Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

Πράσινο φως για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις και το Τέλος της Μυστικής Διπλωματίας






Η πορεία των Γερμανικών Αποζημιώσεων.

Ενημέρωση του Προέδρου της Βουλής από τον 
Ευρωβουλευτή Νότη Μαριά 

Αθήνα 30/10/2015


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ενημερωτική συνάντηση για τις πρόσφατες ευνοϊκές εξελίξεις σχετικά με το θέμα των Γερμανικών Πολεμικών Επανορθώσεων, του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου και των αποζημιώσεων για συγγενείς θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας με τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Νίκο Βούτση είχε αργά το βράδυ της Πέμπτης ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής, Επικεφαλής του Πολιτικού Κινήματος Αντιμνημονιακοί Πολίτες, Καθηγητής Θεσμών της Ε.Ε. στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Νότης Μαριάς.

Ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής ενημέρωσε για τη θετική εξέλιξη που υπήρξε στην εθνική μας υπόθεση στις 15 Οκτωβρίου, όταν στη συνεδρίαση των Συντονιστών της Επιτροπής Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου -μετά από αρκετές αντεγκλήσεις- έγινε τελικά δεκτή η πρόταση του Νότη Μαριά να κριθεί παραδεκτή η υπ΄ αρίθμ. 2214/14 Αναφορά της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ) για τις γερμανικές αποζημιώσεις.





Το γεγονός, ανοίγει ουσιαστικά το δρόμο να κληθεί η Γερμανία επισήμως για πρώτη φορά να λογοδοτήσει για την παράνομη και προκλητική της άρνηση να εξοφλήσει τις οφειλές της προς την Ελλάδα που αφορούν ειδικότερα:

1.Τις Πολεμικές Επανορθώσεις.

2.Το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο.

3.Τις αποζημιώσεις των συγγενών των χιλιάδων θυμάτων που εκτελέστηκαν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στο Δίστομο και στα εκατοντάδες μαρτυρικά χωριά και πόλεις της πατρίδας μας.

4.Τις αποζημιώσεις των συγγενών των χιλιάδων θυμάτων που δολοφονήθηκαν στο Άουσβιτς, στο Νταχάου και στα υπόλοιπα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.

5.Την επιστροφή των λεηλατηθέντων από τους ναζί αρχαιολογικών μας θησαυρών καθώς και των έργων πολιτιστικής και καλλιτεχνικής κληρονομιάς της χώρας μας.


Ο Νότης Μαριάς επισήμανε ότι άνοιξε ο δρόμος για τη δημόσια, έγγραφη και επίσημη τοποθέτηση της Γερμανίας στο συγκεκριμένο ζήτημα. Στα πλαίσια αυτά –συμπλήρωσε- θα ανοίξει επιτέλους ένα διεθνές forum στο οποίο θα κληθεί να τοποθετηθεί η Ελληνική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και φυσικά οι Πολιτικές Ομάδες της Ευρωβουλής και οι Ευρωβουλευτές μέλη της Επιτροπής Αναφορών.

Ο Νότης Μαριάς συζήτησε με τον Πρόεδρο της Βουλής τις δυνατότητες που αποκτά πλέον η Ελληνική διεκδίκηση, τονίζοντας ότι «πρόκειται για σημαντική νίκη, καθώς έτσι σηματοδοτείται η λήξη της εποχής της μυστικής διπλωματίας και των κατ΄ ιδίαν ανεπισήμων συναντήσεων για το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων».

Μιλώντας για την συνάντηση στον Νίκο Μπογιόπουλο και στον Real FM ο Νότης Μαριάς είπε ότι σύντομα η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα καλέσει με επιστολές της την Κομισιόν, την Ελληνική και τη Γερμανική Κυβέρνηση για να εξετάσει επισήμως το θέμα. «Σκοπός μας είναι να υπάρξει η καλύτερη δυνατή προετοιμασία από την Ελληνική πλευρά και στην βάση αυτή ενημέρωσα ήδη τον πρόεδρο της Βουλής και θα επιδιώξω άμεσα συνάντηση και με τον Υπουργό Εξωτερικών» είπε ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής.

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα
http://www.real.gr/audiofiles/458477.mp3

Αντίστοιχη τοποθέτηση για την συνάντηση με τον Πρόεδρο της Βουλής έκανε ο Νότης Μαριάς μιλώντας και στην εκπομπή του Kontra Channel «Επί του Πιεστηρίου» με τον Μάκη Κουρή. Ακολουθεί απόσπασμα της συνέντευξης:





  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

Η περίφημη Συμφωνία Τέρας, γνωστή ως TTP, πέρασε... χάρις σε 6 Έλληνες βουλευτές



"H τελική λύση" των αγορών και των πολυεθνικών ενάντια στις ελευθερίες και τα δικαιώματα των κοινωνιών της Ευρώπης και το τελειωτικό χτύπημα στις ανεμικές πλέον δημοκρατίες και την οριακή έστω σήμερα ανεξαρτησία των κρατών απέναντι στις ανεξέλεγκτες δυνάμεις του παγκόσμιου κεφαλαίου. 

Ευρωβουλή 10.6.2015: Με ευθύνη τεσσάρων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και 2 του ΚΚΕ δεν καταψηφίστηκε η TTIP !

Η Διατλαντική Συμφωνία Συνεργασίας Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade Investment Partnership – TTIP) βρίσκεται απ' ό,τι όλα δείχνουν στο τελικό στάδιο μετά από πολύχρονες, άκρως απόρρητες και απόλυτα μυστικές, διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ.


Η συμφωνία την οποία η επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την προπαγανδίζει πλέον ανοιχτά με το παραπλανητικό - new speak - σύνθημα : 

"Η Διατλαντική Συμφωνία Συνεργασίας Εμπορίου και Επενδύσεων Κάνει την εμπορική δουλειά για σένα",  αποτελεί την "τελική λύση" των αγορών και των πολυεθνικών ενάντια στις ελευθερίες και τα δικαιώματα των κοινωνιών της Ευρώπης και το τελειωτικό χτύπημα στις ανεμικές πλέον δημοκρατίες και την οριακή έστω σήμερα ανεξαρτησία των κρατών απέναντι στις ανεξέλεγκτες δυνάμεις του παγκόσμιου κεφαλαίου. 



Στον αντίποδα, εκατομμύρια άνθρωποι απο όλες τις χώρες της Ευρώπης οργανώνουν καμπάνιες, συλλογή υπογραφών, κάνουν δεκάδες διαδηλώσεις και προωθούν την αντιπληροφόρηση ενημέρωσης των κοινωνιών απέναντι στο επερχόμενο μυστικό σχέδιο απόλυτης κατάλυσης όλων των κατακτημένων κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων τους από το εταιρικό συμφέρον των αμερικανικών και ευρωπαϊκών οικονομικών και βιομηχανικών κολοσσών.

Η πανευρωπαϊκή καμπάνια συλλογής υπογραφών έχει συγκεντρώσει πάνω από 3 εκατομμύρια υπογραφές :


Self-organised European Citizens’ Initiative againstTTIP and CETA
Μεγάλα ερωτηματικά για τη στάση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ / ΑΝΕΛ.


Σχετικά με τη στάση της κυβέρνησης, διαβάστε το άρθρο του Γεράσιμου Λιβιτσάνου : Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να πάρει θέση για την TTIP;

Σχετικά με τη στάση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ

Στις 10 Ιουνίου 2015, η επικύρωση της συμφωνίας έφτασε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την ελληνική κοινωνία προσηλωμένη στα εσωτερικά ζητήματα και υπνωτισμένη από τις δήθεν διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους δανειστές αλλά και με τα ελληνικά ΜΜΕ σε σιγή ασυρμάτου σχετικά με το ζήτημα της TTIP και την επικείμενη ψήφισή της από το Ευρωκοινοβούλιο.


Στις 10 του Ιούνη ο ΣΥΡΙΖΑ είχε 6 εκλεγμένους ευρωβουλευτές από τις ευρωεκλογές του 2014.
Τους : Μανώλη Γλέζο, Σοφία Σακοράφα, Δημήτρη Παπαδημούλη, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κωνσταντίνο Χρυσόγονο και Στέλιο Κούλογλου (αντικατέστησε τον παρετηθέντα λόγω υπουργοποίησής του Γιώργο Κατρούγκαλο). [1]


Σύμφωνα με όλα τα δημοσιεύματα που έχουμε υπόψη μας και τα οποία αναφέρονται στη σχετική συνεδρίαση του ευρωκοινοβουλίου της 10.6.2015 για τη Δια­τλα­ντι­κή Συμ­φω­νία Επεν­δύ­σε­ων και Εμπο­ρί­ου, προκύπτει ότι ο πρόεδρος Μάρτιν Σούλτς διαπιστώνοντας στην πορεία πως δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία ώστε να υπερψηφιστεί η TTIP, έθεσε θέμα ανα­βολής της σχε­τι­κής ψη­φο­φορίας, αλ­λά και της ίδιας της συ­ζή­τη­σης, με πρό­σχη­μα το με­γά­λο πλή­θος τρο­πο­λο­γιών που εί­χαν κα­τα­τε­θεί.


Αυτό που συνέβη ήταν πως οι πολέμιοι της συμφωνίας TTIP επέμεναν στη συνέχιση της διαδικασίας ενώ οι υπέρμαχοι της TTIP υπερψήφισαν την πρόταση του Σούλτς για αναβολή της συνεδρίασης

Σύμφωνα με δημοσίευση στο meatnews.gr, η οποία επιβεβαιώνεται και από όλες τις άλλες πηγές που αναζητήσαμε, vouliwatch.gr, thepressproject.gr :


«Υπέρ της αναβολής της συζήτησης ψήφισαν 183 ευρωβουλευτές, ενώ 181 ψήφισαν να συνεχιστεί η συζήτηση και 37 απείχαν.
Από τους Έλληνες ευρωβουλευτές υπέρ της πραγματοποίησης της συζήτησης τάχθηκαν οι Γλέζος και Κούνεβααπό τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κατά ο κ. Κύρκος από το Ποτάμι. Οι δυο ευρωβουλευτές του ΚΚΕ απείχαν.
Οι υπόλοιποι ευρωβουλευτές μας δεν παρέστησαν στην ψηφοφορία. Από τις πολιτικές ομάδες την αναβολή υπερψήφισαν οι ευρωβουλευτές του Λαϊκού Κόμματος (όπου συμμετέχει και η Νέα Δημοκρατία), ενώ 41 ευρωβουλευτές των Σοσιαλιστών Δημοκρατών ψήφισαν ενάντια στην πρόταση του σοσιαλδημοκράτη προέδρου για αναβολή. Στην πρόταση για συνέχιση της συζήτησης επέμενε η Ευρωομάδα της Αριστεράς GUE/NGL και οι Πράσινοι.
Τη σφοδρότερη κριτική συγκεντρώνει ο λεγόμενος μηχανισμός Επίλυσης Διαφορών Επενδυτή- Κράτους (ISDS) που προβλέπεται από την ΤΤΙΡ, o οποίος δίνει τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις να ενάγουν κυβερνήσεις.»

Στην κρίσιμη λοιπόν αυτή ψηφοφορία οι 2 βουλευτές του ΚΚΕ έκαναν αποχή διευκολύνοντας τα σχέδια Σουλτς στη μεθόδευσή του για μελλοντική επικύρωση της TTIP, ενώ από τους 6 ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑπαρόντες ήταν μόνο 2, ο Μανώλης Γλέζος και η Κωνσταντίνα Κούνεβα οι οποίοι και καταψήφισαν την πρόταση του Σουλτς για αναβολή της συζήτησης και απουσίαζαν(!) οι υπόλοιποι 4 ευρωβουλευτές (σύμφωνα με δικές μας έγκυρες πηγές εξαφανίστηκαν στην κυριολεξία για πέντε ώρες) δηλαδή οι : Δημήτρης Παπαδημούλης, Σοφία Σακοράφα, Κωνσταντίνος Χρυσόγονος και Στέλιος Κούλογλου.

Επειδή σε αυτή τη ζωτική για τους λαούς της ευρώπης ψηφοφορία και 3 μόνον επιπλέον ψήφοι θα ήταν αρκετοί για να ανατρέψουν τα ευρωατλαντικά σχέδια σε εκείνο τουλάχιστον το κρίσιμο στάδιο αλλά αντί γι αυτό οι 4 ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απλά εξαφανίστηκαν είναι απολύτως βέβαιο πως κάτι πολύ βρώμικο υλοποίησαν (εκείνοι τουλάχιστον οι ευρωβουλευτές που στήριξαν αμέσως μετά και το 3ο Μνημόνιο Τσίπρα). Και εννοούμε τους Δημήτρη Παπαδημούλη, Κωνσταντίνο Χρυσόγονο και Στέλιο Κούλογλου.

Αλλά και η στάση της Σοφίας Σακοράφα μας είναι σκοτεινή και απαιτείται να δώσει άμεσες εξηγήσεις για τη στάση της εξαφάνισής της από το ευρωκοινοβούλιο κατά την κρίσιμη ψηφοφορία για την TTIP.

Από πλευράς μας κάναμε μια στοιχειώδη αναζήτηση στον προσωπικό της λογαριασμό TWEET μήπως και κάτι μας έχει διαφύγει, μήπως δεν ήταν παρούσα στο ευρωκοινοβούλιο εκείνη την ημέρα (μήπως βρισκόταν ας πούμε στην Ελλάδα) ή μήπως είχε κάνει κάποια σχετική με την TTIP δήλωση ή σχόλιο μιας που όπως μπορεί κανείς να δεί με μια απλή επίσκεψη εδώ, η Σοφία Σακοράφα είναι και πολυγραφότατη και παρεμβαίνει σε μεγάλο εύρος διεθνών ζητημάτων.

Τίποτα. Ούτε μία δήλωση από την Σοφία Σακοράφα για την TTIP στις 10.6.2015. Αναφέρεται ωστόσο σε άλλα θέματα της συνεδρίασης που σημαίνει πως ήταν παρούσα στο ευρωκοινοβούλιο εκείνη την κρίσιμη ημέρα.

Για τους 3 συνήθεις συνοδοιπόρους του νεοφιλελευθερισμού ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε κάποια αξίωση. Ούτε για τους 2 στυλοβάτες του καθεστώτος ευρωβουλευτές του ΚΚΕ.

Θα περιμέναμε όμως κάποια εξήγηση από τη Σοφία Σακοράφα.
Πάντα έτοιμοι να επανορθώσουμε.
___________________________

Σημειώσεις:

[1]. Σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει πλέον μόλις 4 ευρωβουλευτές. Τους Δημήτρη Παπαδημούλη, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κωνσταντίνο Χρυσόγονο και Στέλιο Κούλογλου. Ο Μανώλης Γλέζος έχει αντικατασταθεί από τοΝίκο Χουντή ο οποίος μετά την υπογραφή του 3ου Μνημονίου στις 15.7.2015 αποχώρησε από την Κυβέρνηση και πήρε στην ευρωβουλή τη θέση του Γλέζου ως πρώτος επιλαχών ενώ στη συνέχεια, στις 26.8.2015 αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ συνυπογράφοντας τη ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ 53 ΜΕΛΩΝ ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ όπως και η Σοφία Σακοράφα η οποία επίσης αποχώρησε με δήλωσή της από τον ΣΥΡΙΖΑ και είναι πλέον ανεξάρτητη ευρωβουλευτής.


Η ελληνική καμπάνια συλλογής υπογραφών εδώ :




Για την TTIP μπορείτε να διαβάσετε :



Ένα αναλυτικό κείμενο του John Hilary :
TTIP - Χάρτα απορρύθμισης, επίθεση στην εργασία, κατάλυση της δημοκρατίας
(Διαβάστε το βιβλίο του John Hilary στα ελληνικά με κλικ στην εικόνα)

Γιατί οι Γερμανοί θέλουν την Ελλάδα στην (γερμανική) Ευρώπη ?



«Είναι αναγκαία η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, για την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».

Είναι σκληρή η γλώσσα που μιλούν τα γερμανικά ΜΜΕ για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.   Σε δημοσίευμα της γνωστή  οικονομική ιστοσελίδα Deutsche Wirtschafts Nachrichten υποστηρίζει πως «η διάσωση της Ελλάδας δεν είναι πολιτικό πρότζεκτ» αλλά έχει να κάνει με το φυσικό αέριο και την επιθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποδεσμευτεί από την εξάρτηση της από την Ρωσία, μέσω του αγωγού TAP ο οποίος θα περνά από την Ελλάδα.
«Προκειμένου να μην διακυβευθεί το έργο εξαιτίας μίας κατάρρευσης της Ελλάδας, η χώρα διατηρείται στο ευρώ. Η πικρή αλήθεια για τους Έλληνες είναι ότι το ζήτημα είναι η χώρα τους, όχι οι άνθρωποι», υποστηρίζει το δημοσίευμα. 


«Ο TAP δεν θα φέρει αλλαγές στη ζωή των Ελλήνων- Θα συνεχίσουν να ασχολούνται με την λιτότητα».

Στη συνέχεια, η γερμανική ιστοσελίδα υποστηρίζει ότι μπορεί να υπόσχονται νέες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα οι εταιρείες που θα εκμεταλλευθούν τον TAP, η πραγματικότητα ωστόσο είναι «πως για τους περισσότερους Έλληνες δεν θα επιφέρει καμία πραγματική βελτίωση των συνθηκών ζωής. Αυτοί θα εξακολουθήσουν να απασχολούνται με προγράμματα λιτότητας», υποστηρίζει το δημοσίευμα. «Μόνο οι πλούσιοι θα επωφεληθούν, όπως πάντα»
Αντιθέτως, οι μόνοι που θα επωφεληθούν στην Ελλάδα σύμφωνα με το Deutsche Wirtschafts Nachrichten είναι οι ελίτ, οι οποίοι «όπως κάνουν εδώ και 100 χρόνια, συσσωρεύοντας χρήματα από το εξωτερικό στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς χωρίς να φέρνουν την Ελλάδα πάνω από το επίπεδο μίας αναπτυσσόμενης χώρας».


Rheinische Post:  
Η Γερμανία είναι οικονομικός σούπερ σταρ- Πώς μπορεί να έχει το ίδιο νόμισμα με τους Έλληνες;

Το δεύτερο «χαστούκι» που δέχεται η Ελλάδα από τα Γερμανικά ΜΜΕ, είναι από την εφημερίδα του Ντίσελντορφ Rheinische Post, η οποία με αφορμή την έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για την ανταγωνιστικότητα στην οποία η Γερμανία καταλαμβάνει την 4η θέση και η Ελλάδα την 91η επισημαίνει: 

«Για κράτη με τόσο διαφορετική ανταγωνιστικότητα, όπως η Γερμανία που είναι οικονομικός σούπερ σταρ και η Ελλάδα, δεν μπορεί να υπάρχει κοινό νόμισμα. Η πολιτική πρόθεση άλλοτε ήταν, ωστόσο, διαφορετική. Ο δρόμος της επιστροφής δεν αποτελεί εναλλακτική επιλογή. Όμως τώρα είναι και το κόστος ανάλογα υψηλό», μεταδίδει η Deutsche Welle.






Ποιοί και γιατί φοβήθηκαν τόσο πολύ τα 43 λεπτά 
αυτής της ντοκυμαντερίστικης εικόνας ? 

Θύελλα αντιδράσεων ξεσήκωσε το ντοκυμαντέρ των Harald Schumann και Árpád Bondy που εξέπεμψε στις 9/3/15 το 1ο κανάλι της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ARD. 

Είχε προηγηθεί μια πιο εκτεταμένη βερσιόν που είχε προβληθεί στις 24/2/15 από το γαλλογερμανικό κανάλι ARTE. 



Το ντοκυμαντέρ των Harald Schumann και Árpád Bondy που εξέπεμψε στις 9/3/15 το 1ο κανάλι 
της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης ARD και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. 





  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Μόνο με δικό του χρηματοπιστωτικό σύστημα μπορεί ένα κράτος να ξεφύγει από τον αποικιακό ζυγό



H κρίση θα γίνει όλο και πιο βαθιά στον δυτικό κόσμο

Ο Σεργκέι Γκλάζιεφ σύμβουλος του Ρώσου προέδρου Βλάντιμιρ Πούτιν για θέματα ευρασιατικής ολοκλήρωσης.  Ο Ρώσος ακαδημαϊκός μιλάει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για την ελληνική και ευρωπαϊκή κρίση, τον πόλεμο στην Ουκρανία, τη διεθνή κατάσταση και τον κίνδυνο παγκόσμιας σύρραξης. 

Η συζήτηση μαζί του, που ακολουθεί, πραγματοποιήθηκε στις παραμονές της αποκορύφωσης της ελληνικής κρίσης, με την προκήρυξη του δημοψηφίσματος και τη συνομολόγηση της συμφωνίας με τους πιστωτές. Διατηρεί όμως, πιστεύουμε, ακέραιο το ενδιαφέρον της για τους αναγνώστες. 

Ο κ. Γκλάζιεφ εκφράζει τις απόψεις του στο πλαίσιο μιας συζήτησης-ποταμού με το ΑΠΕ-ΜΠΕ για την κατάσταση στην Ευρώπη και ιδιαίτερα την Ουκρανία, τη «στρατηγική του χάους», την οποία ο Ρώσος ακαδημαϊκός υποστηρίζει ότι έχει υιοθετήσει διεθνώς η Ουάσιγκτον, και για το φαινόμενο μετατόπισης του κέντρου οικονομικής ισχύος από τη Δύση στην Ανατολή και από το «υπερφιλελεύθερο» μοντέλο του αμερικανικού καπιταλισμού στο μοντέλο «εναρμόνισης των συμφερόντων», «μείγματος σοσιαλιστικών και καπιταλιστικών μεθόδων», που αναδύεται, όπως υποστηρίζει, στην Ασία.

''Η Ελλάδα δεν έχει πολύ μέλλον σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας ο χαρακτήρας μεταβάλλεται τώρα πολύ έντονα σε απολυταρχική κατεύθυνση και λειτουργεί προς όφελος των μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και εις βάρος των εθνικών οικονομιών χωρών όπως η Ελλάδα'', υποστηρίζει, μεταξύ πολλών άλλων ο Γκλάζιεφ, αρχιτέκτονας της ευρασιατικής οικονομικής ολοκλήρωσης, προσθέτοντας ότι η ελληνική οικονομία θα είχε πολύ περισσότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στο ευρασιατικό πλαίσιο ολοκλήρωσης. 

Ο Ρώσος ακαδημαϊκός, που μας δέχτηκε και μίλησε μαζί μας στο γραφείο του στη Μόσχα, συνιστά σπάνια, ίσως τη μοναδική περίπτωση Ρώσου ιθύνοντα που βρίσκεται ταυτόχρονα στο μηχανισμό εξουσίας του Κρεμλίνου, είναι ένας σημαντικός διανοούμενος, είναι μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, τιμημένος για τη δουλειά του στους μακροχρόνιους οικονομικούς κύκλους Κοντράτιεφ, αλλά και ενεργός πολιτικός και δημοφιλής διαμορφωτής σήμερα της ρωσικής κοινής γνώμης. 

Πρώην υπουργός επί Γέλτσιν, με την πολιτική του οποίου διαφώνησε και παραιτήθηκε, ο κ. Γκλάζιεφ θα μπορούσε ίσως να «ταξινομηθεί» πολιτικά ως «σοσιαλιστής», με όρους δυτικοευρωπαϊκής κουλτούρας (που βέβαια δεν είναι πάντα σωστό να μεταφέρονται αυτόματα στην πολιτική πραγματικότητα της Αν. Ευρώπης). Ο κ. Γκλάζιεφ είναι κύριος εκφραστής της πιο «κρατικιστικής» τάσης στο εσωτερικό του συστήματος εξουσίας του Κρεμλίνου, αλλά και στη ρωσική κοινή γνώμη. Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρωπαϊκή Ένωση τον έχουν περιλάβει στις πρώτες θέσεις της λίστας προσωπικοτήτων από τη Ρωσία στους οποίους έχουν απαγορεύσει την είσοδο στη Δύση. 

   Δ.Κ.: Δεν μου μοιάζετε με τέρας, είστε ακαδημαϊκός, οικονομολόγος, διανοούμενος, μερικοί θα έλεγαν και σοσιαλιστής. Γιατί νομίζετε ότι σας έβαλαν στις πρώτες θέσεις των ανεπιθύμητων προσώπων στη Δύση; 

   Σ.Γ.: Αυτή είναι μια ερώτηση για τον Λευκό Οίκο που αποφασίζει τις κυρώσεις. Υπάρχει κάτι ενδιαφέρον. Μία μέρα πριν με περιλάβει η ΕΕ στις κυρώσεις, ήμουν στο Βερολίνο προσπαθώντας να εξηγήσω στους Γερμανούς συναδέλφους μας, μαζί με ορισμένους Ουκρανούς, που ήδη υπέφεραν από την πολιτική καταπίεση του νεοναζιστικού καθεστώτος, τι συμβαίνει στην Ουκρανία. Και μου είπαν από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών και από το κοινοβούλιο, ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι τόσο ηλίθιοι όσο οι Αμερικανοί και δεν θα επιβάλουν κυρώσεις εναντίον διανοουμένων και γνωστών ανθρώπων σαν εμένα -και να μην ανησυχώ. Την επόμενη μέρα η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία μου επέβαλε κυρώσεις. 

   Δ.Κ.: Γιατί το έκαναν; 

   Σ.Γ.: Εξαιτίας της θέσης μου εναντίον αυτού του νέου τύπου ιμπεριαλισμού. Τώρα βλέπουμε ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ είναι μια νέα αυτοκρατορία, την ονομάζω γραφειοκρατική σε ό,τι αφορά την Ευρώπη και, όπως κάθε άλλη αυτοκρατορία, προσπαθεί να μεγαλώσει. 
Η γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ελέγχεται από τους Αμερικανούς. Προσπαθούν να διατηρήσουν τη γεωπολιτική κυριαρχία ΗΠΑ και ΕΕ και να επιβάλουν την επιρροή τους σε όλη την πρώην Σοβιετική Ένωση προκειμένου να ανταγωνισθούν την ανερχόμενη κινεζική ηγεμονία. Χρησιμοποιούν τις μεθόδους της αγγλοσαξωνικής γεωπολιτικής του 19ου αιώνα. 
Ο πόλεμος στην Ευρώπη ήταν ευεργετικός για τις ΗΠΑ, που κέρδισαν την παγκόσμια ηγεσία ως αποτέλεσμα του Πρώτου και του Δεύτερου και του Τρίτου («Ψυχρού») Παγκοσμίου Πολέμου. Το αμερικανικό κατεστημένο προσπαθεί να βελτιώσει τη γεωπολιτική του θέση με την παλιά μέθοδο της οργάνωσης του πολέμου στην Ευρώπη. Χρησιμοποιεί την Ουκρανία ως πλατφόρμα οργάνωσης της σύγκρουσης ΕΕ-Ρωσίας, για το νέο «Drang nach Osten», για να χρησιμοποιήσω την παλιά γερμανική έκφραση (σ.σ.: η έκφραση αυτή σημαίνει «πορεία προς ανατολάς» και συμπύκνωσε την ουσία του γερμανικού εθνικισμού και ιμπεριαλισμού τον 19ο και 20ό αιώνα, όπως και τη διεθνή πολιτική του ναζισμού, αντανακλώντας την φιλοδοξία των ναζί να γίνουν η διεθνής «πρωτοπορία» και «ηγεσία» του δυτικού καπιταλισμού στην προσπάθεια να καταστραφεί το «εργατικό κράτος» και το «σοσιαλιστικό πείραμα» των μπολσεβίκων στη Ρωσία. Με τα λόγια του ίδιου του Χίτλερ, στις 7.2.1945, «είναι ανατολικά, μόνο και πάντα ανατολικά, όπου οι φλέβες της ράτσας μας πρέπει να επεκταθούν»). 
Αυτός είναι ο συνηθισμένος αγγλοσαξωνικός τρόπος, να οργανώνουν τον πόλεμο ώστε να υπονομεύουν τις ανεξάρτητες χώρες και στις δύο πλευρές. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ δεν χρειάζονται μόνο τον έλεγχο της Ευρώπης, που τον έχουν τώρα, αλλά επίσης της Ρωσίας και της Κεντρικής Ασίας, ώστε να ενισχύσουν τη γεωπολιτική και γεωοικονομική τους θέση απέναντι στην Κίνα και να αποτρέψουν την αύξηση της κινεζικής οικονομίας, υπονομεύοντας την ευκαιρία της Κίνας να δημιουργήσει ένα νέο κέντρο παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα αποτύχουν στην πολιτική τους. 

   Δ.Κ.: Μερικοί μιλάνε για τη μετάβαση από μια αμερικανική σε μια Αυτοκρατορία του Χρήματος. Τι νομίζετε; 

   Σ.Γ.: Λίγο πολύ είναι το ίδιο. Μιλάμε για την αμερικανική αυτοκρατορία, ως ένα πολιτικό θεσμό, που είναι τμήμα ενός περισσότερο περίπλοκου διεθνούς συστήματος. Η αμερικανική αυτοκρατορία είναι μόνο η ομπρέλα της επέκτασης της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας και αυτή είναι ο κύριος παίκτης παγκοσμίως. 

   Δ.Κ.: Και στη γεωπολιτική; 

   Σ.Γ.: Ναι. Ο πυρήνας της αμερικανικής αυτοκρατορίας είναι η Federal Reserve (αμερικανική κεντρική τράπεζα), που τυπώνει το παγκόσμιο χρήμα. Η παρούσα οικονομική τάξη στον κόσμο, που ονομάζουμε φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, έχει σχεδιαστεί για να μεγιστοποιεί τις δυνατότητες επέκτασης της αμερικανικής αυτοκρατορίας. Οι κύριοι θεσμοί της είναι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, που τις λέμε πολυεθνικές, αλλά στην πραγματικότητα οι περισσότερες είναι αμερικάνικες και συνδέονται στενά με τον μηχανισμό εκτύπωσης του παγκόσμιου χρήματος. 
H Federal Reserve, μαζί με τις αμερικανικές πολυεθνικές, αποτελούν την παρούσα οικονομική τάξη. Η πολιτική ομπρέλα αυτής της οικονομικής τάξης είναι ο αμερικανικός μιλιταρισμός. Χρησιμοποιώντας τη στρατιωτική δύναμη, οι ΗΠΑ προσπαθούν να προστατεύσουν τους οικονομικούς τους θεσμούς, την επέκτασή τους. 
Ταυτόχρονα χρειάζονται τη σταθερότητα στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Για να το κάνουν αυτό και για να οργανώνουν τον παγκόσμιο έλεγχο των αμερικανικών πολυεθνικών, πρέπει να παράγουν όλο και περισσότερο χρήμα. Αυτό το σύστημα θεσμών φτάνει τώρα στο τέλος του γιατί δεν μπορούν να το αυξήσουν περισσότερο και γιατί δεν μπορούν καν να μείνουν στο επίπεδο που βρίσκονται. Χρειάζονται να τυπώνουν όλο και περισσότερο χρήμα, το χρηματικό κόστος του συστήματος έγινε εξαιρετικά υψηλό, το χρέος της αμερικανικής κυβέρνησης αυξάνεται εκθετικά. Αυτό μαθηματικά σημαίνει ότι το σύστημα καταρρέει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αμερικανικό σύστημα παγκόσμιας κυριαρχίας θα καταρρεύσει, γιατί δεν μπορεί πλέον να αναπαραχθεί. 

   Δ.Κ.: Και η βρετανική αυτοκρατορία κατέρρευσε. Άρχισε να παρακμάζει με τον πόλεμο των Μπόερς στις αρχές του 20ού αιώνα και παρέδωσε τη σκυτάλη το 1946-47 στους Αμερικανούς. Στο μεταξύ όμως χρειάστηκαν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι… 

   Σ.Γ.: Ναι, ίσως πάρει πολύ χρόνο. Το πέρασμα από ένα σύστημα αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε ένα άλλο παίρνει χρόνο και συχνά βλέπουμε παγκοσμίους πολέμους να μεσολαβούν. Γιατί η παρούσα ηγεμονία θα αγωνιστεί μέχρι τέλους για την κυριαρχία της στον κόσμο και πριν μια νέα οικονομική τάξη εγκατασταθεί. Η μεταβατική περίοδος θα περάσει από πολύ μεγάλες πολιτικές εντάσεις. Στην ιστορία αυτές οι εντάσεις πήραν τη μορφή παγκόσμιων πολέμων. Έτσι είναι δυστυχώς. 

   Δ.Κ.: Πιστεύετε ότι μια τέτοια σύρραξη θα ήταν δυνατή σήμερα, παρά την ύπαρξη των πυρηνικών όπλων; 

   Σ.Γ.: Ασφαλώς η κατάσταση αλλάζει κάθε φορά. Ο πόλεμος της Ισπανίας με την Αγγλία ήταν διαφορετικός από τους ναπολεόντειους πολέμους. Και αυτοί ήταν πολύ διαφορετικοί από τους πολέμους που είδαμε τον προηγούμενο αιώνα. Σήμερα, είναι ασφαλώς αδύνατο να φανταστεί κανείς την επανάληψη του πολέμου που έγινε πριν από 70 χρόνια. Ο τωρινός πόλεμος είναι πολύ πιο περίτεχνος, ιδίως γιατί η ηγετική δύναμη δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα όπλα μαζικής καταστροφής χωρίς κίνδυνο για την ίδια. 
Έχουμε λοιπόν ένα νέο είδος πολέμου σε όρους μεθόδων και τεχνολογιών. Είναι ένας νέος τύπος πολέμου, όπως γίνεται ήδη όλο και πιο σαφές, ένας «υβριδικός πόλεμος», που περιλαμβάνει επικοινωνιακό πόλεμο, χρηματιστικό πόλεμο, οικονομικό πόλεμο και μόνο τελικά βλέπουμε τις στρατιωτικές μάχες, που έρχονται να αποτελειώσουν τον αντίπαλο, όταν έχει ήδη ηττηθεί. 
Το είδαμε αυτό στη Γιουγκοσλαβία, στα Βαλκάνια, το είδαμε στο Ιράκ, στη Βόρειο Αφρική και το βλέπουμε τώρα στην Ουκρανία. Στην Ουκρανία η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται κυρίως για εσωτερικούς λόγους, για να προστατέψει το φιλο-αμερικανικό καθεστώς από τον πληθυσμό του. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται μόνο σε κρίσιμες καταστάσεις. Η αμερικανική στρατηγική είναι η δημιουργία χάους. Δεν χρειάζονται άμεσο έλεγχο σε όλη την επικράτεια. 

   Δ.Κ.: Θα μπορούσε κανείς να δει σε μια τέτοια γεωπολιτική στρατηγική το αντίστοιχο, την αντανάκλαση μιας μετάβασης από τον παραγωγικό καπιταλισμό στον χρηματοπιστωτικό και από το νεοφιλελεύθερο σε ένα υπόδειγμα καπιταλισμού της καταστροφής; 

   Σ.Γ.: Νομίζω ότι η φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση κινείται προς το χάος και αυτό είναι το επόμενο στάδιό της. Η ιδέα αυτής της στρατηγικής (του χάους) είναι η διατήρηση του ελέγχου επί του κόσμου. Για να γίνει αυτό δεν χρειάζεται η απευθείας κατοχή όλων των χωρών που ελέγχονται από την αμερικανική χρηματοπιστωτική ολιγαρχία. Αυτό που χρειάζεται είναι να καταστρέψουν τα «νησιά» ανεξαρτησίας που υπάρχουν ακόμα. Μοιάζει με καρκίνο. Γι” αυτό πρέπει να τερματιστεί η αμερικανική αυτοκρατορία, όπως τερματίστηκαν οι αποικιακές αυτοκρατορίες του 19ου αιώνα. 
Οι ευρωπαϊκές αποικιακές αυτοκρατορίες επίσης κατέρρευσαν μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατέρρευσαν όχι μόνο εξαιτίας του πολιτικού ρόλου των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, αλλά γιατί δεν μπορούσαν να επιβιώσουν. 

   Δ.Κ.: Κύριε Γκλάζιεφ, περιγράψατε προηγουμένως την πρώην ΕΣΣΔ ως πεδίο μάχης για έναν πόλεμο κατά της Κίνας. Η ίδια η Ρωσία δεν είναι από μόνη της πρόβλημα για την παγκοσμιοποίηση, λόγω της ισχύος και των όπλων της; 

   Σ.Γ.: Κοιτάξτε, περιγράφω την κατάσταση ως ανταγωνισμό μεταξύ παλιάς ηγεμονίας των ΗΠΑ, των Αμερικανών ολιγαρχών εναντίον της κινεζικής οικονομίας, κι αν θέλετε όχι μόνο της κινεζικής αλλά επίσης του νέου, «ανατολικού» κέντρου ανάπτυξης. Το οποίο βασίζεται σε αρκετά διαφορετικούς θεσμούς από το αμερικανικό κέντρο. Για παράδειγμα η κύρια ιδέα της κινεζικής οικονομικής ρύθμισης, όπως και της ρύθμισης στην Ινδία, την Ιαπωνία, την Κορέα είναι η εναρμόνιση των συμφερόντων. Στον αμερικανικό τύπο καπιταλισμού το χρήμα είναι η μόνη επιδίωξη. Ο αμερικανικός ολιγαρχικός καπιταλισμός είναι σχεδιασμένος για τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία, θέλουν να αυξάνουν διαρκώς τα κέρδη τους αυξάνοντας το χρήμα και ιδιωτικοποιώντας όλο τον κόσμο προς όφελος της χρηματοπιστωτικής ολιγαρχίας. 
Στο ασιατικό σύστημα η ρύθμιση είναι αρκετά διαφορετική. Η δημιουργία του χρήματος χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη και η κύρια ιδέα, ο κύριος μηχανισμός που καθοδηγεί την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας, της Ινδίας, της Κορέας, της Ιαπωνίας, του Βιετνάμ, της Μαλαισίας, είναι η εναρμόνιση των συμφερόντων διαφορετικών οικονομικών παραγόντων. 
Επιχειρούν να εναρμονίσουν τα συμφέροντα διαφορετικών οικονομικών παραγόντων με τέτοιο τρόπο ώστε να βελτιστοποιήσουν τις ευκαιρίες οικονομικής μεγέθυνσης. Πρόκειται για ένα μείγμα καπιταλισμού και σοσιαλισμού, όπου έχουμε τον στρατηγικό σχεδιασμό, μαζί με τον μηχανισμό της αγοράς. 

   Δ.Κ.: Κάπως ταυτίζετε τον στρατηγικό σχεδιασμό με τον σοσιαλισμό… 

   Σ.Γ.: Το λέω γιατί ο στρατηγικός σχεδιασμός αναπτύχθηκε πρώτη φορά στο πλαίσιο του σοσιαλιστικού πειράματος στη Σοβιετική Ένωση. Οι Κινέζοι μιλάνε και τώρα για τη χώρα τους ως σοσιαλιστική χώρα. 

   Δ.Κ.: Τώρα κανείς δεν είναι σίγουρος με την Κίνα. Είναι καπιταλιστικός κομμουνισμός ή κομμουνιστικός καπιταλισμός; 

   Σ.Γ.: Υφίσταται μια σύγκλιση αυτών των δύο συστημάτων, που δημιουργεί στην πραγματικότητα ένα νέο σύστημα. Κι αυτό το σύστημα δείχνει τώρα πόσο αποτελεσματικό είναι σε όρους οικονομικής ανάπτυξης, τεχνολογικής προόδου κ.λπ. 
Μπορούμε να δούμε πολλούς από τους θεσμούς που αναπτύχθηκαν πρώτα στη Σοβιετική Ένωση, να χρησιμοποιούνται τώρα στην Κίνα και άλλες χώρες στο νέο κέντρο οικονομικής μεγέθυνσης, φυσικά με κάπως διαφορετικό τρόπο. Βλέπουμε μια σαφή ιστορική διαδικασία που διατηρείται σε ένα βαθμό, παρά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και του σοσιαλιστικού συστήματος. Διατηρείται η έννοια του κεντρικού στρατηγικού σχεδιασμού, περιλαμβανομένης της προτεραιότητας των κοινών και των εθνικών συμφερόντων επί των ιδιωτικών συμφερόντων. 
Αντανακλάται αυτό στο κινεζικό και το ινδικό σύνταγμα και, ντε φάκτο, ισχύει το ίδιο στην Κορέα και την Ιαπωνία. Αυτό είναι αρκετά διαφορετικό από το αμερικανικό σύστημα και είναι πολύ περισσότερο αποτελεσματικό. 
Όσο για τη Ρωσία, περιέγραψα την κατάσταση σε όρους αμερικανικής επίθεσης, επιχειρώντας να εξηγήσω γιατί η Αμερική είναι τόσο επιθετική αυτή τη στιγμή, γιατί προσπάθησαν να οργανώσουν τον πόλεμο στην Ευρώπη, να αυξήσουν την επιρροή και τον έλεγχό τους στην Ευρώπη και, ταυτόχρονα, να ανατρέψουν το ρωσικό πολιτικό καθεστώς και να επιβάλλουν το δικό τους, ανάλογο με αυτό που είχαμε στη δεκαετία του 1990. 
Η Ρωσία έχει όμως τα δικά της συμφέροντα και τη δική της πολιτική και δυνατότητες. Αυτή η πολιτική είναι πρώτα από όλα η διαδικασία ευρασιατικής ολοκλήρωσης, με κύριο πρωτεργάτη τον πρόεδρο Πούτιν. Που καταβάλλει πολύ μεγάλες προσπάθειες για να εμπλέξει στην όλη διαδικασία, όχι μόνο τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, αλλά και την ΕΕ. Εγώ προσωπικά εκτιμώ ότι και η δική σας χώρα θα είχε πολύ περισσότερα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα αν εντασσόταν σε αυτό τον χώρο απ” ό,τι τώρα που είναι στην ΕΕ. 

   Δ.Κ.: Γιατί το λέτε; 

   Σ.Γ.: Δεν βλέπω να μπορεί να υπάρξει ουσιαστική λύση στο οικονομικό και το κοινωνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε στην Ελλάδα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εγώ καταλαβαίνω ότι η ΕΕ είναι μια γραφειοκρατική αυτοκρατορία, που δεν ενδιαφέρεται για τους λαούς και τα έθνη της Ευρώπης. Πρόβλημα δεν έχει μόνο η Ελλάδα, έχει επίσης η Ιταλία, η Ισπανία, οι χώρες της Βαλτικής. 

Οι ευρωπαϊκές χώρες δεν είναι ανεξάρτητες. Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατική αυτοκρατορία δεν ελέγχεται από τα κράτη-μέλη, από τα έθνη-κράτη της Ευρώπης. 
Σε μεγάλο βαθμό ελέγχεται από τρίτες δυνάμεις. 

Φερ” ειπείν, η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία δημιουργεί τα προβλήματα με τη Ρωσία. Η πολιτική τους στην Ουκρανία και την Βαλτική, εξ όσων μπορώ να αντιληφθώ, γίνεται υπό αμερικανική κυριαρχία και επίβλεψη. Όχι προς όφελος των εθνικών κρατών που συγκροτούν την ΕΕ. Από την όλη πολιτική της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ωφελούνται οι μεγάλες επιχειρήσεις, το μεγάλο κεφάλαιο και όσοι κινούν τα νήματα. 

Επιβάλλεται μια οικονομική πολιτική που οδηγεί σε εξαθλίωση και εξόντωση των λαών. 

Η ελληνική κατάσταση δεν είναι μόνο ελληνική, τα ίδια υφίσταται και η πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών. Υποτίθεται ότι ο σκοπός είναι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αυτοί που κερδίζουν είναι όμως οι μεγάλες επιχειρήσεις, που δεν είναι μόνο ευρωπαϊκές, είναι παγκόσμιες και κυρίως αμερικανικές. Οι εθνικές οικονομίες, όπως η ελληνική, είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Οι μεγάλες επιχειρήσεις δημιουργούν τις συνθήκες που προκαλούν την απομύζηση και εξαθλίωση των Ευρωπαίων, με αποτέλεσμα μικρές χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, οι βαλτικές χώρες, η Ουγγαρία, να μην μπορούν να ανταγωνιστούν στο πλαίσιο αυτών των αγορών. Γιατί δεν έχουν μεγάλη συγκέντρωση κεφαλαίου και τη δυνατότητα να παίξουν επί ίσοις όροις. 

Τα τελευταία πέντε χρόνια βλέπουμε την ΕΚΤ να έχει αυξήσει πέντε φορές την κεφαλαιακή βάση. Που είναι όλα αυτά τα λεφτά; Γιατί δεν διοχετεύονται να υποστηρίξουν την οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες της ΕΕ; 

Αυτά με κάνουν να πιστεύω ότι η λύση στο ελληνικό πρόβλημα και στη μεγάλη ανθρωπιστική κρίση δεν μπορεί να βρεθεί στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να είναι φιλελεύθερη, δυστυχώς όμως δεν ισχύει αυτό. Γίνεται απολυταρχική, αυταρχική, τελεί υπό τον έλεγχο των αγορών, ρυθμίζεται από τις αγορές. Δεν μπορεί να υπάρξει μια φιλελεύθερη συνένωση και ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Εάν όμως σκεφτούμε τις πολιτικές μεθόδους τις οποίες μπορούμε να μετέλθουμε και τον έλεγχο, ο οποίος θα έπρεπε να είναι όχι των οικονομιών, θα έπρεπε να είναι του κοινωνικού κεφαλαίου, να είναι ο έλεγχος των ευρωπαϊκών εθνών, όσο λοιπόν αυτό το πράγμα δεν γίνεται τόσο πιο πολύ πηγαίνουμε σε μια απολυταρχική κατάσταση. 

Έχω κάνει ανάλυση της κατάστασης αυτής, κυρίως ως προς τις χώρες της Βαλτικής και την Ουκρανία, που εδώ υπάρχει μια πραγματική αναγέννηση του φασισμού θα έλεγα. Η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία και ο ιμπεριαλισμός της είναι πίσω και από αυτήν την κρίση. Οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες, οι Ευρωπαίοι ηγέτες μιλούν απ” ευθείας με τις χώρες αυτές οι οποίες προσπαθούν να επιπλεύσουν, με την ίδια την κυβέρνηση της Ουκρανίας, η οποία προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της. 
Επομένως από τη μία πλευρά κάνουν διαπραγματεύσεις για να λύσουν το νομικό πρόβλημα των σχέσεων με την ΕΕ και από την άλλη πλευρά υποστήριξαν ένα πραξικόπημα στην Ουκρανία. Χρησιμοποιούν σχεδόν τα ίδια συνθήματα αν θέλετε και τις ίδιες ιδέες που χρησιμοποιήθηκαν από τον Χίτλερ. Επομένως, αυτή η ευρωπαϊκή γραφειοκρατική αυτοκρατορία δεν έχει ως γνώμονα τα συμφέροντα των λαών. Ποια είναι τα συμφέροντα πίσω από την κατάληψη της Ουκρανίας και ποια σχέση οικοδομεί αυτή η κατάληψη μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ουκρανίας; Ο λαός της Ουκρανίας και η κυβέρνηση της Ουκρανίας δεν συμφώνησαν με αυτή τη κίνηση από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και για το λόγο αυτό η ουκρανική κυβέρνηση επέλεξε να μην υπογράψει την έναρξη σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ουκρανίας. 
Οι Αμερικανοί αντέδρασαν οργανώνοντας το πραξικόπημα στο Κίεβο, προκειμένου να αποτραπεί η ολοκλήρωση της Ουκρανίας και η ενσωμάτωσή της, η συνένωσή της με τη Ρωσία, σε οικονομικό τουλάχιστον επίπεδο. Οι μέθοδοι αυτές, οι ιδέες, η δύναμη αυτής της επεκτατικής ευρωπαϊκής γραφειοκρατικής, ιμπεριαλιστικής δύναμης, δεν είναι δημοκρατικές και πραγματικά είναι απολύτως απολυταρχικές. Και σε επίπεδο ιδεολογίας και σε επίπεδο χρήσεως πολιτικών μέσων για την επίτευξη των στόχων αυτών. Τουλάχιστον στο πλαίσιο της ανατολικής Ευρώπης. 

Επιστρέφοντας στην ελληνική κατάσταση, θεωρώ ότι θα είχατε τεράστια ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στα πλαίσια της ευρασιατικής ολοκλήρωσης, λόγω της δομής της οικονομίας σας, του τουρισμού, των αγροτικών προϊόντων που σχεδόν μόνο εσείς παράγετε σε αυτόν τον χώρο, της ναυτιλίας σας που θα μας ήταν τόσο πολύτιμη, της επιχειρηματικότητάς σας. Θα μπορούσατε να γίνετε μια γέφυρα μεταξύ Δύσης και Ευρασίας. 
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που θα ήθελα να τονίσω, ποιες είναι δηλαδή οι διαφορές μεταξύ της ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως την οποία βλέπουμε τώρα, ιδίως σε αμφότερες τις κρίσεις που λαμβάνουν χώρα, στο εσωτερικό της ΕΕ αλλά και με τις γειτονικές χώρες όπως η Ουκρανία. 

Η Ευρασιατική Ένωση δημιουργήθηκε, όπως γνωρίζετε, μετά από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις με το Καζαχστάν, με την Αρμενία, με το Κιργιζστάν και υπάρχει προσπάθεια μιας οικονομικής ένωσης. Η διαφορά μεταξύ της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Ένωσης είναι ουσιώδης, κεφαλαιώδης. Προσπαθούν οι χώρες της Ευρασίας να δημιουργήσουν μια οικονομική ένωση προς όφελος των λαών, εν αντιθέσει προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν έχουν συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις και όλες τις εξουσίες, που έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση και τις έχει συγκεντρώσει στις Βρυξέλλες. Όλες οι αποφάσεις οι οποίες έχουν ληφθεί στο πλαίσιο αυτό, λαμβάνονται από τους λαούς για τους λαούς και επί τη βάσει της συναινέσεως. 
Επομένως η διαφορά είναι ότι η Ευρασιατική Ένωση δίνει μία εναλλακτική θεσμική διάρθρωση, η οποία μπορεί να δώσει λύση σε προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν όλες αυτές οι χώρες, με αμοιβαίο σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και αμοιβαίο σεβασμό των συμφερόντων. 

Μια από τις αρχές της ευρασιατικής ολοκλήρωσης είναι ο καθαρά εθελοντικός μηχανισμός της. Αυτό είναι κύριο σημείο. Αυτή η ολοκλήρωση δεν πρέπει να είναι εκβιασμένη. Γι' αυτό η ρωσική πολιτική προς τους γείτονές μας είναι πολύ ήπια. Ο Ρώσος πρόεδρος ποτέ δεν προσπάθησε να εκβιάσει τις χώρες να συμμετάσχουν στην ολοκλήρωση. Πιστεύει ότι η ολοκλήρωση στον παρόντα κόσμο πρέπει να είναι μόνο εθελοντική και σέβεται την αρχή της συναίνεσης στη λήψη των αποφάσεων. Κι αυτό δουλεύει γιατί το κοινό συμφέρον είναι πολύ σημαντικότερο από κάποια σημεία διαφωνιών. 
Η υπερεθνική Ευρασιατική Επιτροπή πήρε πάνω από 2.000 αποφάσεις, όλες βασισμένες σε ομόφωνη ψήφο. Αυτός είναι ο νέος τύπος ολοκλήρωσης, πολύ περισσότερο προσαρμοσμένος στις μοντέρνες τάσεις. Βλέπουμε ότι δεν λειτουργεί η γραφειοκρατική ολοκλήρωση όπως στην ΕΕ. Όπως δεν δουλεύει και η φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, με τη δικτατορία των ΗΠΑ, οικονομική και στρατιωτική. Χρειάζεται να κινηθούμε προς μια άλλη οικονομική, χρηματοπιστωτική, ακόμα και πολιτική τάξη, που θα σέβεται τη διαφορετικότητα των συμμετεχόντων και θα συνδυάζει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα διαφορετικών χωρών σε εθελοντική βάση, με καθεμία από αυτές να βλέπουν το συμφέρον τους από τη συμμετοχή τους στη διαδικασία ολοκλήρωσης. 
Αλλιώτικα, αν εξαναγκάζεις, θα καταβάλεις στο τέλος τίμημα. Όπως καταβάλλει τώρα τίμημα η ΕΕ και στο παρελθόν κατέβαλε η ΕΣΣΔ. Πριν από 20 χρόνια αυτό ίσως μπορούσε να το κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι πια σήμερα. Έχει αλλάξει ο χαρακτήρας της τα τελευταία 20 χρόνια. Θα μπορούσε να εξευρεθεί ίσως μία λύση εάν τα τοπικά προβλήματα, τα κοινωνικά προβλήματα μπορούσαν να τεθούν μπροστά και πάνω από τα οικονομικά προβλήματα. Θα πρέπει να βρεθεί ένας τελείως διαφορετικός θεσμικός τρόπος που να δώσει μια λύση και να επιτευχθεί η πολυπόθητη ολοκλήρωση. 
Η πρώτη ιδέα την οποία πρότεινε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν προς τους Ευρωπαίους ομολόγους του ήταν να δημιουργηθεί μια οικονομική ζώνη προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρασιατικής Ένωσης, προκειμένου να βρεθούν λύσεις για τα προβλήματα των ανατολικο-ευρωπαϊκών χωρών οι οποίες θα προσχωρούσαν σε αυτού του είδους την ολοκλήρωση. 
Όμως η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία δεν το επέτρεψε γιατί δεν λειτουργεί προς όφελος των ευρωπαϊκών χωρών άλλα λειτουργεί προς όφελος των Αμερικάνων-αφεντικών της. Τα τελευταία πέντε χρόνια οι ηγέτες μας πρότειναν στους Ευρωπαίους γραφειοκράτες να χρησιμοποιήσουν αυτή την ευκαιρία προκειμένου να δημιουργήσουν μια αμοιβαία θετική ολοκλήρωση συμπεριλαμβανομένης μιας ζώνης εμπορίου με ελεύθερη διακίνηση εργασίας, και πιο σημαντικό, αμοιβαίες επενδύσεις, δηλαδή θεσμούς οι οποίοι θα προωθούσαν αμοιβαίες επενδύσεις, αλλά δυστυχώς ουδεμία απάντηση υπήρξε. 
Η μόνη απάντηση είναι οικονομικές κυρώσεις, επιβολή οικονομικών κυρώσεων στη Ρωσία και ένας οικονομικός και πραγματικός πόλεμος στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Αυτά τα κίνητρα, αυτά τα οποία υιοθετούν οι γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες δεν μας δίνουν τη δυνατότητα να είμαστε αισιόδοξοι ως προς το μέλλον. Τουλάχιστον αυτή η ομάδα Ευρωπαίων πολιτικών και Ευρωπαίων γραφειοκρατών φαίνεται να είναι προετοιμασμένη να ανοίξει πόλεμο στην Ευρώπη ο οποίος βεβαίως προκαλείται από τους Αμερικάνους διαχειριστές, οι οποίοι χρησιμοποιούν την Ουκρανία ως όργανο, ως εργαλείο, ως μέσο, για να δημιουργήσουν προβλήματα στην Ευρώπη και να σταματήσει η «προέλαση» της Ρωσίας προς την Ευρώπη. 
Θεωρώ ότι η ελληνική κρίση θα πρέπει να αναλυθεί υπό αυτό το πρίσμα. Να δούμε δηλαδή ποια είναι η ευρωπαϊκή κατάσταση, ποια είναι η σχέση μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής και τι ακριβώς ρόλο παίζει η Ουκρανία. 

   Δ.Κ.: Θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση σχετικά με το πώς βλέπετε τώρα τη διαμόρφωση των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας. Μπορείτε να φανταστείτε έναν ρόλο της Ρωσίας στη σημερινή κρίση στην Ελλάδα; Δεν χρειάζεται να σας πω ότι υπάρχουν πολλοί στην Αθήνα που θεωρούν ότι, αν προχωρήσουμε σε μεγαλύτερη προσέγγιση προς τη Ρωσία, θα αντιμετωπίσουμε σοβαρές απειλές και για την ασφάλεια μας. Τι πιστεύετε εσείς; 

   Σ.Γ.: Θα ήθελα να σας πω τη δική μου προσωπική γνώμη. Όσα θα σα πω δηλαδή δεν πρέπει να εκληφθούν ως επίσημη θέση της ρωσικής κυβέρνησης. Έχουμε πολύ καλές επαφές μεταξύ των ηγετών μας, τον τελευταίο καιρό, υπήρξαν διαπραγματεύσεις που έγιναν και οι ηγέτες μας θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο να ξεπεραστούν τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζετε σήμερα. Όμως το δύσκολο σημείο είναι ότι, όταν είναι κανείς εντός της Ε.Ε., δεν έχει αρκετή ισχύ, αρκετή δύναμή και αρκετή ανεξαρτησία, προκειμένου να λάβει αποφάσεις ως προς το οικονομικό καθεστώς και το εμπόριο και αυτό ισχύει και για την Ελλάδα. 
Σύμφωνα με ειδικούς του ΔΝΤ, 300 δισ. ευρώ ή και περισσότερα διατέθηκαν για την στήριξη του ελληνικού οικονομικού συστήματος. Δεδομένου ότι το εθνικό εισόδημα είναι πολύ χαμηλότερο και δεδομένου του ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος που δεν δίνει νομισματικές δυνατότητες στην Ελλάδα, πιστεύω προσωπικά ότι η μόνη λύση είναι να ξεφορτωθεί η Ελλάδα την Ευρωζώνη και να αναζητήσει νέες ευκαιρίες σε συνεργασία με την Ρωσία. Εάν συγκρίνουμε την ελληνική με τη ρωσική οικονομία, θα δούμε ότι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των δύο χωρών, συνηγορούν υπέρ μιας συνεργασίας. Η ελληνική οικονομία εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης υφίσταται όλες τις δυσκολίες του ανταγωνισμού μιας ευρείας συνεργασίας. 
Δεν υπάρχει καμία πρόσβαση στις οικονομικές δυνατότητες που παρέχει η ΕΚΤ για χώρες όπως η Ελλάδα και, αν μιλήσουμε για τη Ρωσία και για την Ελλάδα και για τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, τότε θα πρέπει να πούμε ότι η ελληνική γεωργία, ο τουρισμός, το εμπόριο, αυτοί είναι τομείς που συνδέονται με τη ρωσική οικονομία. Είναι δηλαδή περισσότερο συμπληρωματικές οι δύο αυτές οικονομίες απ” ό,τι είναι η ελληνική οικονομία σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες ή τις οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης. Αν τώρα επίσης δούμε το ρόλο που είχε η Ελλάδα στο ρωσικό πολιτισμό, στη ρωσική παράδοση, είναι σημαντικός αλλά δυστυχώς η Ρωσία μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να βοηθήσει αρκετά γιατί η Ελλάδα στην ουσία δεν είναι ανεξάρτητο κράτος. 

   Δ.Κ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε σήμερα τη στρατηγική σχέση και το επίπεδο κατανόησης μεταξύ Ρωσίας και Κίνας; Πιστεύετε ότι την επόμενη πενταετία μπορεί να υπάρξει ένα εναλλακτικό διεθνές μέσο πληρωμών, ένα εναλλακτικό αποθεματικό νόμισμα; Πώς βλέπετε την εξέλιξη συνολικά της διεθνούς κατάστασης; 

   Σ.Γ.: Εάν κοιτάξουμε την τρέχουσα κατάσταση, σε σχέση και με τη Συρία και σε σχέση και με τη συγκέντρωση κεφαλαίου, είναι εμφανές ότι το κέντρο οικονομικής ανάπτυξης μετατοπίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Κίνα. Και αυτό συμβαίνει όχι μόνο επειδή οι Κινέζοι αναπτύσσουν την οικονομία τους με ταχείς ρυθμούς. Νομίζω ότι έχουμε ένα αποδοτικό μείγμα θεσμών και τεχνολογιών που έχουν αναπτύξει. 
Έχουν πάρει δηλαδή μηχανισμούς της αγοράς και τους έχουν συνδέσει με θεσμούς σε κοινωνικό επίπεδο. Αυτός ο συνδυασμός λοιπόν σημαίνει ότι οι οικονομικοί μηχανισμοί είναι υπέρ του εθνικού συμφέροντος και η κυβέρνηση προσπαθεί να ελέγχει τους μηχανισμούς της αγοράς έτσι ώστε να δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης. 
Στην Κίνα αναπτύσσεται η επιχειρηματικότητα σε συνδυασμό με τους μηχανισμούς αυτούς τους οικονομικούς με στόχο τη φτηνή ενέργεια, τη στήριξη του κράτους σε διάφορους τομείς. Αυτή είναι μία σημαντική διαφορά γιατί αν κοιτάξει κανείς τις Ηνωμένες Πολιτείες, εκεί βασικός στόχος είναι η συσσώρευση κεφαλαίου. 
Το ιδιωτικό κεφάλαιο δεν ενδιαφέρεται για τον ευρύτερο πληθυσμό, ο οποίος υποφέρει όλο και περισσότερο. Έχουμε λοιπόν μια επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το σύστημα το αμερικανικό δεν προτείνει μια διέξοδο, διότι η οικονομική ολιγαρχία που ελέγχει την οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη. 

Γι' αυτούς τους λόγους βλέπουμε αφ' ενός ότι αυξήθηκε πέντε φορές ο όγκος του χρήματος που κυκλοφορεί στις Ηνωμένες Πολιτείες από την κρίση και μετά. Τα εισοδήματα των κερδοσκόπων αυξάνουν ενώ του απλού λαού μειώνονται όλο και περισσότερο. 

Στο κινεζικό σύστημα τώρα έχουμε ένα αποτελεσματικό συνδυασμό κρατικού ελέγχου και μηχανισμών της αγοράς. Αν κοιτάξει κανείς το κινεζικό ή το κορεατικό σύστημα, βλέπει κανείς ότι ιδιώτες επιχειρηματίες και ιδιωτικές επιχειρήσεις ενεργούν σύμφωνα με τον κρατικό σχεδιασμό. 

Αυτού του είδους ο κοινωνικός καπιταλισμός είναι σχεδιασμένος με τρόπο ώστε να επωφελείται ολόκληρος ο πληθυσμός λόγω της ρύθμισης της οικονομίας που φροντίζει για την εναρμόνιση της οικονομικής ανάπτυξης με την κοινωνική ανάπτυξη. 

Η αποτελεσματικότητα αυτού του είδους σοσιαλισμού και χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο, δείχνει ότι μπορεί να είναι πολύ πιο θετικό σύστημα από αυτό που ακολουθείται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κυριαρχούν στον κόσμο και βλέπουμε ωστόσο ότι κάποιες αρχές οι οποίες κυριαρχούν στην Κίνα έχουν κυριαρχήσει και σε άλλες χώρες όπως στην Ινδία όπου το εθνικό όφελος είναι υπεράνω κάθε άλλου συμφέροντος. Κι αυτό προβλέπεται από το σύνταγμα. Γίνεται χρήση της εμπειρίας της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας ως ένα βαθμό. Και με αυτό τον τρόπο μειώνεται το χρέος στην οικονομία. Για παράδειγμα τα χρέη στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πολύ υψηλά. 

Ένα δεύτερο σημείο που μπορεί να οδηγήσει σε χάος, κυρίως στην Ευρώπη, είναι η αύξηση της κυριαρχίας των ΗΠΑ στην Ευρώπη, διότι οι Αμερικανοί πολιτικοί έχουν περισσότερα μέσα να ελέγχουν την ευρωπαϊκή δημοκρατία και τους Ευρωπαίους ηγέτες. Οι Αμερικανοί χρειάζονται την Ευρώπη για να αυξήσουν τον έλεγχό τους επί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ταυτόχρονα για να υπονομεύσουν τη ρωσική εθνική κυριαρχία. Να ελέγξουν τόσο τη Ρωσία όσο και την κεντρική Ασία. 
Η Αμερική λοιπόν αποκτά ολοένα και πιο ισχυρό ρόλο στην Ευρώπη. Το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, η ευρωπαϊκή διαρροή εγκεφάλων, όλα αυτά είναι συνδεδεμένα και τώρα οι Αμερικανοί πολιτικοί θυμούνται γεωπολιτικές θεωρίες οι οποίες ήταν πολύ δημοφιλείς πριν εκατό και διακόσια χρόνια. Εκείνη την εποχή στην Ουάσιγκτον υπήρχαν πολιτικοί που έλεγαν τα ίδια πράγματα που ακούμε σήμερα από τους πολιτικούς και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. 
Για αυτό πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε, διότι είμαστε στον 21ο αιώνα και όχι στον 18ο. Και ποιος επωφελείται από αυτήν την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών; 
Το μεγαλύτερο όφελος από το χάος στη δυτική Ευρώπη είναι για τους Κινέζους, που τους παρέχει την ευκαιρία να βελτιώσουν την κατάστασή τους, να αυξήσουν το ρόλο τους και μέσα από κάθε πόλεμο πάντα αναδύεται ένας νέος ηγέτης. Όσο λοιπόν περισσότερο υπάρχει αυτή η σύγκρουση μεταξύ των δυο, τόσο περισσότερο ισχυροποιείται η Κίνα. 

   Δ.Κ.: Συμφωνείτε με τον τρόπο αντίστασης της Ρωσίας στις κυρώσεις, τον οικονομικό πόλεμο που δέχεται; Θα ήσασταν γενικότερα υπέρμαχος μιας ισχυρότερης αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση; 

   Σ.Γ.: Αυτό που χρειαζόμαστε πριν από όλα είναι ο μηχανισμός προστασίας των χρηματοπιστωτικών αγορών μας από επιθέσεις από το εξωτερικό, ιδίως από δυτικούς χρηματοπιστωτικούς κερδοσκόπους. Για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε συναλλαγματική ρύθμιση. Πρέπει να αλλάξουμε το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα προς την εσωτερική δημιουργία χρήματος. Γιατί τώρα, περίπου η μισή ρωσική νομισματική βάση δημιουργείται από ξένους επενδυτές και ξένες πιστώσεις. Δηλαδή η μείζων πηγή νομισματικής δημιουργίας στη Ρωσία είναι οι ξένοι επενδυτές και οι ξένες πιστώσεις. Επομένως η μεγαλύτερη πηγή νομισματικής δημιουργίας στη Ρωσία είναι το ξένο χρήμα. Πρέπει να πάμε σε εσωτερικές πηγές δημιουργίας χρήματος. 

   Δ.Κ.: Χρειάζονται προστατευτικά μέτρα; 

   Σ.Γ.: Σε όρους συναλλαγματικής ρύθμισης πρέπει να προστατεύσουμε τη χρηματοπιστωτική αγορά μας εναντίον κερδοσκοπικών επιθέσεων. Πρέπει να προστατεύσουμε το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα από φυγή κεφαλαίων. 

   Δ.Κ.: Θα μπορούσε αυτό να σημαίνει και κάποιο επίπεδο ελέγχου κεφαλαίων (capital controls); 

   Σ.Γ.: Ίσως κάποια φορολογία στην εξαγωγή κεφαλαίου. 

   Δ.Κ. Είστε οπαδός ισχυρότερου κρατικού ρόλου στην οικονομία; 

   Σ.Γ.: Όχι μόνο εγώ. Αυτό είναι το νέο παράδειγμα που αναδεικνύεται ως νέο θεσμικό σύστημα για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Η συνύπαρξη κυβέρνησης και ιδιωτικής επιχείρησης πρέπει να σχεδιαστεί με τον τρόπο εναρμονισμού των συμφερόντων που σας περιέγραψα προηγουμένως. Ασφαλώς ο ρόλος του κράτους πρέπει να είναι πολύ πιο ενεργός, γιατί το κράτος πρέπει να δημιουργήσει ευκαιρίες για οικονομική μεγέθυνση, μακροχρόνιες πιστώσεις, σταθερό περιβάλλον, επιδότηση της έρευνας και ανάπτυξης, ενίσχυση της καινοτομίας. Ταυτόχρονα, πρέπει να δώσει χώρο στις δυνάμεις της αγοράς, στην επιχειρηματική δραστηριότητα. Mιλάμε για την εναρμόνιση των συμφερόντων που νομίζω ότι είναι το κύριο πλεονέκτημα του νέου θεσμικού συστήματος που ανεδείχθη στην Κίνα και είναι κοινό για όλες τις αστιατικές χώρες. 

   Δ.Κ.: Θυμίζει κάπως τη δική σας ΝΕΠ αυτό που λέτε; (σ.σ. οικονομική πολιτική συνδυασμού κεντρικού σχεδίου και μεθόδων αγοράς που εφήρμοσαν οι Ρώσοι μπολσεβίκοι μεταξύ 1922 και 1928). 

   Σ.Γ.: Εν μέρει ναι, αλλά με σύγχρονους θεσμούς. 

   Δ.Κ.: Υπάρχει κι ένα άλλο θέμα όταν μιλάμε για κεντρικό σχεδιασμό. Στη Σοβιετική Ένωση για παράδειγμα ήταν έντονα γραφειοκρατικός. Οι άνθρωποι δεν συμμετείχαν. 

   Σ.Γ.: Για αυτή τη διαφορά μιλάω. Ο κύριος ρόλος του κράτους πρέπει να είναι η εναρμόνιση των συμφερόντων διαφόρων οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων. Στην ΕΣΣΔ δεν υπήρχε εναρμόνιση, επρόκειτο για δικτατορία της κεντρικής γραφειοκρατίας του σχεδίου που έκανε ό,τι νόμιζε. Το ανθρώπινο μυαλό όμως δεν είναι ένας Θεός να βλέπει τα πάντα. Γι” αυτό το λόγο η γραφειοκρατία δεν μπορεί να αποφασίζει για όλη τη χώρα. 

   Δ.Κ.: Έχετε μελετήσει τους οικονομικούς κύκλους. Πιστεύετε ότι φτάνουμε σε ένα σημείο όπου αυτοί οι κύκλοι οδηγούν σε μετατόπιση του κέντρου οικονομικής ισχύος; 

   Σ.Γ.: Ναι, είμαι ειδικός στους μακροχρόνιους κύκλους Κοντράτιεφ. Αλλά αυτό που λέτε δεν γίνεται μόνο εξαιτίας των Κοντράτιεφ. Οι κύκλοι Κοντράτιεφ βασίζονται στην τεχνολογική δομή. Τώρα έχουμε τις αλλαγές στην τεχνολογική δομή και βλέπουμε ότι ο τεχνολογικός τύπος συνεχίζεται βασισμένος στις νανοτεχνολογίες, τις τεχνολογίες πληροφορίας και τη γενετική μηχανική, που αυξάνονται έως 35% ετησίως. Δημιουργούν μια έντονη επέκταση ενώ μεγάλο τμήμα του κεφαλαίου είναι παγωμένο σε απαρχαιωμένες τεχνολογικές δομές και δημιουργεί χρηματοπιστωτικές φούσκες και μεγάλη αβεβαιότητα. 
Είναι σύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις, οι κυβερνήσεις να προσπαθούν να βοηθήσουν την ανάπτυξη της αγοράς για να αναπτύξουν νέες τεχνολογίες μέσω του ανταγωνισμού των εξοπλισμών και της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών. Στο πλαίσιο της «φιλελεύθερης δημοκρατικής δημοκρατίας» αυτό είναι το μόνο μέσο των κυβερνήσεων να επέμβουν. 

   Δ.Κ.: Ένα είδος «στρατιωτικού κεϊνσιανισμού»; 

   Σ.Γ.: Ναι. Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος στο δυτικό παράδειγμα για κρατική παρέμβαση παρά μόνο ο πόλεμος. Ταυτόχρονα όμως βλέπουμε την κίνηση προς ένα κρίσιμο σημείο σε έναν άλλο κύκλο, που είναι πιο σημαντικός στην περίπτωσή μας, ο λεγόμενος κύκλος της κεφαλαιοποίησης. Αυτό σημαίνει ότι οι θεσμοί που οργανώνουν την αναπαραγωγή του κεφαλαίου δεν εργάζονται τώρα για να προωθήσουν την οικονομική μεγέθυνση και αυτό σημαίνει ότι περαιτέρω παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη είναι δυνατή μόνο αν εμφανισθεί νέο θεσμικό παράδειγμα. Βλέπουμε αυτό το παράδειγμα στην Ασία, με χρήση και σοσιαλιστικών και καπιταλιστικών θεσμών. Η μετακίνηση από το ένα κέντρο οικονομικής μεγέθυνσης στον άλλο, σημαίνει αλλαγή στο θεσμικό σύστημα που οργανώνει την οικονομική ανάπτυξη. Αυτή η μεταβολή γίνεται συνήθως μια φορά τον αιώνα. 

Η προηγούμενη ήταν η μετάβαση από τις αποικιακές αυτοκρατορίες στο σύγχρονο σύστημα πολυεθνικών επιχειρήσεων, μέσω δύο παγκοσμίων πολέμων και του Ψυχρού Πολέμου. Γι” αυτό έχουμε τώρα το συνδυασμό της αλλαγής του τεχνολογικού κύκλου Κοντράτιεφ και των θεσμικών αλλαγών και αυτό δημιουργεί διπλή ένταση στο παγκόσμιο σύστημα και είναι πολύ επικίνδυνο. 

   Δ.Κ.: Υπάρχει κι ένας επιπλέον παράγων, τα οικολογικά όρια στην ανάπτυξη. 
Μήπως η εμφάνιση του καπιταλισμού της καταστροφής είναι κάπως η απάντηση του συστήματος σε αυτό το πρόβλημα; 
Μήπως πλησιάζουμε στο σημείο όπου πρέπει να διακοπεί η ανάπτυξη, τουλάχιστον με την ποσοτική μορφή που την ξέρουμε και να αλλάξουμε πολιτιστικό υπόδειγμα; 

   Σ.Γ.: Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ξανά στην κυκλική θεωρία, γιατί η νέα οικονομική τάξη έχει ένα παράδειγμα βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης. Η φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν έχει τίποτα τέτοιο, αρνείται κάθε εναρμόνιση και κάθε οικολογικό όριο. 

   Δ.Κ.: Ναι, αλλά γιατί και οι Κινέζοι δεν θα θελήσουν τρία αυτοκίνητα ανά οικογένεια όπως οι Αμερικανοί, το δυτικό καταναλωτικό υπόδειγμα; 

   Σ.Γ.: Αυτό είναι τμήμα του νέου παραδείγματος που ανέφερα, με κεντρική ιδέα την εναρμόνιση των συμφερόντων και την προτεραιότητα στο δημόσιο, εθνικό και παγκόσμιο συμφέρον. Στην κινεζική περίπτωση βλέπουμε πολλούς μηχανισμούς ελέγχου της καταναλωτικής συμπεριφοράς, που δεν περιλαμβάνουν μόνο φορολογικά, αλλά μερικές φορές και αρκετά παράξενα εργαλεία, όπως την κυκλοφορία εκ περιτροπής των αυτοκινήτων. 

   Δ.Κ.: Αυτό το κάνουμε και στο κέντρο της Αθήνας. Μερικές φορές πάντως διερωτώμαι γιατί η κινεζική δομή απεδείχθη τόσο ισχυρότερη από τη σοβιετική, γιατί δεν αποσυντέθηκαν τόσο πολύ στην επαφή με την αγορά και τον καπιταλισμό, γιατί μπόρεσαν να διατηρήσουν, παρά τις μεγάλες παραχωρήσεις που έκαναν στον καπιταλισμό, ένα σημαντικό βαθμό εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας.  Είναι το κινεζικό εθνικό σχέδιο, στον πυρήνα του σχεδιασμού τους, είναι η παράδοση του Κουμφούκιου και μερικών χιλιάδων χρόνων λιγότερο ή περισσότερο κρατικής συνέχειας, έστω και αν διεκόπη κάπου-κάπου ή μεταμορφώθηκε η εξουσία τους; Τι κάνει τόσο ισχυρή τη δομή τους; 

   Σ.Γ.: Μην ψάχνετε για περίτεχνες ερμηνείες. Οι Κινέζοι διακηρύσσουν πολύ ανοιχτά την ιδεολογία τους. Διακηρύσσουν ότι είναι ένα σοσιαλιστικό κράτος με ιδιαίτερα κινεζικά χαρακτηριστικά, που σημαίνει το συνδυασμό σοσιαλισμού και αγοράς. Ο κύριος σκοπός τους τώρα είναι η βελτίωση της ευμάρειας της κινεζικής κοινωνίας. Και αυτό κάνουν καθημερινά, δεν είναι μόνο στη λόγια… 

   Δ.Κ.: Σε ένα πρόσφατο άρθρο του ο Σόρος προέβλεψε έναν παγκόσμιο πόλεμο με την Κίνα, αν το Πεκίνο αποφασίσει να στραφεί στην εσωτερική ζήτηση… 

   Σ.Γ.: Γίνονται ορισμένες παρεξηγήσεις. Οι Κινέζοι δεν κλείνουν την αγορά και την οικονομία τους, το αντίθετο. Τώρα διακήρυξαν τον λεγόμενο «νέο δρόμο του μεταξιού». Προσπαθούν να βελτιώσουν τις υποδομές ολόκληρης της ευρασιατικής περιοχής, για να δημιουργήσουν περισσότερες δυνατότητες ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας. Η οικονομία τους δεν κλείνει. Ο ρόλος της εσωτερικής αγοράς τους διευρύνεται γιατί οι άνθρωποι γίνονται πλουσιότεροι. Δείτε π.χ. τις ΗΠΑ. Είναι πολύ πιο κλειστή οικονομία από τη Ρωσία. 

Η Ελλάδα π.χ. είναι πολύ πιο ανοιχτή από τις ΗΠΑ. Κι αν συγκρίνετε την παρούσα κινεζική οικονομική δομή με την αμερικανική, δεν θα έλεγα ότι η κινεζική είναι πολύ πιο κλειστή οικονομία από την αμερικανική. Το αστείο είναι ότι όχι μόνο οι Κινέζοι δεν προσπαθούν να απομονωθούν από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό, αλλά είναι οι Αμερικανοί που προσπαθούν να τους απομονώσουν, όπως επίσης και τους Ρώσους, ίσως και τους Βραζιλιάνους. Προσπαθούν τώρα να φτιάξουν μια ζώνη ελευθέρου εμπορίου στον Ειρηνικό χωρίς την Κίνα και μια διατλαντική ζώνη ελεύθερου εμπορίου χωρίς τη Ρωσία. Που σημαίνει ότι οι Αμερικανοί προσπαθούν να απομονώσουν τον δυτικό κόσμο και από την Κίνα και από τη Ρωσία, ίσως ακόμα και τη Βραζιλία. Φοβούνται να ανταγωνιστούν και αυτό είναι μια σαφής ένδειξη ότι ο κύριος κίνδυνος πολέμου προέρχεται από τις ΗΠΑ, που επιχειρούν να απομονωθούν από τους άλλους. 

Δ.Κ.: Περιμένετε μεγάλη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση στα επόμενα χρόνια; 

Σ.Γ.: H κρίση θα γίνει όλο και πιο βαθιά στον δυτικό κόσμο. Χωρίς αμφιβολία. Τα σημάδια μοιάζουν πολύ με όσα συνέβησαν στα τέλη της βρετανικής αποικιακής αυτοκρατορίας. Αμέσως μετά τον πόλεμο και ακόμα και πιο πριν, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Κραχ, οι Βρετανοί προσπαθούσαν να κλείσουν την αποικιακή αυτοκρατορία τους απέναντι στις ΗΠΑ. Προσπαθούσαν να ενισχύσουν τους φραγμούς. Αυτό ήταν ένα από τα κίνητρα των Αμερικανών να επέμβουν στον παγκόσμιο πόλεμο, για να διαλύσουν τις αποικιακές αυτοκρατορίες. Τώρα οι Αμερικανοί μπήκαν στη θέση των Βρετανών. 

  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Πράκτορας της ΕΥΠ γράφει σενάριο, Άγνωστο παραμένει αν και πότε θα γυριστεί η ταινία !

   


 
  Αληθινά Σενάρια Κατασκοπείας και Πολιτικής 
σε εξέλιξη...

      Ένας πράκτορας της ΕΥΠ ''γράφει'' σενάριο για ταινία με φόντο την Ακρόπολη. 
Η ταινία ξεκίνησε γυρίσματα αλλά ακόμα δεν μπορούμε να πούμε πότε θα τελειώσει. Το σενάριο ακόμα είναι μυστικό κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Αποκλειστικές πληροφορίες στο διαδίκτυο (!) μας ενημερώνουν...

Τόπος: Ελλάδα, 
Κοινωνικός χώρος: Ελληνική Πολιτική Σκηνή, 
Παίζουν: Μυστικές Υπηρεσίες, Πολιτικοί και Διπλωμάτες, Υπουργοί και Πράκτορες
Σκηνοθέτης: Παραμένει μυστικό... διαρροές μιλάνε για υψηλό πρόσωπο.
Καλλιτεχνική επιμέλεια: θα ανακοινωθεί προσεχώς
Φωτογραφία: θα ανακοινωθεί προσεχώς
Μουσική επένδυση: θα ανακοινωθεί προσεχώς

Το χιούμορ του προλόγου μας για να σας βάλουμε στο κλίμα δεν σημαίνει ότι η είδηση που ακολουθεί στερείται αλήθειας ή ότι είναι φανταστική... 
      
Μια  επιστολή προς τον τέως Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα τότε, πριν τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου από έναν μυστικό Πράκτορα της Ε.Υ.Π  άναψε φωτιές. 

Ο εν λόγω πράκτορας καταγγέλλει το διαχρονικά βρώμικο Κρατικό Σύστημα που εκμεταλλεύεται τους πάντες και τα πάντα μαζί και τις πληροφορίες για το “γνωστό – άγνωστο” ιδιοτελές όφελος από την διαχείριση τους με a' la carte ερμηνεία των Νόμων και σεβασμό των θεσμών της χώρας με πρώτο και καλύτερο τον θεσμό της Δικαιοσύνης.
Ο Μυστικός Πράκτορας της ΕΥΠ 
γνώρισε την ψευτιά, την απιστία, την ατιμία και την προδοσία  από τους ιθύνοντες των Κυβερνήσεων και διοικητών της ΕΥΠ που του προκάλεσαν... σιχαμάρα, όταν τα αντιμετώπισε κατά την διάρκεια της απρόσκοπτης δράσης του.  Τις υπηρεσίες του παρείχε στην ΕΥΠ με αυταπάρνηση... και σήμερα αναρωτιέται – πριν να τους ξεσκεπάσει όλους για να απολογηθεί ο καθένας τους για όσα ευθύνεται – γιατί να εμπιστευτεί ψεύτες και άτιμους, σεβαστεί τους θεσμούς με την σειρά του;
Όταν όλοι αυτοί αποδείχθηκαν περίτρανα άτιμοι, ψεύτες και επικίνδυνοι από τις ίδιες τους τις μεθοδεύσεις, αποφάσεις των δράσεων και τις πράξεις τους; 

Διαβάστε στο www.scribd.com/:
.  την  Επιστολή  προς τον τ. Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.  εδώ

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και οι Μυστικές Συνομιλίες για τον βρώμικο Υπουργό της  Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ. εδώ 

Για τον «Κωδικό ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ», Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Π.  Καμμένος αποκαλεί βρώμικο τον Υπουργό Επικρατείας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ και προτρέπει τον πράκτορα της ΕΥΠ να προβεί σε επικοινωνία για Διαχείριση της Κρίσης από τον τ. Υφ. Δικαιοσύνης και σημερινό Υπουργό Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλο. εδώ

Για το προϊόν υποκλοπής: όλες οι πληροφορίες και τα έγγραφα για το πώς και που βρέθηκαν τα 750.000.000 ευρώ και δήθεν… «πληρώθηκε» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον Μάιο του 2015. εδώ

. Γιατί υπήρξε άρνηση για λύση στο Μέγα Πρόβλημα της Χώρας!    «ΔΥΣΤΥΧΩΣ» η πρόταση δεν «προέβλεπε» ΜΙΖΕΣ. Ο πράκτορας «ξεβρακώνει» όλους τους δήθεν πατριώτες για το Μέγα Εθνικό Πρόβλημα, την Ανεξέλεγκτη  Λαθρομετανάστευση και την Άτακτη Είσοδο Προσφύγων – Μεταναστών στη Χώρα. εδώ
_____________________________________________________________


  ΕΛΕΓΧΟΣ