Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016

Τελικά ''Λεφτά υπήρχαν'' και βρέθηκαν, μην ψάχνετε άλλο. Στο ξεπούλημα...




''Μια κερδοφόρα επένδυση της Fraport εις βάρος του Ελληνικού κράτους ?''



''Επειδή κατά τη διάρκεια των κρίσεων θα πρέπει να ξεπουληθούν περιουσιακά στοιχεία κάτω από την πραγματική τους αξία ?'' ρωτάει το Γερμανικό κανάλι....


Άκρως αποκαλυπτικό είναι το ρεπορτάζ που πραγματοποίησε το μεγαλύτερο Γερμανικό κρατικό τηλεοπτικό κανάλι, αναφορικά με την ιδιωτικοποίηση των 14 ελληνικών αεροδρομίων, που πάνε στην κρατική Γερμανική εταιρία, την Fraport.

Πρόκειται για θυγατρική της Lufthansa, και η οποία σύμφωνα με τους Γερμανούς δημοσιογράφους, είναι σύμβουλος στο πρόγραμμα ελληνικών ιδιωτικοποιήσεων, και έχει επισημάνει στο παρελθόν το πόσο συμφέρον είναι η αγορά των 14 ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων!

Παρακολουθείστε μεταφρασμένο μέρος του ρεπορτάζ που κάνει ξεκάθαρα λόγο για ξεπούλημα, σε εξευτελιστικές τιμές, και εκμετάλλευση του Ελληνικού Κράτους: 50 δις ευρώ...!

Τόσα θα πρέπει να συλλέξει η ελληνική κυβέρνηση, μέσω της ιδιωτικοποίησης της κρατικής περιουσίας. Κυρίως για την αποπληρωμή χρεών. Σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, η Ελλάδα, ήδη έχει αργήσει.

Και αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που πολλά πλέον από τα «ασημικά» του ελληνικού κράτους προσφέρονται σε εξευτελιστικές τιμές πώλησης. 





  ΕΛEΓΧΟΣ  

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Μια άμεση δημοκρατία θέλω, λέει ο Βάνεγκεμ, που να πηγάζει όχι από δαρμένους, προδομένους πολίτες που λένε «καλά είμαι εδώ»




Μέχρι σήμερα δεν ήμαστε παρά υβρίδια, 
μισός άνθρωπος – μισό θηρίο. 

γράφει ο Ραούλ Βάνεγκεμ
Οι κοινωνίες μας υπήρξαν ως τώρα τεράστιες αποθήκες, όπου ο άνθρωπος, υποβιβασμένος σε εμπόρευμα, εξίσου φθηνός και ευτελής, μπορούσε να πουληθεί και να αλλαχθεί με κάποιο άλλο. 

Ας εγκαινιάσουμε μια εποχή όπου ο άνθρωπος θα ξαναβρεί την αποστολή του ως στοχαστή και δημιουργού και θα ξαναγίνει αυτό που είναι και θα είναι πάντα: ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον.

Δεν διεκδικώ το αδύνατο. Δεν απαιτώ τίποτα. Δεν με απασχολεί η ελπίδα ή η απελπισία. Θέλω μόνο να δω χειροπιαστή, στα χέρια τα δικά μας και στα χέρια ολόκληρου του κόσμου, μια Διεθνή του ανθρώπινου είδους, που θα θάψει στο παρελθόν τον ετοιμοθάνατο πολιτισμό του εμπορεύματος και το κόμμα του θανάτου που συσπάται και σκιρτά λίγο πριν ξεψυχήσει.   
17 Ioυλίου 2010,
_____________________________________________________Raoul Vaneigem

Γιατί δεν ψηφίζω πια

Κάποτε... οι πολιτικές ιδέες είχαν σημασία στα μάτια των πολιτών και καθόριζαν την εκλογική τους επιλογή. 
Υπήρχε τότε ένα πολύ ξεκάθαρο όριο ανάμεσα στην αριστερά και τη δεξιά, ανάμεσα στους προοδευτικούς και τους συντηρητικούς.
Ήδη όμως από τότε φαινόταν καθαρά ότι οι κοινωνικές κατακτήσεις είχαν κερδηθεί πρώτα απ’ όλα στους δρόμους, με τις εξεγέρσεις, τις απεργίες ή τις μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις.

Κάποτε... οι λαϊκοί ρήτορες και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι σοσιαλιστές και «κομμουνιστές» απέδιδαν κατόπιν στον εαυτό τους τα εύσημα και επωφελούνταν για να ασκούν την επιρροή τους στις μάζες. 

Χωρίς την αποφασιστικότητα των διεκδικητικών κινημάτων δεν θα υπήρχε ούτε μείωση του χρόνου εργασίας, ούτε πληρωμένες διακοπές, ούτε δικαιώματα περίθαλψης, επίδομα ανεργίας, προνόμια που οι πολυεθνικές μαφίες κατεδαφίζουν σήμερα, με τη βοήθεια των κυβερνήσεων της δεξιάς και της αριστεράς.

Πολύ σύντομα είδαμε το εργατικό κίνημα να γίνεται γραφειοκρατικό. Φάνηκε ότι τα κόμματα και τα συνδικάτα τα απασχολούσε περισσότερο η αύξηση της εξουσίας τους παρά η προστασία ενός προλεταριάτου που μέχρι τη δεκαετία του 1960 υπερασπιζόταν μια χαρά τον εαυτό του.

Το κόκκινο έγινε ροζ και το ρόδο φυλλορρόησε. Καθώς ο σοσιαλδημοκρατικός ρεφορμισμός γινόταν καπνός, η απάτη του λεγόμενου «κομμουνιστικού» κινήματος κατέρρεε με τη διάλυση της σταλινικής αυτοκρατορίας, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο σε μια πραγματική αποικιοποίηση των μαζών.

Η ανάδυση και η κυριαρχία μιας οικονομίας κατανάλωσης ήρθαν όντως στην κατάλληλη στιγμή να αντισταθμίσουν τα δυσάρεστα αποτελέσματα της απο-αποικιοποίησης που οι λαοί του τρίτου κόσμου είχαν αποσπάσει διά της βίας. Ο μύθος της κοινωνίας της ευδαιμονίας, που προπαγανδίζει ο καταναλωτισμός και που καταγγέλθηκε απ’ το Μάη του ’68, αποσυντίθεται σήμερα και συνοδεύει στη χρεοκοπία του τον χρηματιστηριακό καπιταλισμό, που η κερδοσκοπική του φούσκα σκάει και αποκαλύπτει γύρω μας το κενό που δημιούργησε το τρελό χρήμα, το χρήμα που χρησιμοποιείται για την αναπαραγωγή του σε κλειστό κύκλωμα (όχι χωρίς να γεμίζουν στο διάβα του οι τσέπες των μαφιόζων μπίζνεσμαν και των πολιτικών, που μόλις ξαναεκλεγούν θα συστήσουν λιτότητα).

Το σουπερμάρκετ έγινε το πρότυπο της δημοκρατίας: Διαλέγουμε ελεύθερα οποιοδήποτε προϊόν, φτάνει να το πληρώνουμε βγαίνοντας. Το σημαντικό για την οικονομία και αυτούς που επωφελούνται είναι να μας κάνουν να καταναλώνουμε οτιδήποτε για να ανεβαίνει ο τζίρος.

Μέσα στην πελατειακή πολιτική που μας μαστίζει σήμερα, οι ιδέες δεν έχουν περισσότερη αξία από ένα διαφημιστικό φυλλάδιο. Αυτό που μετράει για τον υποψήφιο είναι να μεγαλώσει την εκλογική του πελατεία, ώστε να πάνε οι δουλειές του καλύτερα για τα εγωιστικά του συμφέροντα.

Tι θα πει πραγματική δημοκρατία; 

Μια συνέλευση πολιτών διαλέγει αντιπροσώπους για να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις της, τους δίνει εντολή να την εκπροσωπούν και τους ζητάει να δώσουν λόγο για την επιτυχία ή την αποτυχία της αποστολής τους. 

Όμως, σε τι θα με εκπροσωπούσαν αυτοί που:

- Κλέβουν τον δημόσιο πλούτο, - Χρησιμοποιούν τους δασμούς και τους φόρους των μισθωτών και των μικροεπαγγελματιών για να ξελασπώσουν τις καταχρήσεις των μπάνγκστερ,

- Διαχειρίζονται τα νοσοκομεία σαν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ασθενείς, 

- Προωθούν τα σχολεία-στρατόπεδα και κατασκευάζουν φυλακές και κλειστά κέντρα αντί να πολλαπλασιάζουν τα μικρά σχολεία,

- Υποστηρίζουν τις μαφίες των αγροτικών προϊόντων που εκτρέπουν τη διατροφή από τη φύση,

- Καταστρέφουν τους τομείς προτεραιότητας (μεταλλουργία, υφαντουργία, κατοικία, ταχυδρομεία, μεταφορές, υαλουργία, εργοστάσια αγαθών χρήσιμων στην κοινωνία);

Απ’ την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά, αυτό που προέχει είναι η αναζήτηση πελατείας, είναι η εξουσία, το ψέμα, η απάτη και τα φούμαρα. Είναι η περιφρόνηση του φουκαρά που ρίχνει στα χαμένα την εμπιστοσύνη του στην κάλπη χωρίς να σκέφτεται τη χολέρα της απογοήτευσης που, καθώς τον οδηγεί εξαγριωμένο στην τυφλή λύσσα, τον προετοιμάζει για τη βαρβαρότητα του «ο καθένας για πάρτη του» και του «όλοι εναντίον όλων».

Μα, θα πείτε, δεν είναι όλοι οι πολιτικοί διεφθαρμένοι, δεν ξοδεύουν όλοι το χρήμα του φορολογούμενου σε επαγγελματικά ταξίδια, σε έξοδα παραστάσεως, σε διάφορες καταχρήσεις. Μερικοί είναι έντιμοι και αφελείς. Σίγουρα, αλλά αυτοί δεν μένουνε καιρό στην αρένα.

Εν τω μεταξύ χρησιμοποιούνται για προπέτασμα από τους διψασμένους για εξουσία, τους άρρωστους για κυριαρχία, τους διαχειριστές της εκλογικής φάρσας, τους προαγωγούς ενός ίματζ που κοτσάρουν παντού χωρίς να φοβούνται τη γελοιοποίηση.

Ας μην παρεξηγηθώ: αν και η κοινοβουλευτική δημοκρατία σαπίζει όρθια, δεν προτείνω ούτε να την εξαφανίσουμε ούτε να την ανεχθούμε σαν το μη χείρον.

Δεν θέλω ούτε το «Βούλωσ’ το!» ούτε το «Μη σταματάς να μιλάς!». 

Τέχνη της διακυβέρνησης της πολιτείας. 

Θέλω να ξαναβρεί η πολιτική το αρχικό της νόημα. Θέλω μια άμεση δημοκρατία που να πηγάζει όχι από δαρμένους, προδομένους πολίτες που λένε «καλά είμαι εδώ», αλλά από άνδρες και γυναίκες που νοιάζονται να προάγουν παντού την αλληλεγγύη και την πρόοδο του ανθρώπου. 

Όταν τοπικές κοινότητες δρώντας συνολικά -στο πρότυπο των διεθνών ομοσπονδιών- αποφασίσουν την αυτοδιαχείρισή τους και εξετάσουν:
- Με ποιο τρόπο θα προωθηθεί η δημιουργία μορφών δωρεάν ενέργειας προς χρήση όλων. 

- Πώς θα ιδρυθεί ένας επενδυτικός συνεταιρισμός που θα χρηματοδοτήσει την οικοδόμησή της.

- Πώς θα τεθεί σε λειτουργία η συλλογική διαχείριση ενός επενδυτικού ταμείου συγκροτημένου με τέτοια χρηματοδοτική συμμετοχή που να καθιστά δυνατή την άρνηση των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων να καταβάλλουν τους δασμούς και τους φόρους που επιβάλλει το Κράτος-μπάνγκστερ.

- Πώς θα γενικευθεί η κατάληψη των εργοστασίων και η διαχείρισή τους από τους εργαζόμενους σε αυτά.

- Πώς θα οργανωθεί μια τοπική παραγωγή που θα προορίζεται για κατανάλωση από τις τοπικές και τις ομόσπονδες κοινότητες, ώστε να γλιτώσουμε από τις κομπίνες της αγοράς και να εξασφαλίσουμε σιγά σιγά τη δωρεάν διάθεση των αγαθών επιβίωσης, που καταργεί το χρήμα.


(Μην πείτε πως είναι ουτοπία! Αυτό ακριβώς έκαναν το 1936 οι ελευθεριακές κοινότητες της Καταλονίας και της Αραγoνίας, πριν να τις συντρίψουν οι κομμουνιστές.)

- Πώς θα διαδοθεί η ιδέα και η πρακτική αυτού του δωρεάν που είναι το μόνο απόλυτο όπλο απέναντι στο εμπορευματικό σύστημα.

- Πώς θα ευνοηθεί η εξάπλωση των λεγόμενων βιολογικών αγροκτημάτων και η διείσδυσή τους μέσα στις πόλεις.

- Πώς θα πολλαπλασιαστούν μικρές σχολικές μονάδες γειτονιάς, απ’ όπου να έχουν εξοριστεί οι έννοιες του συναγωνισμού, του ανταγωνισμού και της αλληλοσφαγής. Ουτοπικό; Όχι. Στο Μεξικό, στο Σαν Κριστομπάλ, το Πανεπιστήμιο της Γης προτείνει μια δωρεάν εκπαίδευση στους πιο διαφορετικούς τομείς (συν τους παραδοσιακούς: εργαστήρια τσαγκαράδων, μηχανικών, ηλεκτρονικών, σιδηρουργίας, φυσικής καλλιέργειας, μαγειρικής, μουσικής, ζωγραφικής κτλ).

Η μόνη απαιτούμενη ιδιότητα είναι η επιθυμία για μάθηση. Δεν υπάρχουν διπλώματα, αλλά ζητιέται από αυτούς «που ξέρουν» να μεταδίδουν δωρεάν και παντού τις γνώσεις τους.

- Πώς θα προικιστούν οι τοπικές κοινότητες με υγειονομικούς σταθμούς, όπου θα μπορεί να εξασφαλίζεται η βασική περίθαλψη με τη βοήθεια αγροτικών και συνοικιακών γιατρών.

- Πώς θα οργανωθεί ένα δίκτυο δωρεάν μεταφορών, που να μη μολύνει.

- Πώς θα τεθεί σε λειτουργία μια ενεργή αλληλεγγύη με στόχο τα παιδιά, τους γέροντες, τους αρρώστους και τους αναπήρους, τα άτομα με νοητικές δυσκολίες.

- Πώς θα φτιαχτούν εργαστήρια καλλιτεχνικής δημιουργίας ανοιχτά σε όλους. 

- Πώς θα μετατραπούν τα σουπερμάρκετ σε αποθήκες, όπου τα προϊόντα, τερπνά και ωφέλιμα, θα ανταλλάσσονται με πράγματα ή με υπηρεσίες, με στόχο να εξαφανιστεί το χρήμα και η εξουσία.
Τότε θα ψηφίσω. Με πάθος!!!
_____________________________
Τίτλος πρωτότυπου: Pourquoi je ne vote pas. 
Έκδ. στην ελληνική γλώσσα: Bibliothèque des enfants perdus, Αθήνα 2010 (Μτφρ. natadipa). 



* Ραούλ Βανεγκέμ, Βέλγος συγγραφέας και φιλόσοφος. Σπούδασε λατινική φιλολογία στις Βρυξέλλες, δίδαξε στο πανεπιστήμιο και συμμετείχε στην Καταστασιακή Διεθνή από το ’61 ως το ’70. 

Μέχρι σήμερα έχει γράψει περισσότερα από 30 βιβλία, ανάμεσά τους τα: Βασικές κοινοτοπίες, Η βίβλος των Ηδονών, Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπινου όντος, Η επανάσταση της καθημερινής ζωής. 

Ο Βανεγκέμ στα έργα του απορρίπτει την ηθική της εργασίας και ασκεί έντονη κριτική στον καπιταλισμό και τον σύγχρονο κόσμο, θεωρώντας ότι οι αυταπάτες εμποδίζουν τη δημιουργία και καλεί σε μια αλλαγή προοπτικής. 
Ο Βανεγκέμ συνεχίζει να γράφει βιβλία, προωθώντας την ιδέα μιας ελεύθερης και αυτοδιαχειριζόμενης κοινωνίας. Γεννήθηκε 21 Μαρτίου 1934.
__________________________________________


  ΕΛEΓΧΟΣ  

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

''Παρακαλείσθε όπως τακτοποιήσετε τις εκκρεμότητες που έχετε με την εφορία...''



Πως διαμορφώνονται οι σχέσεις μας με την Εφορία 


Όλοι λάβαμε ή σχεδόν όλοι την ψηφιακή ειδοποίηση ''... όπως τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητες σας με την εφορία''... Πάμε να δούμε από κοντά πως είναι τα πράγματα.


Τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κατασχέσει η εφορία 
του Σπύρου Δημητρέλη 
από το capital.gr
Στον απόηχο της είδησης ότι η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων έστειλε ηλεκτρονικά ραβασάκια σε περίπου 50.000 φορολογούμενους που έχουν οφειλές από 30 έως και 500 ευρώ στην εφορία, πολλοί φορολογούμενοι αναρωτήθηκαν τι μπορεί να πάθουν αν αφήσουν απλήρωτους τους φόρους τους. Η απάντηση είναι ότι η μη πληρωμή φόρων δεν είναι μια ευχάριστη κατάσταση καθώς οι προϊστάμενοι και τα δικαστικά τμήματα των εφοριών που αναλαμβάνουν την είσπραξη έχουν μια σειρά από όπλα στα χέρια τους προκειμένου να αναγκάσουν όποιον δεν πληρώνει να πληρώσει.

Εφόσον ο φορολογούμενος αφήσει απλήρωτη μια οφειλή τότε αυτόματα χάνει το δικαίωμα στην έκδοση πιστοποιητικού φορολογικής ενημερότητας το οποίο είναι απαραίτητο για την διενέργεια μιας σειράς συναλλαγών, όπως είναι για παράδειγμα η πώληση ακινήτου. Παράλληλα, από την πρώτη ημέρα καθυστέρησης χρεώνεται με μηνιαία προσαύξηση 0,73% η οποία χρεώνεται για 30 ημέρες αυτομάτως με την μη εμπρόθεσμη πληρωμή.

Στη συνέχεια η εφορία θα αποστείλει ειδοποιητήριο με το οποίο θα καλεί τον οφειλέτη να εξοφλήσει ή να ρυθμίσει με τη πάγια ρύθμιση των 12 ή 24 δόσεων (αν πρόκειται για οφειλή που προέκυψε από έκτακτο φόρο όπως είναι ο φόρος κληρονομιάς). Αν δεν ανταποκριθεί, τότε ο οφειλέτης θα βρεθεί αντιμέτωπος με μέτρα αναγκαστικής είσπραξης του ποσού που οφείλει. Ωστόσο, σε αυτό το σημείο υπάρχουν πολύ κρίσιμες λεπτομέρειες:

- δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία η ενεργοποίηση μέτρων αναγκαστικής είσπραξης στα χέρια του οφειλέτη εφόσον η βασική ληξιπρόθεσμη οφειλή είναι έως 500 ευρώ. Έτσι, εφόσον ένας φορολογούμενος χρωστά έως 500 ευρώ η εφορία δεν μπορεί, για παράδειγμα, να προχωρήσει στην κατάσχεση του αυτοκινήτου του, του ποσού που έχει στο ταμείο της επιχείρησής του ή ακόμη και ενός ακινήτου του.

- επιτρέπονται οι κατασχέσεις στα χέρια τρίτων για ποσό οφειλής ακόμη και 0,01 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και για ποσό οφειλής, για παράδειγμα, 150 ευρώ η εφορία μπορεί να προχωρήσει σε κατάσχεση απαιτήσεων του οφειλέτη στα χέρια τρίτων, όπως είναι τα ενοίκια, οι απαιτήσεις από πελάτες κα Ειδικά για την διενέργεια κατασχέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς του οφειλέτη ποσό υπολοίπου του λογαριασμού έως 50 ευρώ δεν μπορεί να κατασχεθεί

- υπάρχουν συγκεκριμένα ακατάσχετα όρια από μισθούς, συντάξεις αλλά και έναν τραπεζικό λογαριασμό που δηλώνει ο φορολογούμενος ως ακατάσχετο στο taxisnet. 
Το ακατάσχετο όριο από μισθό ή σύνταξη είναι 1.000 ευρώ. Για το ποσό του μισθού ή της σύνταξης από 1.000 έως 1.500 ευρώ μπορεί να κατασχεθεί το 50% ενώ για το τμήμα του ποσού του μισθού ή της σύνταξης πάνω από 1.500 ευρώ κατάσχεται το σύνολο. Για παράδειγμα, από έναν συνταξιούχο με σύνταξη 800 ευρώ δεν γίνεται κατάσχεση. Αν η σύνταξη ή ο μισθός είναι 1.300 ευρώ τότε η εφορία μπορεί να κατάσχει κάθε μήνα το ποσό των 150 ευρώ. Αν ο μισθός είναι 2.000 τότε μπορεί να κατάσχει 750 ευρώ μηνιαίως. Τα κατασχετήρια για μισθούς ή συντάξεις αποστέλλονται στα λογιστήρια των επιχειρήσεων που εργάζονται οι μισθωτοί ή στα ασφαλιστικά ταμεία που καταβάλλουν τη σύνταξη.

- στα υπόλοιπα τραπεζικών λογαριασμών υπάρχει ακατάσχετο όριο 1.250 ευρώ αλλά από έναν και μόνο τραπεζικό λογαριασμό που δηλώνει ο φορολογούμενος στο taxisnet. Χρειάζεται προσοχή σε αυτό το σημείο. Στις περιπτώσεις που μισθωτός έχει συγκεντρώσει στον ακατάσχετο τραπεζικό λογαριασμό από αποταμίευση του μισθού του ποσό που ξεπερνά τα 1.250 ευρώ τότε, παρά το γεγονός ότι η αποταμίευση προέρχεται από μισθούς, μπορεί το ποσό να κατασχεθεί.

- για οφειλή άνω των 500 ευρώ ο προϊστάμενος της εφορίας μπορεί να κατασχέσει ακόμη και την κύρια κατοικία ενός οφειλέτη αν και υπάρχει εθιμικό δίκαιο ότι η κύρια κατοικία δεν κατάσχεται. Η έκδοση κατασχετηρίου δεν σημαίνει και αυτόματο πλειστηριασμό. Για να γίνει αυτό θα πρέπει ο έφορος να εντάξει το ακίνητο σε πρόγραμμα πλειστηριασμού. Καθόλη τη διάρκεια πριν την εκτέλεση των αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ο οφειλέτης έχει το δικαίωμα να εντάξει την οφειλή του σε ρύθμιση και, υπό προϋποθέσεις, να παγώσει τις κατασχέσεις.
__________________________________________
© Capital.gr


  ΕΛΕΓΧΟΣ