Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019

1516, Μια προφητεία για τη Συρία

Συρία, οι κάτοικοί της θα αιχμαλωτιστούν
 και θα αφανιστούν...       *Ιερεμίας 48,26    

Η Συρία έπεσε....  η Συρία πέφτει...!
                            [το 1516, ο Οθωμανός σουλτάνος Σελίμ Α' την κατακτά,
νικώντας τους Μαμελούκους* στη μάχη του Μαρτζ Νταμπίκ                         *مماليك mamālīk         [κοντά στο Χαλέπι στη βόρεια Συρία, εάν η γνώση μου δεν μ' απατά,
και τους αποτελειώνει στην Αίγυπτο, στη μάχη της Ριντανίγια,
                                   [διαλύοντας το Μαμελουκικό Σουλτανάτο λίγο μετά....
 
Κι αφού λίγο πριν, το 1453, οι Τούρκοι είχαν κατακτήσει εμάς
                                                         [κι άλλους βεβαίως πολλούς εν συνεχεία,
έτσι τώρα η σειρά ήρθε της Συρίας να κατακτηθεί 
                     [και να υπομείνει, όπως και μεις, για 400 χρόνια τη δουλεία.

Πάμε ένα ταξίδι στο χρόνο πίσω δυό λόγια για δαύτους να πούμε
                             [τους φοβερούς
μαχητές, που ήττα δεν ήξεραν τι πα να πει
όταν Αραβοκρατούμενη ήταν η Ιβηρική,
                                       [η Αραβία, η Μέση Ανατολή, κι όλη η βόρεια Αφρ
ική.

Μαμελούκους επέλεγε για ιδιωτικό στρατό κάθε Αγιουβίδης σουλτάνος,   
    [και τα συντάγματα τους αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του αιγυπτιακού στρατού
υπό τις δυναστείες των Αγιουβιδών (12 & 13 αιώνα) με πρώτο τον Σαλαντίν,
           [που έβαλε Μαμελούκους στο πεζικό του Χαλιφάτου των Φατιμιδών, κι αλλού.

Οι Αγιουβίδες, αραβικά "Ελεϊγιουμπιγιούν είχαν κατακτήσει            *الأيوبيون , al-ʾAyyūbiyyūn 
                    [την Αίγυπτο, τη Συρία, όλη τη βόρεια Μεσοποταμία,
τη Χετζάζη και τη μισή την Αραβία, την Υεμένη
    [και τη βορειοαφρικανική ακτή, ως την σημερινή την Τυνησία.



Χάρις στους Μαμελούκους το πέτυχαν αυτό, που επάξια
         [βρίσκονταν στις γραμμές της Αγιουβιδικής δυναστείας το στρατό,
κάνοντάς τον
ξακουστό, αχτύπητο και αήττητο σε κάθε επιβουλή,
                                                 [και για κάθε επίδοξο κατακτητή, εφιαλτικό..
.

Οι Μαμελούκοι εμφανίζονται στην ιστορία σαν δούλοι, 
            [που αγοράζανε οι Αιγύπτιοι κι αφού εν συνεχεία καλά γυμνάζανε,
τους οπλίζαν, γιατί
στο σφάξιμο μεγάλα ταλέντα ήταν,
                                           [και στις μάχες
πέρα με κάθε εχθρό τα βγάζανε.

Τ' όνομά τους στα Αραβικά, στον πληθυντικό, σημαίνει ιδιοκτησία,
                              [κι απολύτως είναι φανερό "γιατί" πήραν τέτοια ονομασία,
αφού πάππου προς πάππον,
από τη μια γενιά στην άλλη,
                                                [γεννιόνταν και πεθαίναν όλοι τους στη δουλεία !


Μα κάποια στιγμή που "ξύπνησαν" από λήθαργο λες... οι μαχητές αυτοί,
        [στη Μέση Ανατολή τίποτα όρθιο δεν θα αφήσουν, πολεμιστές όχι αστεία.


Ήταν το 1250 που όταν από δούλοι ένιωσαν ότι μπορούσαν νάν' αφέντες,
                             [ανατρέπουν τους κυρίους τους και άρχοντες γίνονται της Αιγύπτου.

Ο περίφημος Κουτούζ, πρώην δούλος στρατιώτης κι αυτός, 
                                       [τώρα "Σουλτάνος" γίνεται ο ίδιος, μια δεκαετία μετά περίπου !

Οραματιστής, ατρόμητος και πανέξυπνος πολεμιστής,
                    [να υποχωρήσει σε μάχη περίπτωση δεν υπήρχε... ή  να παραδοθεί αμαχητί.

Ακόμα γι αυτόν όμως οι πιθανότητες να νικήσει τους Μογγόλους φάνταζαν 
                       [υπεραισιόδοξο σενάριο, αφού μέχρι τότε από "κανέναν δεν είχαν νικηθεί".
Σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια οι Μογγόλοι αλώνιζαν...
                                       [λήστευαν, σκότωναν κι ανενόχλητοι διαφέντευαν τη Δυτική Ασία.

Οι Μαμελούκοι, του κόσμου το πεπρωμένο θ' αλλάξουν στης Μεγιδδώ τη μάχη,
 
[απομυθοποιώντας τον μύθο και σταματώντας των Μογγόλων την ανεξέλεγκτη πορεία
που θ' αφάνιζε τους Μουσουλμάνους και σίγουρη φαινόταν πια,
            [η κατάκτηση της
Ευρώπης, απ' όλους τους μελετητές μες την παγκόσμια ιστορία.

Οι πρώην σκλάβοι στη συνέχεια "φάγανε" όλες τις κτίσεις των σταυροφόρων, 

         [ήρθαν για μείναν, κυρίαρχοι για άλλα 250 χρόνια στη Μέση Ανατολή και τη Συρία.

Κι αφού νίκες μπούχτισαν και από κατακτήσεις... χαλάρωσαν κι  επαναπαύτηκαν, 

                                                                      [όπως ιστορικά και όλοι οι "κατακτητικοί λαοί", 
έπεσαν στη κραιπάλη, στα ποτά και στα ξενύχτια που λέει ο βάρδος                                                                    [στο κλέψιμο των κατακτημένων, στο γλέντι, στο φαγοπότι και τη χλιδή...

Αυτοί οι παλιοί ατρόμητοι μαχητές γίνανε μαλθακοί, κι ανίσχυροι μοιάζουν τώρα,
                                           [όπως την πάθανε αρχαίοι Αθηναίοι, Ρωμαίοι και Βυζαντινοί...

Έτσι το χίλια πεντακόσια δέκα έξη απ' τους Οθωμανούς θάρθει το τέλος
                                           [
και συγκεκριμένα απ' τον Σουλτάνο Σαλίμ τον Άλφα, 
μια μοιραία χρονιά για δαύτους όπου ηττούνται κατά κράτος.... 
             [πάθαν μεγάλο ντοβρουτζά*, μιλάμε ότι είδαν τον ουρανό με τ' άστρα...  *κεραμίδα 

Οι Οθωμανοί από ολόκληρη τη Μέση Ανατολή τους Μαμελούκους  
                                    [μετά από μισό αιώνα κυριαρχίας τους, θα τους εξαφανίσουν,
και τη Συρία όπως και όλες τις υπόλοιπες κτήσεις τους,
                                     [
μαζί και τα Βαλκάνια, χρόνια πολλά, αιώνες, θα κρατήσουν... 

Οι Τούρκοι χάσανε την πολύπαθη χώρα, στον Α΄Παγκόσμιο
                                        [και κουμάντο θα κάνουν οι νέοι της κατακτητές Εγγλέζοι.

Έκτοτε, την κουμαντάρουν
πότε Γάλλοι... πότε  Άγγλοι,
                                                       [κι ενίοτε προς Αίγυπτο ή προς Ρωσία αγναντεύει
ψάχνοντας, όπως και άλλες χώρες και λαοί στην εποχή μας,
                                                       [μετά μανίας αλλά μάταια άραγε (;), μια ουτοπία,
την καταργηθείσα προ πολλού, την αγνοούμενη... άγνωστη.....
                          [
κι ανέφικτη ουσιαστικά, στις μέρες μας, την πλήρη ανεξαρτησία...


Η παρουσία του Ελληνισμού, αν και μπορεί να ενοχλεί...
                          [είναι εμφανής ακόμη στην περιοχή της Συρίας,
της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, 

                                            [Παλαιστίνης και της Μεσοποταμίας, 
και απαντάται ήδη από τον τέταρτο προ Χριστού αιώνα,
όπου Έλληνες διαφέντευαν τα εδάφη αυτά κατά κανόνα,
μετά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου,
                 [και συγκεκριμένα η δυναστεία των Σελευκιδών,
ιδρυθείσα από τον Σέλευκο,
                   [που ήταν ένας εκ των Μακεδόνων στρατηγών.

Ο σοφιστής Λιβάνιος, αναφέρει ότι η πόλη Ιώνη,
                        [κοντά στην Αντιόχεια, ήταν ελληνική αποικία,
την οποία ανάγει στην εποχή που ήκμαζε....
                                      [των Ασσυρίων η παλαιά Αυτοκρατορία... 

Κι αν θες να ψάξεις, αναζήτησε: Λιβανίου Λόγοι, 
                             [
έκδοση Reiske, τόμος πρώτος , νούμερο ένα,
 για να μην κουράζεσαι σου δίνω τη σελίδα:
                                                                    [διακόσια ενενήντα ένα...


Η ένδοξη Ιώνη από Αργείους ήταν κτισμένη,  
       [όπως και στου Κύδνου ποταμού την εύφορη κοιλάδα η Ταρσός), 
κοιτίδα του Ελληνισμού της Συρίας,
                                      [και εξ αυτής προωθείτο ολούθε ο Ελληνισμός.


Κρήτες εγκαταστάθηκαν εκεί, Κύπριοι κι άλλοι
                                      [ανήσυχοι χαρακτήρες ακρίτες του Ελληνισμού
της γνώσης πάντα φορείς και της τόσο ευρηματικής γλώσσας,
                        [δάσκαλοι του θαυμαστού εκείνου αρχαίου πολιτισμού.


Ο Μ. Αλέξανδρος εις ανάμνηση
                        [της μεγαλειώδους νίκης του επί του Ισσού ποταμού,
ίδρυσε την Νικόπολη, όπως και την Αλεξάνδρεια, 

                                                       [στον μυχό του κόλπου του Ισσικού.

Η περιοχή λοιπόν της Συρίας, μέσα στους αιώνες, 
                                                            [από Έλληνες αποικίστηκε,
και σιγά σιγά η μία μετά την άλλη, αμέτρητος αριθμός
                                            [
πόλεων Ελληνικών εκείθε κτίστηκε.

Μέγαρα, Λάρισα, παραλιακή Λαοδίκεια, Απολλωνία,
                                                  [Βέροια όπως και η Σελεύκεια η εν Πιερία,
Αρέθουσα και Επιφάνεια επί του Ορόντη ποταμού και Απαμεία,
            [Νικόπολις, Κυρηστινή, Σελευκόβηλος, Ηράκλειον, Γερμανικεία.

Η «νύμφη της ερήμου» η Παλμύρα, 
                              [
βόρεια της Δαμασκού, βρίθει ελληνικών επιγραφών,
που αναφέρουν, σε απόσταση 40 στάδια 
                             [από την Αντιόχεια, την τέλεση αγώνων Ολυμπιακών...

Η Αντιόχεια με το πέρασμα του χρόνου
                        [κατέστη η «τετράπολις» η ονομαστή,
κέντρο των τεχνών κι επιστημών ,
            [με εξέχουσες τη Φιλοσοφία και τη Ρητορική...

Σπουδαίοι Έλληνες γεννήθηκαν και έδρασαν στην περιοχή,
όπου μεγαλούργησαν, κι είναι στην ιστορία ονομαστοί :

Ο Ρητοροδιδάσκαλος Δημήτριος ο Σύρος,
           [και ο στωϊκός Φιλόσοφος Διογένης εκ Σελευκείας,

ο Ιστορικός Σέλευκος ο Εμεσηνός,
                  [ο Ιατροφιλόσοφος Απολλώνιος εξ Αντιοχείας,
ο Ιστοριογράφος Απολλόδωρος ο Αρτεμίτης,
                                                           [ο Μίθρης ο εκ Συρίας,
ο στωϊκός Φιλόσοφος Απολλοφάνης,
                                                         [και ο Ποιητής Αρχίας..

Αρκετές προφητείες ενέπνευσε να γραφτούν,
                      [και μεσ' στους αιώνες
να ακολουθούνε τη Συρία, 
όλες για θέμα τους είχαν το "κακό", την καταστροφή,
                                            [και οι περιγραφές είναι γεμάτες βία.

Όπως: "Το κράτος της θα παρακμάσει
                    [και θα παύσει να είναι βασίλειο κατά τον Ησαΐα"*,             *Ησαΐας 17,1-3


"...οι κάτοικοί της θα αιχμαλωτιστούν (Αμώς 1,5)
                                        [και θα αφανιστούν κατά τον Ιερεμία"*.               *Ιερεμίας 48,26 

Δεν ξέρω αν μπορείς να πείς... χωρίς να παραξηγηθείς,
           [ότι ώς φαίνεται κάπου εκεί, το "Δύο Χιλιάδες Δέκα Τρία",
επαληθεύονται με αίμα και θάνατο
                      [οι προφητείες αυτές οι γεμάτες καταστροφολογία,
με τον διαρκή και καταστρεπτικό πόλεμο
                                   [που βιώνουμε ως στις μέρες μας* στη Συρία.             *2019, 21ος αιώνας

Βλέπουμε λοιπόν ότι: "Συμφώνως μέ τάς προφητείας"...
                       [ο λαός της αφανίζεται, καθώς εκτός της δικής της επικρατείας 

μεταναστεύει κατά εκατομμύρια, με όποιον τρόπο μπορεί
       [ανάλογα με την οικονομική του δύναμη, σε τόπους Ευρώπης και Ασίας.
 

Πολλές δυνάμεις "επιχειρούν" στη χώρα, ίσως κι απάντων των ισχυρών στρατοί 
                 [κι όλοι μαζί κτυπάνε κάποιον που δεν περιγράφεται από τα Μίντια επακριβώς,
μόνο, "κακοί" μάς λεν πως είν' αντίπαλοι και δεν σκοτώνουν με τρόπο "καθώς πρέπει",
        [ή το σύμπαν παλάβωσε ή απ' τις ειδήσεις τα έπαιξα και ευθαρσώς δηλώνω παλαβός.

             Οργουελικά, βασάνισαν τη σκέψη μου, σενάρια,
                                   ["....μα πώς αναφέρεται ο συγγραφέας σε "ακαθόριστο εχθρό"?

             Μήπως με τις συμβολικές αναφορές του μας προετοιμάζει
                                                                                                [για κάτι που έρχεται κακό ? 
             Νάν' ένα  μήνυμα επαγρύπνησης... "δια πάν ενδεχόμενον"
                                                                             [τα μάτια μας νάχουμε, δεκατέσσερα ?

             Λες νάταν κι αυτός ένας προφήτης ή... "ήξερε κάτι όταν έγραφε"... 
                                                                     [το "Χίλια Εννιακόσια Ογδόντα Τέσσερα" ???    


                                               Συρία.........οι κάτοικοί της θα αιχμαλωτιστούν και θα αφανιστούν  
                                                                                                                            *Ιερεμίας 48,26
 ____________________________________________________________________________                                                
συνεχίζεται

Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ 

_________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας

"ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας", και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. 
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_____________________________________________________________


Η Συρία σήμερα
 * Συρία, Εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης, υπήρξε στην αρχαιότητα το σταυροδρόμι διαφόρων πολιτισμών και η έκταση της ήταν διαφορετική κατά εποχές. Ιστορικοί υπολογίζουν ότι κατοικήθηκε κατά την
3η χιλιετία π.Χ. από λαούς σημιτικής κυρίως καταγωγής, όπως Αμορίτες, Χαναναίους, Φοίνικες, Χετταίους, Αραμαίους κ.ά. που οργανωμένοι σε πόλεις-κράτη, συχνά, συγκρούονταν μεταξύ τους. Παράλληλα παρατηρούνται εισβολές διαφόρων άλλων λαών ινδοευρωπαϊκής καταγωγής και υποταγή του ντόπιου πληθυσμού στους εκάστοτε κατακτητές, με άμεση συνέπεια την περιορισμένη αλλοίωση του σημιτικού χαρακτήρα του συριακού πολιτισμού.
Το 1400 π.Χ. η Συρία καταλήφθηκε από τους Χετταίους. Έτσι άρχισε μια νέα περίοδος πολέμων ανάμεσα στους Χετταίους και στους Αιγύπτιους, που κατέληξε στο μοίρασμα της Συρίας, το 1278 π.Χ. την εποχή του Ραμσή Β', και εμπόδισε την ασσυριακή επέκταση.
Το 1200 π.Χ., διάφοροι λαοί που έρχονταν από τα δυτικά (Αραμαίοι) πήραν τη Συρία από τους Αιγύπτιους και εγκαινίασαν την αραμαϊκή περίοδο, που κράτησε δυο αιώνες. 
Το 717 π.Χ., μετά την κατάληψη της Συρίας από τους Ασσύριους, δημιουργήθηκε το ασσυριακό κράτος αλλά το 650 π.Χ. καταλύθηκε από τους Βαβυλώνιους με επικεφαλής το Ναβουχοδονόσορα Β'. 
Το 539 π.Χ., ο Κύρος κατέλαβε τη Βαβυλώνα, η Συρία, η Παλαιστίνη και η Κύπρος αποτέλεσαν περσική σατραπεία μέχρι το 
331 π.Χ., εποχή που κατακτήθηκαν από το Μέγα Αλέξανδρο. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου και τις διαμάχες των διαδόχων του, η Συρία υποτάχτηκε στο Σέλευκο, που την έκανε διοικητικό κέντρο του μεγάλου βασιλείου του και ανέδειξε την Αντιόχεια σε ένα από τα μεγαλύτερα πνευματικά κέντρα της εποχής.  
Το 85 π.Χ., με την παρακμή των Σελευκιδών η χώρα καταλήφθηκε από το βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι το 
64 π.Χ., οπότε κατακτήθηκε από τον Πομπήιο. Αυτός εξαφάνισε τα τελευταία υπολείμματα της δυναστείας των Σελευκιδών, απώθησε τους Πάρθους και έκανε τη Συρία επαρχία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, με πρωτεύουσα την Αντιόχεια στον Ορόντη.
Είναι μια περίοδος που στη χώρα συγκεντρώθηκαν πολλοί φιλόσοφοι και άνθρωποι των γραμμάτων και δημιουργήθηκε μια σημαντική χριστιανική κοινότητα. Παράλληλα, όμως, αναπτύχθηκαν πολλές αιρέσεις, όπως ο Νεστοριανισμός, ο Μονοφυσιτισμός και ο Μονοθελητισμός.
Τον 5ο και 6ο αι. μ.Χ. η Συρία βρισκόταν κάτω από τη βυζαντινή κυριαρχία και γνώρισε μεγάλη παρακμή. Στις αρχές του 7ου αιώνα κατακτήθηκε από τους Πέρσες, αλλά στη συνέχεια οι Βυζαντινοί, με επικεφαλής τον Ηράκλειο Α', ανακατέλαβαν τη Συρία.
το 634 μ.Χ. υποτάχτηκε στους Άραβες χωρίς να προβάλει αντίσταση, εξαιτίας της δυσαρέσκειας που επικρατούσε για τους θρησκευτικούς διωγμούς και τους φόρους που είχαν επιβάλει οι Βυζαντινοί.
το 667 μ.Χ., άρχισε μια νέα ιστορική περίοδος για τη Συρία με την εγκαθίδρυση στην εξουσία της δυναστείας των Ομμεϊαδών. Η πρωτεύουσά της, η Δαμασκός, έγινε πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο της αραβικής αυτοκρατορίας, ενώ τα γράμματα και οι τέχνες γνώρισαν μεγάλη άνθιση. Τη δυναστεία των Ομμεϊαδών διαδέχτηκε η δυναστεία των Αββασιδών. Αυτοί έκαναν πρωτεύουσα τη Βαγδάτη και χώρισαν τη Συρία σε εμιράτα. Η γενικότερη πολιτική των Αββασιδών, οδήγησε τη Συρία σε παρακμή, και ακολουθούν οι Τουλουνίδες 883 - 905 μ.Χ., 
οι Φατιμίδες 968 - 1078 μ.Χ. και οι Σελτζουκίδες 1078 - 1154 μ.Χ., που πέτυχαν προσωρινά να της ξαναδώσουν την αίγλη του παρελθόντος αλλά με το θάνατο του σουλτάνου Μαλίκ - σαχ το 1092 μ.Χ. άρχισε μια νέα περίοδος παρακμής. Στην περίοδο αυτή, 11ου και 12ου αιώνας ιδρύθηκαν από τους Σταυροφόρους η κομητεία της Τρίπολης, το βασίλειο της Ιερουσαλήμ, η ηγεμονία της Αντιόχειας και η κομητεία της Έδεσσας. 
Το 1187 μ.Χ. οι Αγιουβίτες της Αιγύπτου έδιωξαν τους χριστιανούς από την Παλαιστίνη και η Συρία για τρεις αιώνες βρέθηκε στην κατοχή τους.
Το 1516 οι Οθωμανοί με τον Σελίμ Α' κατέλαβαν τη χώρα και την κράτησαν στην κατοχή τους ως το 1918 που ηττώνται στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αγγλικά και Γαλλικά στρατεύματα εναλλάσσονται στη χώρα.  
Το 1920 ο Λίβανος αποσπάται οριστικά από τη Συρία. 
Τέλος το 1941 ο στρατηγός Κατρού κήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας. 


* Μαμελούκοι, Στρατιωτικές δυνάμεις δούλων («μαμλούκ») οι οποίοι κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα κατάφεραν να εξουσιάσουν διάφορα μουσουλμανικά κράτη, όπως την Αίγυπτο. Η Δυναστεία Μαμελούκων διήρκεσε από 1291-1517. 
Μια ειδική κλάση πολεμιστών, που θα είχαν μεγάλη πολιτική σημασία από τον 9ο έως το 19ο αιώνα. Με τον καιρό έγιναν μια ισχυρή στρατιωτική κάστα σε διάφορα μουσουλμανικά κράτη. Ο πολεμιστής των Μαμελούκων έφερε πλήρη πανοπλία και ήταν οπλισμένος με λόγχη, ασπίδα, ξίφος και πιστόλια.
Ο ιστορικός Ρασίντ αλ-Ντιν, περιγράφει
πολύ γλαφυρά, πως οι Μαμελούκοι παρασέρνουν τους Μογγόλους σε ενέδρα στη σύγκρουση της Μεγιδδώ. 

Επειδή δε σ' αυτή την περιοχή δόθηκαν πολλές αποφασιστικές μάχες, η λέξη «Μεγιδδώ» ταυτίστηκε με την πασίγνωστη μάχη που αποκαλείται Αρμαγεδδών -στα εβραϊκά Αρ-Μαγεδών. 
Η Γραφή συνδέει τον Αρμαγεδδώνα με τον «πόλεμο της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντοδύναμου». Αποκάλυψη 16:14, 16.

Το περιοδικό Saudi Aramco World αναρωτιέται:  

«Αν οι Μογγόλοι είχαν καταφέρει να κατακτήσουν την Αίγυπτο, ίσως θα μπορούσαν, μετά την επιστροφή του Χουλαγκού, να συνεχίσουν την προέλασή τους κατά μήκος της Βόρειας Αφρικής φτάνοντας ως τα Στενά του Γιβραλτάρ». 
Εφόσον στο μεταξύ οι Μογγόλοι είχαν φτάσει και στην Πολωνία, θα κρατούσαν την Ευρώπη σε μια γιγαντιαία μέγκενη.
«Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, θα είχε λάβει χώρα η ευρωπαϊκή Αναγέννηση;» ρωτάει το ίδιο περιοδικό, και συνεχίζει: «Ίσως ο κόσμος μας σήμερα να είχε πολύ διαφορετική όψη από αυτήν που ξέρουμε».


Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019

1515, ο Λόγος περί "Ρινοκέρου"



Εκτός από του Αλέξανδρου τον Βουκεφάλα,
                           [δεν θυμάμαι η ιστορία να ασχολήθηκε με ζώα άλλα,
μέχρι που έμαθα περί του "Ρινοκέρου",
             [που θα ευχόταν, ούτε επί του εχθρού του... τού χειροτέρου
να συμβούν, τα όσα έπαθε αυτός χουνέρια,
                                [απ' όταν στ' ανθρώπινα ο φουκαράς έπεσε τα χέρια !


 "Θα τη χαράξω πάνω σε ξύλο, τη δική μου τέχνη", είπε ο Ντύρερ
               [απευθυνόμενος νοερά στον Ινδό καλλιτέχνη, όταν διάβασε ο χαράκτης
περιγραφή του με όλη την ιστορία του φουκαριάρικου 
    [ταλαιπωρημένου ζώου, "και θ' αποτυπώσω "μο τα μο" το κάθε τι που γράφεις". 
                    
Και όντως αποτύπωσε ο χαράκτης και ζωγράφος Άλμπρεχτ Ντύρερ*
                                             [
όσα, ο άμοιρος Ρινόκερος απ' τους ανθρώπους, είχε υποστεί,
ο Γερμανός εκείνος ανθρωπιστής, θεωρητικός της Γερμανικής Αναγέννησης,

                                                              [καταγγέλλοντας  τον βασανισμό ζώων για αναψυχή.


Αλλά γι αυτόν τον διάσημο Ρινόκερο του χίλια πεντακόσια δέκα πέντε

                                            [ας πιάσουμε, όπως πάντα, το κουβάρι απ' την αρχή:


Στη σημερινή Γκουτζαράτ*, πολιτεία των Ινδιών, ο Μουζαφάρ Β'
                                   [παρόλο που στους Πορτογάλους την άδεια είχε αρνηθεί
(πανίσχυρος ηγεμόνας τού τότε Καμπάτ)  
           [να κτίσουνε, ένα πολύτιμο γι αυτούς οχυρό, στου Ντιού* την περιοχή,
έναν Ρινόκερο κάνει δώρο στην Πορτογαλική αποστολή...
                                         [όπως συνηθιζόταν στη διπλωματία εκείνη την εποχή.
 

Φορτώνεται λοιπόν στο πλοίο "Nossa Senhora da Ajuda"
                                    [μεταφρασμένο Ελληνικά, πλοίο Παναγία της Βοηθείας,
ο ρινόκερος, αλυσοδεμένος και καταταλαιπωρημένος,

           [για ν' αποπλεύσει αμέσως το καράβι με δύο ακόμα σκάφη συνοδείας.


Μετά από περιπέτειες και μεγάλες δοκιμασίες,
               [
λόγω καιρού, των καραβιών διέσχισαν σώοι τον Ινδικό Ωκεανό,
και μέσω του ακρωτήριου της Καλής Ελπίδας
                                                [πλεύσανε προς βορρά, κάπου μισό Ατλαντικό....

Ο καπετάνιος Φρανθίσκο Περέιρα Κουτίνιο
                  [τον πήγε, όπως συμφώνησε με τον ηγεμόνα, στη Λισσαβώνα,
όπου και έγινε ένας χαμός, έγινε κύριο θέμα,
                                               [και αντιμετωπίστηκε σαν γεγονός του αιώνα,
γιατί η Ευρώπη έναν Ινδικό ρινόκερο είχε να δεί,
                                          [από αιώνων, από την ξεχασμένη πια, Ρωμαϊκή εποχή.

Μετά από ταξίδι 120 ημερών ο ρινόκερος εκφορτώθηκε,
      [αφού στάθηκαν σε Μοζαμβίκη, Αγία Ελένη και στις Αζόρες για επισκευή.


Μεγάλος ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η άφιξη του ρινόκερου  

                      [αφού αποτελούσε ένα είδος μυθικού κτήνους για τον πληθυσμό,
αρκετά συχνά συνδεόμενο με έναν μονόκερο
                                                      [
να πρωταγωνιστεί σε κάθε μύθο ζωοκεντρικό
και μέσα στα πλαίσια των μεγάλων αλλαγών 

                                         [και ανατροπών της τότε αναγεννησιακής εποχής,
θεωρήθηκε ως κομμάτι μιας "περασμένης ιστορίας"
                                                                            [της αρχαιότητας της κλασικής
που τώρα ανακαλυπτόταν εκ νέου, σαν μια γλυπτή παράσταση,

                                                                   [ένα άγαλμα ή μία αρχαία επιγραφή.

Η εικόνα του ρινόκερου θα χρησιμοποιηθεί, από τον Τζιοβάνι Πένι
                          [ώστε το
poemetto του, το ποίημά του να εικονογραφηθεί.

Στο παλάτι Ριμπέιρα, στη Λισαβώνα το εξωτικό ζώο
                                   [στον ιδιωτικό κήπο του βασιλιά Μανουέλ Α' θα φιλοξενηθεί...


Στις 3 Ιουνίου του 1515
ο βάρβαρος άναξ οργάνωσε γιορτή βάζοντας    
                    [τον έρημο ρινόκερο με ένα ελέφαντα της συλλογής του να μετρηθεί,
προκειμένου ο ισχυρισμός του Πλίνιου του πρεσβύτερου,
                    [του φυσικού-φιλόσοφου Γάιου Πλίνιου Σεκούνδου* να εξακριβωθεί
εάν τα δύο ζώα ήταν μεταξύ τους, όπως στη ζούγκλα, εχθρικά
                        [και υποθέτω ότι ο ελέφαντας θα είπε: "τί λέτε ρε άνθρωποι φρικιά,

@@@@κας είμαι να τσακωθώ στου καθουμένου τα καλά
                                                           [και ο κερατοφόρος να μου ξεσκίσει την κοιλιά ?"


Και μόνο στη θέα του ρινόκερου την κοπανάει φουριόζος
                           [ενώ ξοπίσω του τρέχαν όλα του κήπου του βασιλέως τα δουλικά . 

Κάποτε ο Μανουέλ Α' αποφάσισε τον ρινόκερο να δωρίσει,
                             [στον πάπα Λέοντα Ι', επιθυμώντας την εύνοιά του να κερδίσει
και τα προνόμια του σε όλες τις αποικίες, κτήσεις
                                                [και νέες εκτάσεις της Άπω Ανατολής να διατηρήσει.

Πάλι μπάρκαρε ο φίλος μας σε καράβι..... για Ιταλία τώρα,                                                                                                                                      [κι από μετάξι προσεχτικά βαλμένο,                        

 μαζί με τις αλυσίδες του όπως πάντα που τον πληγώναν,
                                                                          [του φόρεσαν πράσινο περιλαίμιο.


Πλήθη από στις προκυμαίες τον ρινόκερο αποχαιρετούν

                                [καθώς το πλοίο από το Τάγος ξεκινά με προορισμό τη Ρώμη,
μα ίσως η μοίρα λυπήθηκε το δυστυχισμένο ζώο... κι έτσι
                          [οι άλλοι βάρβαροι βασανιστές Ρωμαίοι τον περιμένουνε ακόμη.

Στα στενά του Πόρτο Βενέρε, νότια της Λα Σπέτσια
                                                                              [στην ακτή της Λιγκουρίας.
το ιστιοφόρο άνιση δίνει μάχη με τον Ποσειδώνα,
                         [νικιέται και βυθίζεται λόγω πρωτοφανούς κακοκαιρίας.

Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές βρέθηκε να επιπλέει
                                 [το κουφάρι του άτυχου ζώου όπου και ταριχεύτηκε,
προκειμένου στη Ρώμη να το στείλουν για να εκτεθεί,
                                                                         [όπου και όντως μεταφέρθηκε..

Λένε ότι στη Ιταλική πόλη δεν προκάλεσε, παρά τη φήμη του,
                                                 [το σώμα του ρινόκερου ιδιαίτερη αίσθηση,
αλλά τα γεγονότα και οι καλλιτέχνες διαψεύδουν
                                                     [την τάχα αμφισβητήσιμη τυχαία έκθεση....

Πώς αλλιώς μπορείς να εξηγήσεις τον ρινόκερο
                [
σε πίνακα του Ραφαήλ, ή του Τζοβάννι ντα Ούντινε στην πόλη,
ή αιώνες αργότερα, την ιστορία του θρυλικού πλέον ρινόκερου
                                                                               [που αποτέλεσε τη βάση όλη
για το μυθιστόρημα του Λόρενς Νόρφολκ The Pope's Rhinoceros,
                                                                [το έτος χίλια εννιακόσια εξήντα έξη.

Το ότι σε όλο τον κόσμο το δράμα του ζώου έκανε αίσθηση,
                                                [να το αμφισβητήσει κανείς δεν θα μπορέσει.


Εκείνη η τρυφερή του Ντύρερ
ξυλογραφία, έγινε ολούθε,
                                 [
σε κάθε ήπειρο, σ' Ευρώπη κι Αμερική, δημοφιλής,
και για χρόνια η αναπαραγωγή της σε κάθε χώρα
                                                              [σ' Ανατολή και Δύση ήταν διαρκής.

Έχει χαρακτηριστεί ως η "εικόνα ζώου
                                                    [με τη μεγαλύτερη επίδραση στις τέχνες",
ΟΜΩΣ
ούτε κουβέντα για τα μαρτύρια που τράβηξε
                            [
ο φουκαράς ρινόκερος......... σιωπούν οι καλλιτέχνες.
________________________________________________________

                                                                συνεχίζεται


Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ
_________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας
"ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας", και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821.
Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια

_____________________________________________________________




Σχέδιο του ρινόκερου με μολύβι και μελάνι,
Άλμπρεχτ Ντύρερ, 1515 (Βρετανικό Μουσείο).
 * Άλμπρεχτ Ντύρερ, (Albrecht Dürer, 21 Μαΐου 1471 - 6 Απριλίου 1528) Γερμανός ζωγράφος, χαράκτης και θεωρητικός της Γερμανικής Αναγέννησης. 
Σημαντικός καλλιτέχνης της εποχής του, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάδοση των ιδεωδών της Ιταλικής Αναγέννησης. 
Έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Νυρεμβέργη, που αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτιστικά κέντρα της Γερμανίας, αλλά ταξίδεψε αρκετά κι επισκέφτηκε την Ιταλία δυο φορές, γεγονός που επηρέασε βαθιά το έργο του, από το οποίο ξεχωρίζουν οι ξυλογραφίες και τα χαρακτικά. 
Τα έργα του διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη κι αργότερα απέκτησαν παγκόσμια φήμη. Ο αστεροειδής 3104 Ντύρερ, που ανακαλύφθηκε το 1982, πήρε το όνομά του από αυτόν.
 


 * Γκουτζαράτ, μία από τις 28 Ομόσπονδες Πολιτείες που συγκροτούν σήμερα την Ινδία. Βρίσκεται στο δυτικό παράλιο τμήμα της χώρας και στα σύνορα με το Πακιστάν. Η συνολική της έκταση είναι 196.077 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της περίπου 50.597.000. Πρωτεύουσα της Γκουτζαράτ σήμερα είναι η Γκατίναγκαρ, που βρίσκεται στα βόρεια της Αχμενταμπάντ (παλαιότερη πρωτεύουσα).

* Ντιού (Diu), πόλη της περιοχής Ντιού, της πολιτείας Ντάμαν και Ντιού, της Ινδίας. Βρίσκεται πάνω στο ομώνυμο νησί. Η πόλη είναι γνωστή για την ομώνυμη ναυμαχία που συνέβη το 1509. Διάσημο το φρούριό της, καθώς και η παραλία Ναγκόα.



* Τζιοβάνι Τζιάκομο Πένι, Το ποίημα δημοσιεύτηκε στη Ρώμη στις 13 Ιουλίου 1515, λίγες εβδομάδες πριν την άφιξη του ρινόκερου στη Λισαβώνα. Το μοναδικό αντίγραφο του ποιήματος του Φλωρεντινού Giovanni Giacomo Penni διασώζεται και φυλάσσεται στη Biblioteca Colombina της Σεβίλης. 


* O Ραφαήλ ή Ραφαέλο Σάντσιο, Raffaello Sanzio, 28 Μαρτίου ή 6 Απριλίου 1483 - 6 Απριλίου 1520), Ιταλός ζωγράφος και αρχιτέκτονας της ύστερης Αναγέννησης. Υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους καλλιτέχνες της εποχής του, του οποίου η φήμη και η αξία υπήρξαν ανάλογες με εκείνες του Μιχαήλ Άγγελου και του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ





  ΕΛEΓΧΟΣ... στην ιστορία