την περίοδο, το Pan Africanist Congress (PAC) που είχε αποσχιστεί από το Εθνικό Αφρικανικό Κογκρέσο (ANC), είχε καλέσει όλους τους μαύρους άνδρες να αφήσουν τις κάρτες μετακίνησης στα σπίτια τους και να παραδοθούν στα αστυνομικά τμήματα δηλώντας την άρνησή τους να υπακούσουν στους νόμους του Απαρτχάιντ.

sharpeville 1960


Χιλιάδες πήραν μέρος στις διαδηλώσεις, σε διάφορες πόλεις της Νοτίου Αφρική και η αστυνομία αντέδρασε με μια άνευ προηγουμένου- ακόμη και για τα δικά της δεδομένα- επίδειξη βιαιότητας.

sharpeville 1960


“Ως νέοι, νοιώθαμε πως είχε έρθει πλέον η ώρα να το πολεμήσουμε (το Απαρτχάιντ)” λέει στο Al jazeera ο 78χρονος κ.Kgosana.

Ο ίδιος εκείνη την περίοδο ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Cape Town αλλά εξαιτίας του νόμου που είχε ψηφιστεί δεν επιτρεπόταν να βγει εκτός των εγκαταστάσεων του ιδρύματος ενώ οι αρχές αν και του επέτρεπαν να παρακολουθεί τα μαθήματα τον “συμβούλευαν” να επιστρέψει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και να πιάσει δουλειά ως εργάτης.

sharpeville 1960


Μετά τις εν ψυχρώ δολοφονίες στο Σάρπβιλ οι διαδηλώσεις απλά συνεχίστηκαν με μεγαλύτερο πάθος αλλά και οργή. “Νοιώθαμε πως είχε διαπραχθεί μία τεράστια αδικία σε βάρος μας, γιατί εμείς διαμαρτυρόμασταν ειρηνικά , δεν χτυπήσαμε την αστυνομία. Απλά ήθελαν να μας επιβληθούν χωρίς καν να ακούσουν τι έχουμε να πούμε”, σχολιάσει σήμερα ο κ. Kgosana.

sharpeville 1960



Οι νέες διαδηλώσεις και
τέλος της ειρηνικής διαμαρτυρίας

Το PAC στη συνέχεια κάλεσε σε μεγάλες απεργίες και τελικά η κυβέρνηση υποχώρησε στο θέμα των “εσωτερικών διαβατηρίων”.

Ο Kgosana, ως μέλος του PAC συνέχισε τους αγώνες και οδήγησε 30.000 με 50.000 διαδηλωτές στο κεντρικό αστυνομικό τμήμα του Cape Town στις 30 Μαρτίου. Φυλακίστηκε και έμεινε στην απομόνωση για 21 μέρες.

Της πορείας της 30ης Μαρτίου είχε προηγηθεί η βίαιη επιχείρηση της αστυνομίας να αναγκάσει χιλιάδες εργάτες να παρουσιαστούν στη δουλειά τους παρά τη θέλησή τους. “Πετούσαν πέτρες στα σπίτι μας, έσπαγαν τα χέρια ανθρώπων”, θυμάται ο κ. Kgosana.

sharpeville


Όπως εκτιμά, η υποχώρηση από πλευράς της κυβέρνησης στο νόμο για τα “πάσο” ήταν μια ιστορική ευκαιρία για να ξεκινήσει ένας ευρύτερος διάλογος για τα δικαιώματα των μαύρων στη Νότιο Αφρική “αναγκάζοντας” παράλληλα το ΑΝC και PAC να επιλέξουν το δρόμο της ένοπλης πάλης εγκαταλείποντας την ειρηνική αντίσταση.



sharpeville


Έτσι λίγο μετά το γεγονότα του Σάρπβιλ και τα δύο κόμματα απαγορεύθηκαν από το καθεστώς, πέρασαν στην παρανομία, δημιούργησαν ένοπλες ομάδες και η μάχη πέρασε σε άλλο επίπεδο. ______________ 
 Πηγή: Al Jazeera


''ΕΛΕΓΧΟΣ''

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Ρωσική Στρατιά μετακινείται στα ουκρανικά σύνορα με εντολή Πούτιν



ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ 
Μέρα με την ημέρα η κατάσταση  ασφαλείας μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας εισέρχεται σε νέες ακόμη πιο «επικίνδυνες ατραπούς».
Τώρα έχουμε την μετακίνηση της 20η στρατιάς στο Βορονέζ , δίπλα στα ουκρανικά σύνορα , και  παράλληλα την διενέργεια ασκήσεων μιας τεθωρακισμένης μεραρχίας, με την ενεργή συμμετοχή  500 αρμάτων  μάχης, όλων των τύπων, καθώς και 1500 Ρώσων στρατιωτών στην περιοχή του Νίζνι Νόβγκοραντ, αναφέρουν: η εφημερίδα nezavisimaya gazeta, και το αμυντικό πόρταλ Sputnik.com.  
Ενώ την ίδια στιγμή ο ρωσικός βόρειος στόλος πραγματοποιεί ασκήσεις στην Αρκτική. 

Η Υπογραφή

   
Τα Υπέγραψε...

Πρωί, η μέρα ξεκινάει σιγά σιγά... όλα μπαίνουν στο καθημερινό ρυθμό της 
αστικής ρουτίνας.

Οι δύο υπάλληλοι του δήμου σαρώνουν όλο 
το χώρο μπροστά από τη Βουλή των 
Ελλήνων. 

Δεν πρέπει να του ξεφύγει ούτε χαρτάκι 
από χαρτοπόλεμο...

Την προηγούμενη μέρα στο Σύνταγμα αναπτύχθηκε μια μεγαλειώδης 
διαδήλωση. 

Η διαδικασία είναι εν εξελίξει, οι οδοκαθαριστές μαζεύουν τα σκουπίδια, όταν ξαφνικά σηκώνεται ένα βοριαδάκι και κάποια από  τα χαρτιά που είχαν συσσωρευτεί...  μπαίνουν σ' ένα από τα ανοιχτά παράθυρα... 
Το παράθυρο ανήκε σε ένα γραφείο... Κοίτα τώρα κάτι συμπτώσεις...
Το γραφείο ήταν του Γιώργου... 
       
   - Τρέξε να προλάβεις, λέει πανικόβλητος ο ένας οδοκαθαριστής στον άλλο....  

   Τρέχει σαν δαιμονισμένος ο δεύτερος στο γραφείο του Γιωργάκη και όταν  επιστρέφει του λέει ο πρώτος οδοκαθαριστής:

   -  Πρόλαβες? Και ο υπάλληλος με κομμένη κι απελπισμένη  ανάσα...

   - 'Όχι.... Τα υπέγραψε!!!!!




  ΕΛEΓΧΟΣ  

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Ένα διαζύγιο στον Παράδεισο


To νεαρό ζευγάρι, είναι πολύ ερωτευμένο.

Αποφασίζει να παντρευτεί... όταν την τελευταία νύχτα πριν τον γάμο, συμβαίνει ένα τραγικό ατύχημα και σκοτώνονται.    

Βρίσκονται προ των πυλών του Παραδείσου, να συνοδεύονται από τον Άγιο Πέτρο.

Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο νεαρός συναντιέται με τον Πέτρο και του λέει: 

-  Άγιε μου, η αρραβωνιαστικιά μου και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι εδώ στον Παράδεισο. Όμως, μας έχει λείψει πολύ η..... όλη διαδικασία, η τελετή του γάμου. Είναι δυνατόν, για κάποιον που ζει στον Παράδεισο να παντρευτεί κάποιον άλλον;
   Ο Άγιος Πέτρος τον κοιτάζει καλά και του λέει:

- Λυπάμαι πολύ. Ποτέ ξανά δεν έχω ακούσει κάποιον άλλον να θέλει να παντρευτεί μέσα στον Παράδεισο. Πολύ φοβάμαι ότι αν το θέλετε πολύ, θα πρέπει να μιλήσετε με τον Παντοδύναμο Θεό. Μπορώ να σας κλείσω ένα ραντεβού σε δυό βδομάδες από σήμερα.

   Έφτασε η ημέρα του ραντεβού και οι δυό νέοι παρουσιάζονται εμπρός στον Παντοδύναμο. Του αναφέρουν το αίτημά τους. Ο Κύριος τους κοιτάζει σιωπηλά, σκέφτεται προβληματισμένα και τους λέει:

- Ελάτε σε πέντε χρόνια από σήμερα. Εάν ακόμη θέλετε να παντρευτείτε, τότε θα σκεφτώ την επιθυμία σας

   Πέντε χρόνια αργότερα, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι. Η επιθυμία τους είναι ακόμη ζωντανή. Η εντολή του Θεού είναι ίδια:
 -  Σε πέντε χρόνια, θα παρουσιαστείτε πάλι εμπρός μου. Τότε θα το συζητήσουμε και πάλι. Την τρίτη φορά, το ζευγάρι εμφανίζεται και πάλι στον Θεό. Ακόμη επιθυμούν να έρθουν σε κοινωνία γάμου.

 - Εντάξει λοιπόν. Μπορείτε να προβείτε σε γάμο. Αυτό το Σάββατο, στις 6.30 το απόγευμα, θα τελεστεί μια υπέροχη τελετή γάμου στην Κεντρική Εκκλησία του Παραδείσου.  Αφήστε τις λεπτομέρειες σε μένα.

   Ο γάμος ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Όλοι οι καλεσμένοι ομολόγησαν ότι η νύφη ήταν πανέμορφη. Όλοι οι γνωστοί και μη, ήταν παρόντες στην τελετή. Ο Μωυσής έφερε σπάνια λουλούδια από τον Νείλο Ποταμό, ο Νώε έφερε σπάνια ορυκτά από την Μεσσοποταμία και οι μαθητές του Ιησού έκαναν μερικά θαύματα για να εντυπωσιάσουν τους παρευρισκόμενους.

   Ακόμη και ο Γκάντι εμφανίστηκε, έμεινε μόνο για λίγο και φορούσε τα πιο καλά του ρούχα.

   Όμως, το μαντέψατε... Μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα το παντρεμένο ζευγάρι, κατάλαβαν ότι έκαναν ένα φοβερό λάθος. Απλά, δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να ζουν παντρεμένοι. 


Έτσι, αποφάσισαν να κλείσουν ένα ακόμη ραντεβού με τον Θεό, για να του ζητήσουν ένα διαζύγιο στον Παράδεισο.

   Όταν ο Παντοδύναμος Θεός άκουσε το νέο αίτημά τους, βγήκε απο τις χλαμύδες του.

   Τους κοίταξε με ένα ανάμεικτο, γεμάτο οίκτο, αυστηρότητα, και απογοήτευση, βλέμμα και τους είπε:
  - Μα, είσαστε σοβαροί επιτέλους ή αστειεύεστε; Μας πήρε δέκα χρόνια να βρούμε ένα παπά που να έχει ανέβει στον παράδεισο, για να σας παντρέψει!!!!

  Μπορείτε να φανταστείτε πόσο καιρό θα μας πάρει να βρούμε δικηγόρο!!!




  ΕΛEΓΧΟΣ  

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Ο Λαφαζάνης με την ομιλία του προκάλεσε την αντίδραση των εκπροσώπων της αμερικανικής κυβέρνησης

Τοπικούς γεωπολιτικούς «σεισμούς» έχει αρχίσει να προκαλεί η επιχειρούμενη μετατόπιση της ενεργειακής πολιτικής της Ελλάδας από τον κλειστό αμερικανο-ευρωπαϊκό άξονα προς μια πιο «ανεξάρτητη» πολιτική, που ωστόσο φαίνεται να προσεγγίζει όλο και στενότερα τα ρωσικά συμφέροντα στην περιοχή.
Συντάκτης: Βασίλης Γεώργας
Ήδη χθες ο Ελληνας υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης έγινε για πρώτη φορά αποδέκτης «προειδοποιήσεων» εκ μέρους αξιωματούχων της αμερικανικής κυβέρνησης και εκπροσώπων ισχυρών λόμπι του ενεργειακού τομέα, που επιχείρησαν να νουθετήσουν την Ελλάδα για το επιζήμιο μιας ενδεχόμενης στροφής στην ενεργειακή πολιτική της.
Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση-μανιφέστο του Παναγιώτη Λαφαζάνη σε διεθνές ενεργειακό συνέδριο στην Αθήνα, όπου ο υπουργός σήκωσε νέο μπαϊράκι κατά των ιδιωτικοποιήσεων στην ενέργεια, των διαπλεκόμενων συμφερόντων, των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς και του περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας των κρατών για τις ενεργειακές συμφωνίες με χώρες εκτός Ε.Ε.

Με σημάδια από 27 σπαθιές και από 9 βλήματα».

1951, Ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας
(με το άσπρο μουστάκι) επιθεωρεί στο ΙΚΑ τον πρώτο υπολογιστή.

«Η Ελλάδα πεινάει κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο....; »

Μια φράση γνωστή. 
Μια φράση ενδεικτική, υπερβάλλοντας  και ιστορική, θα λέγαμε.  Μια φράση που "έμεινε", λες (!), σαν επιγραφή  σε τύμβο, να μας θυμίζει πως είναι να διαθέτει κάποιος ακεραιότητα, εντιμότητα, αυτοσεβασμό,  ανιδιοτέλεια...... χαρακτηριστικά  μάλλον ξεχασμένα.

Είναι η  φράση που μ' αυτήν είχε αρνηθεί το τηλέφωνο που "...ίσως θα έπρεπε να έχει δίπλα στο κρεβάτι του...",  όπως του είχε προταθεί από ανθρώπους που τον νοιάζονταν και ανησυχούσαν γι αυτόν,  τότε που ζούσε μόνος και αφού υπέφερε από φυματίωση, στο μικρό σπιτάκι που έμενε στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. 
Ή πάλι, πάλι μια δική του γνωστή φράση:  «Τι κάνω ; Σκάβω για να καλοτρώγω;».  Όταν οι γύρω του του υπενθύμιζαν ότι δεν έπρεπε να τρώει μόνο ψωμί ελιές και φέτα ότι  ....λόγω της αρρώστιας είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού κι εκείνος με απλότητα απαντούσε το παραπάνω.
Ο πολύ πιστός του φίλος Ανδρέας Ιωσήφ μας μεταφέρει:
"Η σκηνή εξελίσσεται στο εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» που ζητάει οδηγό.  Ο αδελφός του Πλαστήρα που είναι άνεργος, το μαθαίνει και προστρέχει κι εκείνος να κάνει αίτηση.
Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρωτάει πώς λέγεται: Ο "αδελφός" διστάζει να πει το όνομά του... θυμάται την εντολή...  Ακόμα έχει στ' αυτιά του του την αυστηρότητα της φωνής του αδελφού του και στρατηγού με την εντολή απαγόρευσης προς... όσους επίδοξους θα ήθελαν να "εισπράξουν" κάποιο όφελος:  
"... με ακούτε... Γιώργο... Βασίλη... Αγγελική;  Κυρίως σε εσάς απευθύνεται η εντολή... (μιλάει στ' αδέλφια του)." 

Η φωνή του υπάλληλου τον επαναφέρει, τον ακούει να ρωτάει πάλι και δυο και τρεις φορές...  "το επίθετό του"...  ώσπου αναγκάζεται  να προφέρει "τ' όνομα",  να ομολογήσει, ότι τον λένε ...Πλαστήρα !

Παραξενεμένος, όπως είναι φυσικό, ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με τον στρατηγό και πρωθυπουργό. 
Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού τελείωσε η διαδικασία της αίτησης, ο άνδρας παρακαλεί ...να μη το μάθει ο στρατηγός, ο  ...αδελφός του. 
Ο στρατηγός όμως που το μαθαίνει... τον καλεί αμέσως στο σπίτι του.  Αφού τον επιπλήττει,  του απαγορεύει (!) στη συνέχεια να αναλάβει  την εργασία λέγοντάς του: 

«Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου». Περιττό να πούμε ότι ο "υποψήφιος οδηγός" δεν έπιασε ποτέ την συγκεκριμένη εργασία."
_____________

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Ακρόπολη», περιγράφει το εξής περιστατικό:

Κάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μια Τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. 
Απόρησε εκείνος. «Τί...  Δεν έχει σπίτι ο κύριος πρωθυπουργός Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους!»

Ο Μοάτσος τρέχει περιχαρής στον Πλαστήρα, να του το αναγγείλει για να  εισπράξει την αντίδραση:   «Άντε ρε Γιάννη, και μετά...;   Με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;».... και μιλώντας...  σκίζει το έντυπο σε τέσσερα κομμάτια, τα κάνει ένα κουβάρι και το πετάει σ' ένα καλάθι κοντά του.
_______________

Ο Δημήτρης Λαμπράκης «δώρισε» κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό. Ο στρατηγός κάλεσε σπίτι του τον φίλο του Ανδρέα, παρακαλώντας τον να επιστρέψει το δώρο... λέγοντάς του:

- Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω.
- Μα θα προσβληθεί.
- Δεν πειράζει. Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!
__________________

«Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ.».

Μια ακόμα "διάσημη" φράση, χαρακτηριστική του άνδρα, είναι η απάντηση  του στη Βασίλισσα Φρειδερίκη, το 1952.   Όταν μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη που βλέπει τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρωτάει με οικειότητα: 


«Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;» 

Η απάντηση του Πλαστήρα,  είναι όντως αφοπλιστική.  Ο πρωθυπουργός που βασανιζόταν από την αρρώστια, ήταν κατάκοιτος, όταν εκείνη την  ημέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. 


«Όλα για την Ελλάδα !»

Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω:


«Όταν πέθανε ο Πλαστήρας, δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!». Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστά στην Πατρίδα».Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ – γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε άπορους και ορφανά παιδιά – ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα».


Στρατιωτικός και πολιτικός στη νεότερη Ελλάδα. Έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία, για την στρατιωτική του δράση κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (ως ο Μαύρος Καβαλάρης) και την Μικρασιατική εκστρατεία. 

Πολλές φορές ενεπλάκη με την πολιτική συμμετέχοντας ή οργανώνοντας κινήματα. 
Κυβέρνησε την Ελλάδα τρεις φορές, μία το 1945 και άλλες δύο στα 1951-1952.

Γιος του Χρήστου Πλαστήρα, ράφτη, και της Στυλιανής Καραγιώργου, υφάντρας, γεννήθηκε στο Μορφοβούνι Καρδίτσας στις 4 Νοεμβρίου του 1883. Κατά τον πόλεμο του 1897, η οικογένειά του καταφεύγει στην ορεινή Πεζούλα της Νευρόπολης Αγράφων και μετά το τέλος του πολέμου επιστρέφουν στην Καρδίτσα,  όπου φοιτά στο δημοτικό και στο Ελληνικό σχολείο της πόλης. 

Η φοίτηση όμως στο σχολείο διακόπτεται όταν εμπλέκεται σε έναν καυγά με έναν Τούρκο και αναγκάζεται να διαφύγει για να μη συλληφθεί, μέσω Βόλου στον Πειραιά. Φοιτά στη Βαρβάκειο Σχολή και στη συνέχεια επιστρέφει, αφού φεύγουν οι Τούρκοι από τη Θεσσαλία, στην πατρίδα του για να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές σπουδές του.


Τελειώνει το Γυμνάσιο και κατατάσσεται  στον στρατό τον Δεκέμβριο του 1903. Υπηρετεί στο 5ο Σύνταγμα  Πεζικού στα Τρίκαλα όπου προάγεται σε υπαξιωματικό (επιλοχίας). 
Τον Απρίλιο του 1907  εγκαταλείπει τη μονάδα του, έρχεται σε επαφή με διάφορα πρόσωπα στην Καρδίτσα και μαζί με μερικούς συναδέλφους του  συγκροτούν ομάδα εθελοντών και παίρνει μέρος, μαζί τους,  στον Μακεδονικό αγώνα.

Η δράση του συνεχίζεται, συνεργάζεται με την ομάδα του καπετάν-Αγραφιώτη και του υπολοχαγού Χαράλαμπου Παπαγάκη σε επιχειρήσεις γύρω από τη λίμνη των Γιαννιτσών. Μετά την ολοκλήρωση της απόστολής του επέστρεψε στην μονάδα του και στα 1908 δίνει εξετάσεις προκειμένου να εισαχθεί στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας,  ερχόμενος πρώτος επιλαχών.

Συμμετέχει ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που είχε σκοπό την αξιοκρατία και την εξυγίανση του Στρατού και ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910, επιτέλους  εισάγεται στην Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας απ' όπου εξέρχεται, το 1912, ως Ανθυπολοχαγός.

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους υπηρετεί ως υπασπιστής τάγματος στο 5ο Σύνταγμα πεζικού με έδρα τη Λάρισα, και επειδή αυτό ανήκε στη στρατιά της Θεσσαλίας, ήταν από τις πρώτες που πολέμησαν και έτσι διακρίθηκε στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά, και ιδιαίτερα στην τελευταία στην οποία ονομάστηκε από τους συμπολεμιστές του Μαύρος Καβαλάρης.

Μετά το πέρας των επιχειρήσεων το 5ο Σύνταγμα πεζικού του Πλαστήρα γύρισε στα Τρίκαλα και ένα τάγμα, στο οποίο ανήκε και ο ίδιος, αποσπάστηκε στη Χίο. Την ίδια περίοδο προήχθη σε υπολοχαγό και αργότερα στο βαθμό του υπολοχαγού λόγω εξαιρέτων πράξεων. 

Το 1914 από τη Χίο όπου βρισκόταν φεύγει για την Αθήνα και συναντά τον Στέφανο Σαράφη. Μαζί συνεννοούνται για να δράσουν υπέρ της κίνησης του Ζωγράφου. Ο Πλαστήρας μεταβαίνει στα Τρίκαλα με σκοπό την οργάνωση στρατιωτικής αποστολής στη Βόρειο Ήπειρο και παίρνει μέρος στον Βορειοηπειρωτικό αγώνα.

Αυτό όμως ακριβώς το σχέδιο που οργάνωνε είναι και η αιτία να μάθει ότι πρόκειται να συλληφθεί...    Η συμπαράσταση πολλών συναδέλφων αλλά κυρίως η υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας ακύρωσε τα σχέδιά του αλλά και τη σύλληψή του. Επιστρέφει στη Χίο και ολοκληρώνει το σχεδιασμό άμυνας του νησιού.



Περίοδος του Εθνικού Διχασμού

Σ' αυτήν την άσχημη, για την ανώριμη Ελλάδα, περίοδο του Διχασμού, κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τάσσεται με το Κίνημα Εθνικής Αμύνης (Σεπτέμβριος 1916) και συμμετέχει σ΄ αυτό. 
Συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 1916 κι όταν βρισκόταν με άδεια στην Αθήνα, ήλθε σε επαφή μαζί με άλλους αξιωματικούς με τον Βενιζέλο, για να τον συμβουλευθούν αν θα έπρεπε να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους για να ενωθούν με το γαλλικό στρατό στη Θεσσαλονίκη. Αυτός τους ζητάει να μην εγκαταλείψουν τις θέσεις τους στο στράτευμα προκειμένου να μην απογυμνωθεί από αντιμοναρχικούς αξιωματικούς, αλλά να στρατολογούν κι άλλους αξιωματικούς και να είναι σε ετοιμότητα. 
Όταν υπηρετούσε τότε ως λοχαγός στη Λευκάδα μαζί με 11 άλλους αξιωματικούς της μονάδας του εγκατάλειψε τη θέση του και κινήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου έφτασε στις 17/30 Σεπτεμβρίου 1916.

Στο Μακεδονικό μέτωπο,  τραυματίζεται και προάγεται σε ταγματάρχη. 
Στη Χίο, ορίζεται ως Στρατιωτικό Διοικητής.   
Στην μάχη του Σκρα διακρίθηκε ως διοικητής τάγματος και προήχθη "επ' ανδραγαθία" σε αντισυνταγματάρχη. 



Οι μπολσεβίκοι εισέρχονται στην Οδησσό (Φεβρ 1920)

Η  αποπληρωμή των δανείων και η εξόντωση των ελληνικών κοινοτήτων

Το 1919 με το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων συμμετέχει, ως επικεφαλής του, στην εκστρατεία της Αντάντ στην Ουκρανία, κατά των Μπολσεβίκων. 

Και να υποστηρίξουν τους εκεί μαχομένους εναντίον των Μπολσεβίκων αντιπάλους τους, τους επονομαζόμενους "Λευκούς". 
Οι "Λευκοί" ήταν ένα σύνολο από Ουκρανούς εθνικιστές, οπαδούς του Τσάρου, τοπικοί οπλαρχηγοί, στρατηγοί και πρίγκιπες με προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες, ένοπλες οργανώσεις, ενώ ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες των "Λευκών ήταν ο στρατηγός Ντενίκιν  Anton Denikin (1872 –1947)
Η εκστρατεία αυτή αποσκοπούσε, αφενός, στην τιμωρία, τρόπον τινά, των Μπολσεβίκων, που μετά την επικράτησή τους είχαν αποσκιρτήσει από την Αντάντ και είχαν διακόψει τις επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο, και, αφετέρου, στην εξασφάλιση της αποπληρωμής των δανείων (ίσως αυτός να ήταν και ο κύριος λόγος), που είχε συνάψει η Τσαρική Ρωσία με τους Γάλλους και τα οποία δεν αναγνώριζαν πλέον οι Μπολσεβίκοι. 

Οι ελληνικές δυνάμεις τέθηκαν αμέσως υπό τη διοίκηση της Α' Συμμαχικής ομάδας μεραρχιών, δυνάμεως 70.000 ανδρών, την οποία διοικούσε ο γάλλος στρατηγός Ντ' Ανσέλμ. Οι Έλληνες ήταν το πιο αξιόμαχο τμήμα της συμμαχικής δύναμης, καθώς οι γάλλοι στρατιώτες ήταν εμφανώς καταπονημένοι από την περιπέτεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και πολλοί από αυτούς έβλεπαν με συμπάθεια το κομμουνιστικό καθεστώς του Λένιν. Κλήθηκαν, όμως, να συμμετάσχουν σ' έναν πόλεμο σκοπιμότητας, «αδικαιολόγητο και πρόχειρα προετοιμασμένο», σύμφωνα με μεγάλη μερίδα ιστορικών.

Εναντίον του συμμαχικού εκστρατευτικού σώματος, οι Σοβιετικοί διέθεσαν τρεις στρατιές, με δύναμη 217.000 ανδρών. Ο στρατός αυτός, αφού συνέτριψε το ουκρανικό αυτονομιστικό κίνημα τον Ιανουάριο του 1919, στράφηκε στη συνέχεια κατά των Συμμάχων στην Οδησσό και την Κριμαία. Με τη συντριπτική του υπεροχή τους ανάγκασε σε μάχες οπισθοφυλακών, στις οποίες οι ελληνικές δυνάμεις διακρίθηκαν για την αυταπάρνηση και την πειθαρχία τους.

Η εκστρατεία στην Ουκρανία απέτυχε, τόσο λόγω της κακής σχεδίασης της, όσο και γιατί η επέμβαση των Δυτικών έμοιαζε (και ήταν) μια ωμή επέμβαση σε ξένη Χώρα για την εξυπηρέτηση τραπεζικών οικονομικών συμφερόντων. Η Ελληνική συμμετοχή έβλαψε την Ελλάδα σε πολλά επίπεδα, χωρίς να της προσφέρει κανένα από τα προσδοκώμενα από τον Βενιζέλο, διπλωματικά κέρδη. 

Μετά την πλήρη επικράτηση τους οι Μπολσεβίκοι εξόντωσαν όλες τις πολυπληθείς κοινότητες Ελλήνων στην Κριμαία, στην Γεωργία και στην Οδησσό, ενώ βοήθησαν αποφασιστικά τον Κεμάλ στον πόλεμο του κατά των Ελλήνων, τόσο διπλωματικά όσο και οικονομικά, ενώ του παρείχαν άφθονο πολύτιμο στρατιωτικό υλικό και  προπαντός   πυροβολικό.

Μετά την αποτυχία ο Πλαστήρας διέφυγε στο Γαλάτσι της Ρουμανίας και από εκεί προαχθείς σε συνταγματάρχη,  επικεφαλής της μονάδας του μεταφέρθηκε στην Σμύρνη.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας δεν εξασφάλισε την ουσιαστική Γαλλική βοήθεια και αρωγή για τις Ελληνικές επιδιώξεις στην Μικρά Ασία. Εκτός από σποραδικές φιλικές δηλώσεις Γάλλων υπευθύνων, η στάση της Γαλλίας ήταν πρόδηλα φιλοτουρκική και φιλοκεμαλική ήδη από το 1919, καθώς οι Γάλλοι θεωρούσαν την αναδυόμενη Τουρκία του Κεμάλ ως ανάχωμα στις πολλές Αγγλικές οικονομικές επιδιώξεις στην περιοχή, που εξυπηρετούνταν και από την Ελληνική παρουσία.

Στο Μικρασιατικό μέτωπο, στη Μαγνησία, ως επικεφαλής του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων έχει υπ' ευθύνη του την περιοχή,  στην προάσπιση των Ελληνικών πληθυσμών, και σε εκκαθαρίσεις από τους τσέτες, [από το τούρκικο cete = ληστοσυμμορία].  Οι Τσέτες είναι Τούρκοι εθελοντές που πολέμησαν κατά του ελληνικού στρατού στην περίοδο του μικρασιατικού πολέμου οργανωμένοι σε τάγματα ή συμμορίες).
Με σκοπό την φροντίδα των ορφανών ελληνόπουλων  ίδρυσε και ένα ορφανοτροφείο. Τον Ιούνιο του 1920 προελαύνοντας καταλαμβάνει το Αξάρι (αρχαία Θυάτειρα), αρχηγείο των Τσετών,   .
.

               Ο στρατηγός Ιωάννου, ξεχνάει ότι είναι διοικητής Σώματος Στρατού - ζηλεύει 
               τη τύχη των πολεμιστών της πρώτης γραμμής. Και αδιαφορώντας για τα 
               επιτελικά σχέδια, φέρνει τη Μεραρχία Σμύρνης προς τη Μαγνησία. 
               Θέλει να καταλάβει το Αξάρι, να προφθάσει τον Πλαστήρα με τους Τσολιάδες 
               του, που, αν και ανήκε στο νότιο συγκρότημα, διατάχθηκε να προσκολληθεί 
               στον Ιωάννου. 
               Το βράδυ βρίσκει την έδρα της Μεραρχίας και τον σωματάρχη στο Μιχαλήτσι. 
               Η μάχη συνεχίζεται με πείσμα, ο εχθρός αντιστέκεται σκληρά. 
               Αλλ' ο Ιωάννου ανυπομονεί:

              - Κάντε γρήγορα, μωρέ... φωνάζει στους αξιωματικούς του. Θα μας το πάρει 
                ο Πλαστήρας το Αξάρι.
               Θα έλεγε κανείς, ότι το 5/42 του Πλαστήρα ανήκε στον ...Κεμάλ!

               Τόσος ήταν ο συναγωνισμός. Αλλ' ο Ιωάννου είχε δίκιο. Την επομένη οι Τούρκοι 
               υποχωρούν και το στρατηγείο ξεπερνά τις προφυλακές και... τρέχει να καταλάβει
               το Αξάρι. Μεγάλη η απογοήτευση. Στην είσοδο της πόλης τους σταματά ένα
               απόσπασμα. Κι ο επικεφαλής, ταγματάρχης Μπουρδάρας, αναφέρει ότι το Αξάρι 
               κατέχεται από το 5/42.

               - Πότε, μωρέ, το πήρατε; ρωτά θυμωμένος ο Ιωάννου.
               - Χθες το βράδυ, στρατηγέ μου.
               - Το βράδυ!... Πενήντα χιλιόμετρα σε μια μέρα; Πες στον Πλαστήρα, ότι θα μου 
                  κουράσει τους Τσολιάδες μου!

Στις εκλογές της ίδιας χρονιάς που διεξήχθησαν μεταξύ των στρατιωτών στο Μικρασιατικό  μέτωπο, ο Πλαστήρας φρόντισε να διεξαχθούν άψογα στον τομέα του, όπου η αντιπολίτευση κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία! 

Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920, πολλοί βενιζελικοί αξιωματικοί απομακρύνθηκαν από το στράτευμα, ενώ ο Πλαστήρας, χάρη σε απειλή ανταρσίας της 13ης Μεραρχίας, «ο αγαπητός στους άνδρες του Πλαστήρας απέφυγε τη μετάθεση», ενώ συκοφαντήθηκε για περιύβριση του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Τελικά αποκαλύπτεται ότι η καταγγελία είναι ψευδής.

Στην Μικρασιατική εκστρατεία έδωσε  πολλές νικηφόρες μάχες με λίγες απώλειες που τον έκαναν γνωστό στους αντιπάλους που τον ονόμασαν «καρά-πιπέρ» (μαύρο πιπέρι), ενώ το 5/42 σύνταγμα ευζώνων έγινε γνωστό ως «σεϊτάν ασκέρ» (στρατός του διαβόλου).

Κατά την προέλαση, έφτασε μέχρι το Καλέ-Γρότσο, πέρα από τον Σαγγάριο. 


Αλμυρά έρημος, Σαγγάριος
Τις νύχτες έμενε μόνος του, έχει αναφερθεί,  ως σκοπός για να ξεκουράζονται οι άντρες του, και κοιμόταν έφιππος κατά την πορεία της επόμενης ημέρας.

Το μέτωπο καταρρέει....
                                        ....... όμως ο Πλαστήρας συνεχίζει... με τις μάχες που δίνει έστω και κατά την τακτική αυτή υποχώρησή του (!),  μαζεύει όσους στρατιώτες συναντούσε στο διάβα του από διαλυμένες μονάδες. 

Και ακόμα, μ' αυτήν την καθυστέρηση που προέβαλε στην επέλαση του εχθρού έδωσε την ευκαιρία σε πολλούς πρόσφυγες να διαφύγουν, σώζοντάς τους από τους Τούρκους. 
Για αυτούς τους λόγους και για πολλούς ακόμη... αγαπήθηκε πολύ από τους πρόσφυγες, σε τέτοιο σημείο, που να δίνουν τ' όνομά του  στα παιδιά τους.



Ανάμειξη στην Πολιτική

Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την Eπανάσταση της 11ης Σεπτεμβρίου των στρατιωτικών δυνάμεων στη Χίο και τη Λέσβο, το 1922, ανέλαβε την αρχηγία της επαναστατικής επιτροπής (από όπου απέκτησε και το προσωνύμιο 'Αρχηγός').

Τον Σεπτέμβριο του 1922 μετέβη στην Αθήνα όπου ανέτρεψε την κυβέρνηση και υποχρέωσε τον βασιλιά  Κωνσταντίνο Α' σε παραίτηση υπέρ του γιου του Γεωργίου Β' και σχημάτισε επαναστατική κυβέρνηση χωρίς όμως να συμμετάσχει σ´αυτήν. 

Με τις ανάλογες πρωτοβουλίες, φρόντισε,  περιέθαλψε και στέγασε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας ! 

Με νομοθετικό διάταγμα (14 Φεβρουαρίου 1923), έδωσε λύση στο αγροτικό ζήτημα, διανέμοντας το μεγαλύτερο μέρος των τσιφλικιών, στους ακτήμονες.

Ανασυντάσσει τη στρατιά του Έβρου, δίνοντας ένα βοήθημα στον Ελευθέριο Βενιζέλο, κατά τις διαπραγματεύσεις για την Συνθήκη της Λωζάνης, περιορίζοντας τις απαιτήσεις του Κεμάλ. 

Χάρη σ´αυτόν και τον Θεόδωρο Πάγκαλο αναδιοργανώθηκε ο στρατός. 

Η μεγάλη αναταραχή στην κοινωνία τον αναγκάζει να πάρει για μια ακόμα φορά πρωτοβουλία. Υποστηρίζει και αναλαμβάνει την ευθύνη για την «εκτέλεση των έξι», προλαβαίνοντας χειρότερες ίσως καταστάσεις, κατευνάζοντας μ' αυτόν τον τρόπο τον λαό που ζητούσε την τιμωρία των υπεύθυνων για την Μικρασιατική καταστροφή.



"Άξιος της Πατρίδος" και Κινήματα


Μετά τις εκλογές τον Δεκέμβριο του 1923 καταθέτει την εξουσία στα χέρια της εκλεγμένης κυβέρνησης. Τον Ιανουάριο του 1924 παραιτείται και αποστρατεύεται με τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Η Δ' Εθνοσυνέλευση τον ανακηρύσει «Άξιο της Πατρίδος».

Αναχωρεί και ζεί δυό χρόνια με κλονισμένη υγεία στην Ευρώπη.

Στις 12 Οκτωβρίου 1925 επιχειρεί την ανατροπή του πρωθυπουργού Θεόδωρου Πάγκαλου. Είναι η δεύτερη απόπειρα, μετά την προσπάθεια, για τη σύλληψή του τον Αύγουστο του 1925, όταν ο Πάγκαλος περνούσε από τη Λάρισα. 

Στην προσπάθεια συμμετέχει ο Γεώργιος Παπανδρέου και άλλοι πολιτικοί με επικεφαλής το Νικόλαο Πλαστήρα που έφτασε κρυφά στην Αθήνα από την Καρδίτσα όπου βρισκόταν με αστυνομική επιτήρηση. 

Οι στρατιωτικές αρχές τον εντοπίζουναν στο Φάληρο, όμως ο Ναπολέων Ζέρβας, τότε φρούραρχος Αθηνών, δεν καταφέρνει να τον συλλάβει, καθώς ο Πλαστήρας κρύβεται σε φιλικό του σπίτι στην οδό Τσακάλωφ στο Κολωνάκι. 
Ο Ζέρβας κυκλώνει την περιοχή και μετά από καταδίωξη και ανταλλαγή πυροβολισμών ο Πλαστήρας παραδόθηκε στον στρατηγό Τσερούλη, διοικητή του Α' Σώματος Στρατού και υπό φρούρηση μεταφέρθηκε στον Πειραιά και με το πολεμικό σκάφος «Λέων» οδηγείται στην Ιταλία.


Τα μεσάνυχτα της 5ης προς 6 Μαρτίου 1933, μόλις άρχισαν να γίνονται γνωστά τα πρώτα αποτελέσματα των εκλογών, σε συνεννόηση με φίλους του στρατηγούς, προσπάθησε να εμποδίσει το σχηματισμό κυβερνήσεως από το «Λαϊκό κόμμα» του Παναγή Τσαλδάρη και κινήθηκε για να καταλάβει την εξουσία σχηματίζοντας κυβέρνηση Στρατηγών, υπό την καθοδήγηση του Ελευθερίου Βενιζέλου. 

Η προσπάθεια του δημιούργησε κύμα από διαφωνίες, ενώ συνάντησε και την άρνηση του στρατηγού Αλέξανδρου Οθωναίου. Μετά το αποτυχημένο κίνημα για να αποφύγει την σύλληψη και με τη βεβαιότητα ότι θα διωχθεί ποινικά για εσχάτη προδοσία, φυγαδεύτηκε, με τη βοήθεια του Ελευθέριου Βενιζέλου, αρχικά στην Πάτμο, στα Δωδεκάνησα που ήταν υπό Ιταλική κατοχή, και στη συνέχεια μέσω Βηρυτού έφτασε στη Γαλλία και εγκαταστάθηκε στη Νίκαια.

Στο επόμενο Στρατιωτικό Κίνημα, την 1η Μαρτίου 1935 (πάλι με την έγκριση του Βενιζέλου) προσέφερε και πάλι την υποστήριξή του παρ´όλο που ήταν ακόμη στο εξωτερικό, και μετά την αποτυχία του καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, όπως και ο Βενιζέλος, που όμως έλαβαν όλοι αμνηστία με την παλινόρθωση της Βασιλευομένης Δημοκρατίας τον ίδιο χρόνο, από τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄.

Εκεί παρέμεινε ως τον Δεκέμβριο του 1944, ενώ τον συντηρούσαν οικονομικά φίλοι της οικογένειας Βενιζέλου, μεταξύ τους και η Πηνελόπη Δέλτα με την οποία διατηρούσε αλληλογραφία. 



 Σεπτέμβριος του 1937


Κατά την διάρκεια της 4ης Αυγούστου ο Πλαστήρας προσπάθησε να σχηματίσει μια μυστική οργάνωση στην Αθήνα για την ανατροπή του καθεστώτος της.

Δημιουργήθηκε ένας υποτυπώδης οργανισμός στην Αθήνα, με πυρήνα απότακτους αξιωματικούς του κινήματος του 1935, 


αλλά η επιρροή του ήταν πενιχρή και ουσιαστικά ήταν ακίνδυνη για ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που διέθετε αποτελεσματικούς και οργανωμένους μηχανισμούς καταστολής. 

Η οργάνωση αυτή ονομάστηκε Ε.Δ.Ε.Σ. και αποτέλεσε τον πυρήνα για την σημαντική αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στην Κατοχή υπό τον Ναπολέοντα Ζέρβα, 

με μέλη μεταξύ άλλων τον Σοφοκλή Βενιζέλο, τον Αγαμέμνονα Σλήμαν, και τον Κομνηνό Πυρομάγλου και είχε ως αρχηγό κατ΄ όνομα τον Νικόλαο Πλαστήρα.

Σε συνέντευξη του σε μία Γαλλίδα δημοσιογράφο, εξέφρασε την άποψη του για τη δικτατορία, τονίζοντας ότι: 

«δέν είναι σύστημα προόδου και εξυψώσεως του διανοητικού επιπέδου των λαών.»




2ος Παγκόσμιος Πόλεμος

Μετά τη στρατιωτική επίθεση της Γερμανίας που προκάλεσε την κατάρρευση της Πολωνίας και της Γαλλίας, σχηματίζει την πεποίθηση ότι η Ελλάδα δεν έπρεπε να εμπλακεί σε πόλεμο κατά της Ιταλίας και της Γερμανίας, καθώς δεν διέθετε τις απαραίτητες στρατιωτικές δυνάμεις, σε πολεμικό υλικό και ανθρώπινο δυναμικό. 

Ακόμη και μετά την Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος και την Γερμανική εμπλοκή που ακολούθησε, θεωρούσε ότι η Ελλάδα επιβάλλονταν να αποδεχθεί τις γερμανικές προτάσεις για στρατιωτική ανακωχή με προσάρτηση της Βορείου Ηπείρου στην Ελλάδα.
Στις 2 Οκτωβρίου 1940 μετακομίζει στην ελεύθερη ζώνη, στη Νίκαια (νότιο Γαλλία) και εγκαθίσταται στο ξενοδοχείο Φράντσια, στον αριθμό 9 της λεωφόρου Βίκτωρ Ουγκώ.
Τα Γερμανικά στρατευμάτων έχουν εισέλθει  πια στο Παρίσι.

Στις 2 Νοεμβρίου αποκτά προσωρινή άδεια παραμονής για έξη μήνες, που του παρέδωσε ο νομάρχης των Αλπ-Μαριτίμ.  Στην Ελλάδα, ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης, στις αρχές Νοεμβρίου 1940, δίνει εντολή στην Ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι ώστε να εμποδίσει τον Πλαστήρα να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Σε επιστολή του, ο Πλαστήρας, την 21ης Απριλίου 1941, προς τον φίλο και συνεργάτη του Κομνηνό Πυρομάγλου, όταν τα γερμανικά στρατεύματα προήλαυναν στο έδαφος της Ελλάδος, γράφει, 

«..Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να γίνει κυβέρνησις φιλογερμανική για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν.  Αυτό πρέπει να γίνη και αν ακόμη θα ηξεύραμε ότι ο πόλεμος θα τελείωνε και μετά τινάς μόνον μήνας με τελείαν ήτταν του άξονος (όπερ απίθανον)...». 


Στις 16 Ιουλίου 1941, στέλνει επιστολή προς τον Πλούταρχο Μεταξά πρεσβευτή της Ελλάδος στο Βισύ της κατεχόμενης Γαλλίας, όπου θεωρεί ότι, 

«...Υπήρχε έδαφος διευθετήσεως της ελληνοϊταλικής συρράξεως τη μεσολαβήσει της Γερμανίας… η αδεξιότης επί της εξωτερικής πολιτικής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου οδήγησεν τον ελληνικόν λαόν εις έναν άνισον πόλεμον με μίαν μεγάλην δύναμιν ως η Ιταλία...». 

Την ίδια εποχή η κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού που είχε καταφύγει στην Μέση Ανατολή, αρνήθηκε να του εκδώσει διπλωματικό διαβατήριο, άρνηση που τον εξόργισε και κατηγόρησε τον τότε πρωθυπουργό, ως συνεχιστή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου.

Είναι καλοκαίρι, Ιούνιος του 1941. 

Οι Γερμανοί από το Παρίσι, στέλνουν τον αξιωματικό των Es-Es Roland Nosek στη Νίκαια της Γαλλίας να συναντήσει τον Πλαστήρα προσκαλώντας τον στο Παρίσι.

Άγνωστο δε είναι και ποιο ήταν το θέμα  συζήτησης, σε συνάντηση που είχε ο Πλαστήρας με εκπρόσωπο της κυβέρνησης της Αθήνας, κάποιον Νίκο Ρούσο.    

Αργότερα, ο Πλαστήρας ενημέρωσε  τις αρχές Ασφαλείας του Βισύ πως του είχε προταθεί να αναλάβει την εξουσία στην Ελλάδα. 
Μεταξύ 23 Ιουλίου και 29 Αυγούστου πραγματοποιεί ταξίδι στο Παρίσι και επαφές με τις εκεί Γερμανικές αρχές, για μια ακόμα φορά... άγνωστο με ποιο περιεχόμενο.

Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Christophe Chiclet, 
σκεφτόταν αφελώς:

« ...ότι η Γερμανία θα κέρδιζε τον πόλεμο και ότι θα γινόταν ο δημοφιλής δημοκράτης δικτάτορας της Ελλάδας, σωτήρας μιας χώρας που εγκαταλείφθηκε από το βασιλιά και τους φιλομοναρχικούς».

Τελικά επειδή η πλειοψηφία των βενιζελικών προσωπικοτήτων προσχώρησε στους Άγγλους, στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση και επομένως και στον βασιλιά, εκείνος απομονώθηκε. 

Αρχές του φθινοπώρου του 1941, έρχεται πάλι σε επαφή με τον Πυρομάγλου τον οποίο στέλνει στην Ελλάδα με σκοπό να αναστείλει κάθε ένοπλη αντίσταση, ο οποίος τελικά προσχώρησε στον ΕΔΕΣ. Ο Πλαστήρας ήταν ένας, παρά τη θέληση τη δική του, πρόεδρος του ΕΔΕΣ.

Από έγγραφο του F.O (Αύγουστος του 1942) πληροφορούμαστε πως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είχε εισηγηθεί να δοθεί στον Πλαστήρα διαβατήριο για να φύγει από τη Γαλλία. Η τελευταία αυτή πρόταση αναστάτωσε το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και τον Εμμανουήλ Τσουδερό, ο οποίος σε επιστολή του προς τον Κανελλόπουλο, τόνιζε πως η επιστροφή του Πλαστήρα έθετε αναπόφευκτα εκ νέου συνταγματικό ζήτημα.

Τον Αύγουστο του 1943 ο πρέσβης της Ελλάδας στο Λονδίνο ζητά πληροφορίες περί του Πλαστήρα από τους Γάλλους στο Αλγέρι, ενώ τον Φλεβάρη του 1944 αρχίζουν να πληθαίνουν οι προσπάθειες εκ μέρους της εξόριστης Ελληνικής κυβέρνησης (οι φιλελεύθεροι Σοφοκλής Βενιζέλος και ο υπουργός πολέμου Βύρωνας Καραπαναγιώτης) για να έλθει ο Πλαστήρας σε επαφή μαζί τους Την ίδια περίοδο, η SOE έβλεπε στο πρόσωπό του τον Έλληνα de Gaulle και λόγω του παρελθόντος του αντιμετωπιζόταν σαν σύμβολο της δημοκρατίας.




Μεταπολεμικά

Τον Νοέμβριο του 1944 ήλθε σε επαφή με τον Γεώργιο Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να τον προσκαλέσει στην Ελλάδα με σκοπό να ενισχύσει την κυβέρνησή του. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ο Πλαστήρας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, σε συζήτηση που διεξήχθη μεταξύ των Σιάντου, Γεωργίου Παπανδρέου, Καφαντάρη, του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και του ίδιου, είχε έντονη λογομαχία με το Σιάντο.

Ο Πλαστήρας αμφισβήτησε ανοικτά την προσφορά των ανταρτών του ΕΛΑΣ στην Εθνική Αντίσταση και στην απελευθέρωση κάνοντας λόγο για "ξεπάστρεμα όλων των δεξιών" και "κάψιμο χωριών".
Ο Σιάντος εξανέστη φωνάζοντας: 

"Δεν σας επιτρέπω να υβρίζετε τους ηρωικούς μας αντάρτες!"  με τον Πλαστήρα να του ανταπαντάει: 
"...κάθισε κάτω ζαγάρι !".


1945, Πρωθυπουργός


Μετά τα «Δεκεμβριανά» του 1944, την ξενοκίνητη και τόσο καταστροφική  (όπως πάντα) περιπέτεια, για τους Έλληνες,   κλήθηκε να αναλάβει την κυβέρνηση ως προσωπικότητα ευρείας αποδοχής, στις 3 Ιανουαρίου 1945.

Παρ΄όλα αυτά ο Γάλλος πρεσβευτής στην Αθήνα Ζαν Μπελέν έγραφε στις 6 Απριλίου 1945:

«Οι Βρετανοί θεωρούν τον Πλαστήρα μια μετριότητα... Κάνουν τα πάντα για να τον διώξουν» 

Προσπάθησε να αποτρέψει τον Εμφύλιο πόλεμο, και συμμετείχε στην Συμφωνία της Βάρκιζας. 

Όμως τον Μάρτιο του 1945, μετά τη δημοσίευση στην εφημερίδα "Ελληνικόν Aίμα" φωτοτυπίας της επιστολής του που κατά τη διάρκεια του πολέμου συνιστούσε κατάπαυση του πυρός με τη μεσολάβηση της Γερμανίας, ο τότε Αντιβασιλέας και Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός ζήτησε την άμεση παραίτηση του Ν. Πλαστήρα και της κυβέρνησής του όπου και ακολούθησε στις 8 Απριλίου 1945.

Η επίμαχη αυτή επιστολή του Πλαστήρα είχε σταλεί στον Έλληνα πρέσβη στην Γαλλία του Βισύ, Πλούταρχο Μεταξά τον Σεπτέμβριο του 1941, αφού η Ελλάδα είχε παραδωθεί και η Ελληνική κυβέρνηση είχε αποδράσει στην Μέση Ανατολή. 

Η επιστολή αυτή αφορούσε στην άρνηση της Ελληνικής κυβέρνησης Τσουδερού να δώσει διαβατήριο στον Πλαστήρα διευκολύνοντας τις κινήσεις του. Η άρνηση αυτή εξόργισε τον Πλαστήρα, ο οποίος κατηγόρησε τον Τσουδερό ως συνεχιστή της 4ης Αυγούστου. 



Η εφημερίδα "Ελληνικό Αίμα" είχε πρωτοκυκλοφορήσει στην Κατοχή, είχε την φήμη του αντιστασιακού εντύπου και το δημοσίευμα της προκάλεσε μια πολιτική θύελλα στην Ελλάδα.

Προφανώς η χρονική στιγμή δημοσίευσης δεν ήταν τυχαία, αλλά εξυπηρετούσε τα βρετανικά σχέδια για πιο σκληρή αντιμετώπιση του ΕΑΜ - ΚΚΕ. 


Φημολογείται μάλιστα ότι η επιστολή διοχετεύτηκε στον Τύπο από τις μυστικές υπηρεσίες της Αγγλίας. Ο Πλαστήρας δεν αρνήθηκε την γνησιότητα της επιστολής και αυτή θεωρήθηκε γνήσια από την κοινή γνώμη της εποχής και τις πολιτικές δυνάμεις:  

«
...και παρ΄ όλα αυτά όταν η αδεξιότης της εξωτερικής πολιτικής της 4ης Αυγούστου οδήγησε τον Ελληνικόν λαόν εις έναν άνισον πόλεμον με μιαν μεγάλην δύναμιν ως η Ιταλίαν, έρριψα εις την λήθην όλας τας πικρίας και έκαμα ότι εξηρτάτο από εμέ εις την επιτυχίαν του αγώνος. Αρκεί προς επιβεβαίωσιν τούτου μιαν έκκλησιν μου προς τους Έλληνας της Αμερικής υπό ημερομηνίαν 17 Νοεμβρίου 1940, ως και μιαν συνέντευξιν μου, ζητηθείσα εδώ υπό ξένον ανταποκριτήν...

Από της ενάρξεως όμως του μετά της Ιταλίας πολέμου, αι ανησυχίαι μου υπήρξαν μεγάλαι και παρά τας τοπικάς νίκας του ελληνικού στρατού στα αλβανικά βουνά, προησθανόμην τας ολεθρίας συνεπείας μιας αστόχου πολιτικής και προπαντώς εκ της ανυπαρξίας ικανής διευθύνσεως των πολεμικών επιχειρήσεων. Η έπαρσις των ανθρώπων του σεσηπότος καθεστώτος της 4ης Αυγούστου αναζωογονηθέντων υπό την μαχητικήν ορμήν του Έλληνος στρατιώτου, υπερέβη κάθε όριον. Η τύφλωσις των ήταν τοιαύτη, ώστε απέρριψαν και αθρόας προσφοράς προς συμμετοχήν εις τον αγώνα ενός σεβαστού αριθμού αξιωματικών τους οποίους το κίνημα του 1935 είχε θέσει εκτός στρατού...

Κατά το τέλος του μηνός Νοεμβρίου του 1940 πληροφορούμαι βασίμως ότι υπάρχει έδαφος διευθετήσεως της ιταλοελληνικής συρράξεως τη μεσολαβήσει της Γερμανίας. Έκαμα ότι ήταν δυνατόν, εις την περίπτωσιν αυτήν, ώστε η Ελλάς να επωφεληθεί της ευκαιρίας, αλλ΄ εχθρική στάσις εναντίον μου και του καθεστώτος εν γένει, αλλά και της πρεσβείας του Βισύ, καθίστα αδύνατη την προσωπική μου ενέργεια. Έστειλα τον πρώτον φίλο μου κ. Πυρομάγλου να έλθει σε επαφήν με την πρεσβείαν και να τους πληροφορήση σχετικώς με το σπουδαιότατον αυτό ζήτημα, αλλ΄ ούτος δεν εγένετο δεκτός παρά λίαν δυσμενώς και παρα του συμβούλου της πρεσβείας.

Βραδύτερον κατά Ιανουάριον και Φεβρουάριον, ο κίνδυνος ήτο οφθαλμοφανής. Ανήσυχος μέχρι απελπισίας ηθέλησα να μεταβώ εις Αίγυπτον. Φίλοι μου εκεί ενήργησαν μέσω Αγγλικών αρχών να μου διευκολυνθή η μετάβασις, αλλά και πάλι η καλή διάθεσις των Άγγλων προσέκρουσεν εις την κατηγορηματικήν απαίτησιν της κυβερνήσεως Μεταξά να μην μου επιτραπή η μετάβασις επί Αιγυπτιακού εδάφους. Εσκέφθην τότε να επιχειρήσω, όπως επιτύχω μετάβασιν εις Βηρυττόν, οπόθεν θα μου ήτο εύκολον να να επικοινωνήσω μέσω προσώπου τινός της Ελληνικής κυβερνήσεως, δια να της παραστήσω τον κίνδυνον και τας ελπίδας αποφυγής της καταστροφής δια μιας συμφωνίας μεσολαβήσει της Γερμανίας.... Δυστηχώς όλαι αι προσπάθειαι μου απέτυχον, οφειλόμεναι εις την εχθρικήν διάθεσιν εναντίον μου της πρεσβείας, παρ΄ όλον ότι προσεπάθησα να διευκολύνω την επαφήν, πράγμα το οποίο θα έπρεπε να επιδιώξει εκ της ιδιότητος της η πρεσβεία και όχι εγώ.

Εάν κ. πρεσβευτά κατόρθωνα να μεταβώ εις Βηρυττόν, έτρεφον πολλάς ελπίδας ότι θα έπειθον την κυβέρνησιν Κορυζή τουλάχιστον να επιδιώξη την προτεινόμενην εκ μέρους της Γερμανίας διευθέτησιν της ιταλόελληνικής συρράξεως. Είχα αρκετά σοβαρά πειστήρια προς τούτο.

Παρ΄όλα αυτά δεν έπαυσα τας ενέργειας μου, όπως ωθήσω προς μιαν απευθείας συννενόησιν της Γερμανίας μετά της Ελληνικής Κυβερνήσεως Μεταξά, ήτις κατά τας πληροφορίας μου, ήρξατο από του Δεκεμβρίου, αλλ΄άνευ αποτελέσματος, χωρίς να γνωρίζω τους λόγους της αποτυχίας των διαπραγματεύσεων εκείνων.

Και το μοιραίον επήλθεν. Η Ελλάς ήχθη προς αυτοκτονίαν παρά μιας βασιλικής κυβερνήσεως δεχθείσης μετ΄απεριγράπτου αφελείας ν΄αντιμετωπίση τας δύο μεγαλυτέρας στρατιωτικάς δυνάμεις της Ευρώπης, καίτοι της υπεδείχθη υπό της συμμάχου Αγγλίας ότι η βοήθεια της θα ήταν αυστηρώς περιορισμένη. Η ανήκουστος κουφότης της Βασιλικής κυβερνήσεως υπήρξεν η αφορμή μιας τραγικής καταστροφής για της χώρας εντός ολίγων ημερών και ως να μην ήρκει ετούτο ένεκα τελείας αγνοίας των νεότερων πολεμικών μεθόδων, παρέτειναν ασκόπως τον πόλεμον δια να συντελεσθή η πράξις η τελευταία του δράματος δια την μετατροπήν εις ερείπια της ωραίας αλλά ατυχούς νήσου Κρήτης, την ευθύνην της οποίας κατά μέγα μέρος φέρει επί των ώμων του ο κ. Τσουδερός, γέννημα αυτής. Αυτά είχα να πώ εις απάντησιν του περιεχομένου της επιστολής σας κ. πρεσβευτά....


Μετά της προσηκούσης υπολήψεως
                   ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ         »


"Αλλαγή"

Μετά την λήξη του Εμφύλιου ήταν πρωταγωνιστής στην πολιτική ζωή ως αρχηγός της ΕΠΕΚ. Το σύνθημά του ήταν η λέξη «Αλλαγή». 
Σχημάτισε δύο φορές κυβέρνηση συνασπισμού από κόμματα του κέντρου την περίοδο 1950-1952 (15 Απριλίου 1950 - 21 Αυγούστου 1950 και 1 Νοεμβρίου 1951 - 11 Οκτωβρίου 1952) που χαρακτηρίστηκε ως «κεντρώο διάλειμμα».

Ως πρωθυπουργός άσκησε μετριοπαθή πολιτική με πλούσια δράση. Ασχολήθηκε με την εξάλειψη των συνεπειών του Εμφύλιου και την οικονομική και κοινωνική ανασυγκρότηση, με ένα σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα εθνικοποιήσεων, κοινωνικών παροχών, διανομής γης στους ακτήμονες, χορήγησης ψήφου στις γυναίκες κλπ. 

Στη δεύτερη περίοδο της πρωθυπουργίας του συνεργάστηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων με αρχηγό τον Σοφοκλή Βενιζέλο.

Λόγω της αναγκαστικής συνεργασίας και λόγω της πίεσης των ανακτόρων και των δεξιών κομμάτων αναγκάστηκε να συμβιβαστεί και να μην προχωρήσει την πολιτική της εθνικής συμφιλίωσης όσο θα ήθελε.  

Αρχικός του στόχος ήταν η κατάργηση των στρατοδικείων και η υπαγωγή των υποθέσεων στα τακτικά δικαστήρια, η κατάργηση των ειδικών αντικομμουνιστικών νόμων, η απελευθέρωση των εκτοπισμένων και η κατάργηση του θεσμού της διοικητικής εκτόπισης, η κατάργηση της θανατικής ποινής.

Eπί των κυβερνήσεών του η Ελλάδα εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, στάλθηκε εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα και εκτελέστηκε το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Νίκος Μπελογιάννης. Τα γεγονότα αυτά και η απαίτησή του να στηριχτεί απ' την Αριστερά στις εκλογές, τις οποίες διεξήγαγε με πλειοψηφικό σύστημα, και κατά συνέπεια η Αριστερά θα καταδικαζόταν σε πολιτική εξαφάνιση, καθόρισε το σύνθημα του ΚΚΕ «τι Παπάγος, τι Πλαστήρας».

Με αυτό ακριβώς το σύνθημα διασπάστηκε το κόμμα του,  και με την Αμερική να υποστηρίζει την εκλογή του Παπάγου έχασε τις εκλογές στις 16 Νοεμβρίου 1952. 

Η κλονισμένη υγεία του δεν του επιτρέπει να συνεχίσει περαιτέρω την πολιτική του δράση και πεθαίνει στις 26 Ιουλίου 1953. 

Στην κηδεία του δόθηκε επίσημος χαρακτήρας και παραβρέθηκαν ο βασιλιάς, όλος ο πολιτικός κόσμος και άνθρωποι απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα και απ’ όλα τα πολιτικά κόμματα, πράγμα ασύνηθες για την τότε ελληνική πραγματικότητα. Μίλησαν πολλοί επιφανείς πολιτικοί του φίλοι και αντίπαλοι. Οι σημαίες είχαν αναρτηθεί μεσίστιες με διαταγή του Παπάγου, και παλιοί στρατιώτες του εθεάθησαν να θρηνούν επάνω από τη σορό του.

Η  τεχνητή λίμνη του Ταυρωπού, που πρώτος αυτός "οραματίστηκε", βλέποντάς την όπως είχε δημιουργηθεί μετά από μεγάλες βροχοπτώσεις με τεράστιες καταστροφές που είχαν σημειωθεί στην περιοχή, ονομάστηκε προς τιμήν του, επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, Λίμνη Πλαστήρα.

Προτομές του υπάρχουν στην Καρδίτσα, στον συνοικισμός της Νέας Ερυθραίας Αθηνών και στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών στα Τρίκαλα. 

Ένα στρατόπεδο στη Λάρισα καθώς και το τρένο της Δυτικής Θεσσαλίας φέρουν το όνομά του. Στον τόπο καταγωγής του, το Μορφοβούνι, πραγματοποιούνται εδώ και δεκαετίες πολιτιστικές εκδηλώσεις με το όνομα «Πλαστήρεια» ενώ το 1994 δημιουργήθηκε το Κέντρο Ιστορικών Μελετών «Ν. Πλαστήρας» με διάφορα τμήματα, στόχος του οποίου είναι η δημιουργία μονογραφικού Μουσείου Πλαστήρα. 
Με την εφαρμογή του «σχεδίου Καποδίστριας» στην τοπική αυτοδιοίκηση, συστάθηκε Δήμος Πλαστήρα, ο οποίος περιλαμβάνει τα ανατολικά παραλίμνια χωριά.

Ο Γιώργος Θεοτοκάς θα γράψει το 1965: 

«Στο πεδίο των ανθρώπινων σχέσεων ύστερα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο μόνο δύο δημόσιοι άνδρες κατόρθωσαν να δημιουργήσουν ένα θερμό ρεύμα συναισθηματικής επαφής με τις μάζες, ο Παπανδρέου τώρα και ο Πλαστήρας άλλοτε...».
________________________________________________

Ο Οδυσσέας Ηβιλάγιας σκαρώνει στίχους για τον Μαύρο Καβαλάρη όπως τον αποκαλεί.
__________________________________________________________________

http://www.istoria.gr/
http://www.livepedia.gr/
www://wikipedia.org
http://gianniskostis.blogspot.gr/
www.istorikathemata.com

ELEGHOS