Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

1475 Athleta Christi



1475 Μολδαβία

Ο Στέφανος Γ', ο ηγεμόνας της Μολδαβίας,
ο ξάδελφος του ηγεμόνα Δράκουλα*                                   *Βλάντ Τσέπες
                                                    [της Βλαχίας,                    
ο ονομαζόμενος Μέγας,
                               [αλλά και φόρου υποτελής,
της κραταιάς αυτοκρατορίας της Οθωμανικής,
ήταν διαρκώς κατά των Τούρκων,
                                           [επαναστατημένος,
και σε τριαντατέσσερις μάχες, o κερδισμένος...

Άσχετο αν μετά από χρόνια αυτός θα χάσει,
στο μεταξύ τα φώτα των Οθωμανών,
                                                [είχε αλλάξει,
και του Σουλτάνου τα νεύρα είχε σπάσει,
που υποσχέθηκε ότι θα δώσει λύση
                  [στο πρόβλημα ανυπερθέτως...

Έτσι μία απ' τις τριαντατέσσερις μάχες
                                         [δόθηκε φέτος,

Με εκατόν είκοσι χιλιάδες πάνοπλο στρατό,
με τον φημισμένο Σουλεϊμάν Πασά,
                                               [για στρατηγό,
εισβάλλουν στη Μολδαβία οι Οθωμανοί,
στις παλαιάς πόλης Βασλούι την περιοχή....

Κι όμως, ο  τριπλάσιος Τουρκικός στρατός θα ηττηθεί,
ο Στέφανος Γ',ο ηγεμόνας της Μολδαβίας θα δοξαστεί,
κι ο Πάπας Σίξτος Δ' την ιστορική φράση θα πει,
συγχαίρω τον ήρωα, αυτόν,
                            [και «του Χριστού τον αθλητή»*                    *Athleta Christi.

Μετά αιώνες ο ήρωας του Βασλούι,
      [από την Ορθόδοξη Εκκλησία την Ρουμανική,
το χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο,
                                         [Άγιος θα ανακηρυχτεί..

Υπό του Στεφάνου Γ', θα πρέπει εδώ να τονιστεί,
οι φόροι των Μοναστηριών τ' Αγίου Όρους,
                                                   [είχανε πληρωθεί,
γιατί αδυνατούσαν, καταχαρατσωμένοι,
                                  [να πληρώσουν οι Μοναχοί,
και απειλούσανε οι κατακτητές,
                  [να κλείσουνε αδιακρίτως κάθε Μονή.....



1475 Ιταλία





Φέτος έφυγε απ' τη ζωή ο Έλληνας ουμανιστής,
ο περιζήτητος στη Δύση,
                              [του Αριστοτέλη ο μεταφραστής,
ο κατά τους Λατίνους "Θεσσαλονικεύς"*,                               *Thessalonicensis
                                                  [ο Θεόδωρος Γαζής.

Όταν η Θεσσαλονίκη υπό των Τούρκων κατελήφθη,
                                        [ο Γαζής έφυγε για την Ιταλία,
και στη Φερράρα εκτός από φιλόλογος σπούδασε,
                          [ιατρική, φυσικές επιστήμες, θεολογία.

Αργότερα από τη Σιένα της Τοσκάνης,
                                         [που ήταν καθηγητής,
έφυγε εσπευσμένα,
              [από την Κωνσταντινούπολη κληθείς,
δυό χρόνια πριν στους Τούρκους,
                                  [η βασιλεύουσα να πέσει...

Ένθεν κακείθεν, κατά κοινήν ομολογία,
                                                  [είχε διαπρέψει,
και τον καλούσαν, ενίοτε φορτικά,
                             [για δάσκαλο στη Δύση όλοι,
όταν κατελήφθη υπό των Μογγολότουρκων,
                                        [η νέα Ρώμη, η Πόλη,
και εκ των αιτούντων θα αναφέρω έτσι ενδεικτικά,
τους πιο ονομαστούς.... δυό Πάπες κι ένα Βασιλιά..

Τον Πάπα Σίξτο Δ΄, τον Πάπα Νικόλαο πέμπτο,
                            [και τον βασιλέα της Νάπολης Φεράντε*                  *Φερδινάνδος (Ferrante)

Με πείσμα θέλαν για δάσκαλο τον Θεόδωρο Γαζή,
                                            [τ' αστέρι εκείνο του Λεβάντε*,                 *Ανατολή
ένα από τ' αστέρια της φυλής,
          [που κάποιοι δίκαια, αυτόν και άλλους έχουν χαρακτηρίσει
Έλληνες αποστόλους στην Ευρώπη,
                            [που για τετρακόσια χρόνια μας είχανε κρατήσει,
στην κλίνη της εντατικής, κάποιοι Φεραίοι,
        [κάποιοι Γαζήδες και  Κοραήδες, ώστε η Ελλάδα να επιζήσει.....

______________________________________________
συνεχίζεται


Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ

______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας  ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_____________________________________________________________




*Στέφανος Γ΄ της Μολδαβίας (Ștefan cel Mare, 1433 - 2 Ιουλίου 1504, γνωστός και ως Στέφανος ο Μέγας, ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας από το 1457 έως το 1504. Έμεινε στην ιστορία για τους μακρούς αγώνες του εναντίον των πολυάριθμων εχθρών της χώρας (Ούγγρων, Πολωνών, Οθωμανών, Τατάρων), που επιβουλεύονταν την ανεξαρτησία της. Ιδίως εναντίον των Οθωμανών Τούρκων κατήγαγε αποφασιστικές νίκες, όπως στη μάχη του Βασλούι, οι οποίες ανάσχεσαν την ορμή και εξάπλωση του Ισλάμ στα βόρεια Βαλκάνια, τη στιγμή που κανένας χριστιανικός συνασπισμός δεν φαινόταν ικανός να το πετύχει. 
Ήταν ιδιαίτερα ευσεβής, κάτι που φαίνεται και από τις πάμπολλες μονές και εκκλησίες που ανήγειρε σε όλη την έκταση της χώρας του. Επίσης εξόφλησε τα χρέη του Αγίου Όρους στην Υψηλή Πύλη, εξασφαλίζοντας την επιβίωση της μοναστικής κοινότητας.


*Θεόδωρος Γαζής (ο επονομαζόμενος Thessalonicensis) Δίδαξε τα Ελληνικά γράμματα στην Σιένα της Τοσκάνης προσεκλήθη στην Φερράρα από τον δούκα Ηρακλή, ως καθηγητής στο γυμνάσιο της πόλης αυτής. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου διακρίθηκε για την πολυμάθεια και τις ικανότητές του.
Το 1455 προσκλήθηκε στη Ρώμη από τον Πάπα Νικόλαο Ε' και ασχολήθηκε με την μετάφραση Ελλήνων συγγραφέων, και ιδίως του Θεόφραστου και του Αριστοτέλη.
Μετά τον θάνατο του Νικολάου Ε' ο Γαζής μπήκε στις υπηρεσίες του βασιλιά της Νεάπολης, για να επιστρέψει στην Ρώμη μετά από δυο χρόνια και λόγω του θανάτου του βασιλιά. Εκεί ο Πάπας Σίξτος του πρόσφερε μια πλούσια εφημερία, την οποία ο Γαζής αρνήθηκε προς χάριν της παραμονής του στην Ρώμη. 








Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

1474 Πέρα απ' τον πορθμό του Σκαγεράκη



Πέρα απ' τον πορθμό του Σκαγεράκη
και εν συνεχεία του Κατεγάτη,
                    [οι ενενήντα πόλεις κράτη,
κάναν την Ένωση την Χανσεατική,
κι έτσι ελέγχουνε το εμπόριο,
         [ακόμη και πέρα από τη Βαλτική..

Χανσεατική Ένωση
Επόμενο ήταν αυτή η Ένωση,
           [με την Αγγλία να συγκρουστεί,
η οποία από τη Χάνσα,
                  [είχε τελείως παραμεριστεί
και από "μπίζνες" και από αγορές,
           [από αυτό τον μονοπωλιακό
Χανσεατικό εμπορικό συνασπισμό.

Για τέσσερα χρόνια σαν τα σκυλιά,
φαγώθηκαν στη παγωμένη,
                [της Θούλης τη γειτονιά,
και εξουθενωμένοι πια φέτος,
       [της Ουτρέχτης υπέγραψαν την συνθήκη,
που αναμενόταν βεβαίως απ' όλους,
                                                    [να αποτύχει...


Έτσι και έγινε λοιπόν,
                         [πολλάκις θα ξαναφαγωθούν,
ενεργώντας αμφότεροι βίαια,
                [και ανυποχώρητα κατά το δοκούν.





    
1474 Γουαδελούπη





Φέτος κοιμήθηκε,
                 [ο Άγιος της Γουαδελούπης
ο Χουάν Ντιέγκο, ο οποίος εν τούτοις,
έμεινε αθάνατος,
                      [εντός πλείστων ψυχών
Ισπανοφώνων, και όχι μόνο,
                              [νοτιοαμερικανών.....

Σ' αυτόν τον Άγιο,
                         [η "Βίρχεν Μορένα"*                                  *Virgen Morena”
της "Τεπεγιάκ"* η Μαρία παρθένα                                      *Tepeyac
μίλησε τουλάχιστον τέσσερις φορές,
και μαρτυρίες ιθαγενών...
             [λεν πως υπάρχουνε πολλές..

Προσκυνητές, για να προσευχηθούν μόνο και μόνο,
στην "Τεπεγιάκ'' είκοσι δύο εκατομύρια
                                               [πηγαίνουνε το χρόνο,
από ολόκληρη τη κεντρική και νότια,
                                                   [Λατινική Αμερική,
και στην Βίργκεν Μορένα (Μελαχρινή Παρθένα)
                  [ψιθυρίζοντας προσεύχονται γονατιστοί.....

Τα λόγια της Παναγίας,
                      [προς τον Χουάν είν' τυπωμένα,
με γράμματα χρυσά στην πρόσοψη γραμμένα :

"Νο εστόι γιό άκι και σόι ντού Μάδρε"*                      *"No estoy yo aqui que soy tu Madre"
δηλαδή....
              Δεν είμαι εδώ...είμαι η μητέρα σου.

Οι προσευχές της νύχτας και της μέρας σου,
                                [ίσως να είν' κάποιο κλειδί,
ή κάποιος κώδικας, για νάρθεις σε επαφή,
                                  [μ' ότι εννοεί η επιγραφή.......

Ο Χουάν Ντιέγκο ήταν ο πρώτος,
             [εκ των Αμερικανών ιθαγενών,
ο οποίος από την εκκλησία,
                        [των Ρωμαιοκαθολικών,
όσιος ανεκηρύχθη, το έτος
                                 [δύο χιλιάδες δύο,
από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β',
                 [αυτόν τον Πάπα τον οποίο
η εκκλησία,
                [επίσης Άγιο θα ανακηρύξει,
και ζωντανό σαν τον Ντιέγκο,
                     [στις μνήμες θα κρατήσει...


                                  συνεχίζεται




Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ


______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_____________________________________________________________


*Σκαγεράκης(Skagermk). Ευρύς πορθμός μεταξύ Δανίας και Νορβηγίας. Εκτείνεται από τη Βόρεια θάλασσα στα ΒΑ και συνδέεται με τον πορθμό Κατεγάτη. Το μήκος του φτάνει τα 250 χλμ. και το πλάτος του κυμαίνεται από 110 έως 140 χλμ. Κατά μήκος των δανικών ακτών είναι αβαθής, ενώ κατά μήκος των νορβηγικών ακτών το βάθος του φτάνει τα 600 μ. Ο πορθμός του Σ. πλήττεται συχνά από μεγάλες τρικυμίες, που είναι επικίνδυνες για τη ναυσιπλοΐα. Σ. ναυμαχία του. Η μεγαλύτερη ναυμαχία που έγινε στη διάρκεια του A’ Παγκόσμιου Πόλεμου, ανάμεσα στον αγγλικό και γερμανικό στόλο κοντά στην είσοδο του πορθμού Σ., Β.Δ. της χερσονήσου Γιουτλάνδης. Λέγεται και ναυμαχία της Γιουτλάνδης.

*Κατεγάτης (Kattegat). Πορθμός της Βόρειας θάλασσας, ανάμεσα στη νοτιοδυτική ακτή της Σουηδίας και στη Γιουτλάνδη της Δανίας. Πρόκειται για ένα στενό θαλάσσιο τμήμα, με πλάτος που κυμαίνεται μεταξύ 50 και 150 χλμ., που επικοινωνεί στα Β με τη Βόρεια θάλασσα, μέσω του στενού του Σκαγεράκη, και στα Ν με τη Βαλτική θάλασσα.

*Ο τετραετής Αγγλο-χανσεατικός Πόλεμος λήγει με την υπογραφή της Συνθήκης της Ουτρέχτης..... Treaty of Utrecht (1474)
Στα Παλαιά Γερμανικά της Άνω Γερμανίας ο όρος Χάνσα (Hansa) σημαίνει ένωση, όμιλος. Με αυτό το όνομα εμφανίστηκαν διάφοροι συνασπισμοί πόλεων με κύριο σκοπό τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας και του εμπορίου στο χώρο της Βόρειας Θάλασσας. Κυρίως όμως ο όρος αυτός αναφέρεται στην Χανσεατική Ένωση, δηλαδή την ένωση των γερμανικών κατά βάσιν πόλεων της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας (Γερμανική Χάνσα), που ήταν η μεγαλύτερη από αυτές τις ενώσεις.
Η πρώτη σαφής αναφορά στην Χανσεατική Ένωση γίνεται το 1358, όμως είναι σαφές πως η ένωση υφίσταται ήδη από τα μέσα του 12ου αιώνα. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 13ου αιώνα αναπτύσσεται ταχύτατα προωθώντας την ίδρυση πόλεων στα εδάφη ανατολικά του Έλβα. Αυτή η προώθηση των Γερμανών ανατολικά του Έλβα άνοιξε για τους εμπόρους νέες αγορές και η ανάγκη να διασφαλίσουν τα κέρδη τους, τους ώθησε να οργανωθούν σε εμπορικές ενώσεις. Την πολιτική αυτή ακολούθησαν γρήγορα και οι κυριότερες εμπορικές πόλεις, προκειμένου να εξασφαλίσουν για τους υπηκόους τους ασφάλεια και πλούτο. Το 1160 μια ομάδα μεγαλεμπόρων ίδρυσε έναν διαμετακομιστικό σταθμό στο Βίσμπυ της Γκοτλάνδης. Το 1241 συνήφθη η πρώτη συμφωνία μεταξύ Λίμπεκ και Αμβούργου για τη διευκόλυνση του εμπορίου. Μέχρι τα τέλη του 13ου αιώνα τέτοιου είδους σύμφωνα είχε συνάψει μεγάλος αριθμός γερμανικών πόλεων. Σταδιακά αυτές οι πόλεις συνασπίστηκαν με σκοπό τον έλεγχο του εμπορίου της Βαλτικής. Το 1275 μάλιστα απαγόρευσαν στα πλοία των Φλαμανδικών πόλεων να εισέρχονται σ’ αυτήν τη θάλασσα. Το 1370 η Χάνσα αριθμούσε 77 πόλεις, οι οποίες επέβαλαν στον τότε βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Δ' να αναγνωρίσει τη Χάνσα, να της εγγυηθεί ελεύθερη ναυσιπλοΐα και απαλλαγή από τελωνειακούς δασμούς. Η κινητοποίηση αυτή οδήγησε στον οριστικό σχηματισμό της.
Ο 15ος αιώνας ήταν η χρυσή εποχή της Χάνσα. Είχε καταφέρει να ιδρύσει παροικίες εμπόρων σε όλες τις πολιτείες της Βόρειας θάλασσας και της Βαλτικής. Αυτές οι παροικίες ζούσαν αυτόνομα, συμμετείχαν όμως στη διοίκηση των πόλεων που έδρευαν. Διέθετε 3 μόνιμους εμπορικούς σταθμούς στο Λονδίνο και την Μπρυζ για τον έλεγχο του εμπορίου μαλλιού και υφασμάτων και στο Μπέργκεν για τον έλεγχο της διακίνησης ξυλείας, μεταλλευμάτων και ψαριών. Η Ένωση είχε καταφέρει να επιβάλλει μονοπώλιο στο εμπόριο της Βαλτικής, υποχρεώνοντας τους τοπικούς εμπόρους να συναλλάσσονται μόνο μαζί της. Μάλιστα ελέγχοντας το εμπόριο του Νόβγκοροντ μετέφερε τα ρωσικά προϊόντα στη Δύση. Συνολικά αποτελείτο από 90 πόλεις. Κέντρο της ήταν το Λύμπεκ, όπου συνέρχονταν οι συνελεύσεις της Χάνσα. Όμως δεν υπήρχε κάποια συγκροτημένη ομοσπονδιακή αρχή, δεν επιβάλλονταν φόροι και δεν επιδίωξε ποτέ να ελέγξει στρατιωτικά κάποια περιοχή.
Με τη σταδιακή επέκταση της Δανίας προς το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν άρχισαν να απειλούνται τα μεγάλα κέντρα της Χάνσα (κυρίως το Αμβούργο και το Λύμπεκ), η οποία δεν μπορούσε πλέον τόσο εύκολα να επιβάλλει τη θέλησή της στα σκανδιναβικά βασίλεια που ήταν ενωμένα με τη συνθήκη του Κάλμαρ. Παράλληλα τα κράτη της Βαλτικής (Πολωνία-Τευτονικό τάγμα) άρχισαν να χειραφετούνται από τη Χάνσα και να επιδιώκουν την εμπορική τους ανάπτυξη σε βάρος της. Το 1478 ο τσάρος Ιβάν Γ΄ κατέλαβε το Νόβγκοροντ και μέχρι το 1494 κατάργησε τα προνόμια της Χάνσα, στερώντας της μια από της κυριότερες αγορές της. Σταδιακά δε τα εθνικά κράτη της δυτικής Ευρώπης θα αρχίσουν να καταργούν τα προνόμιά της προκειμένου να ενισχύσουν την εθνική τους οικονομία. Παραλλήλως θα αρχίσουν να αναπτύσσονται νέες εμπορικοί οδοί οι οποίες θα μειώσουν την οικονομική σημασία της Βόρειας θάλασσας. Ο Τριακονταετής Πόλεμος και οι καταστροφές που προκάλεσε στις γερμανικές χώρες θα είναι το τελειωτικό κτύπημα για την παρακμασμένη Χάνσα, η οποία το 1669 θα αριθμεί μόνο τρεις πόλεις (Λύμπεκ, Βρέμη, Αμβούργο). Κυριότερη όμως αιτία παρακμής είναι έλλειψη ισχυρής κρατικής δομής και στρατιωτικής υποστήριξης, με αποτέλεσμα να εκτοπιστεί σταδιακά από τα ισχυρότερα συγκεντρωτικά κράτη, όταν πλέον αυτά θέλησαν να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητα.

Σήμερα προς τιμή της ο γερμανικός εθνικός αερομεταφορέας ονομάζεται Λούφτχανσα. Επίσης, ο αστεροειδής 480 Χάνσα (480 Hansa), που ανακαλύφθηκε το 1901, πήρε το όνομά του από τη Χανσεατική Ένωση.

*Παναγία της Γουαδελούπης
(Μπίρχεν Μορένα) Κυρίως λατρευόταν στο Προσκύνημα αφιερωμένο σε αυτήν στο Tepeyac, του Μεξικού. Σε αυτό το ιερό κάθε χρόνο, εκατομμύρια προσκυνητές συρρέουν και είναι η πιο δημοφιλής και αγαπητή όχι μόνο από τους ανθρώπους του Μεξικού, αλλά και από όλους τους λαούς της Λατινικής Αμερικής. Αλλά τώρα δεν υπάρχει κανένα μέρος του χριστιανικού κόσμου που να μη γνωρίζει το περιστατικό που έδωσε την ώθηση για τον ευαγγελισμό της «Νέας Ηπείρου». Ιερά αφιερωμένα στην Παναγία της Γουαδελούπης βρίσκονται επίσης στην Ιταλία, καθώς και πολλά παρεκκλήσια σε χώρους λατρείας, όπου εορτάζεται όπως το Μαριανό Προσκύνημα του Loreto.
Οι τέσσερις εμφανίσεις της "Virgen Morena”(Μελαχρινή Παρθένα) στον ινδιάνο Χουάν Ντιέγκο, αποτελούν την αιτία της αφοσίωσης και την κατασκευή του εν λόγω Προσκυνήματος. Είναι επίσης ένα γεγονός που έχει αφήσει βαθύ σημάδι στη θρησκευτικότητα και την μεξικάνικη κουλτούρα. Η βασιλική, όπου φυλάσσεται σήμερα το "tilma" (μανδύας από ίνες ayate, ένα χοντρό ύφασμα κατασκευασμένο από φύλλα κάκτου) με τη θαυματουργή εικόνα, εγκαινιάστηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1976. Τρία χρόνια αργότερα, την επισκέφτηκε ο Άγιος Ιωάννης Παύλος ο Β ', όπου από το μπαλκόνι της πρόσοψης στο οποίο είναι γραμμένα με χρυσά γράμματα τα λόγια της Παναγίας στον Juan Diego: "¿ No estoy yo aqui que soy tu Madre" (" δεν είμαι εγώ εδώ, που είμαι η Μητέρα σου;”) , χαιρέτησε τις πολλές χιλιάδες Μεξικανών που συνέρευσαν στο Tepeyac. Στον ίδιο χώρο στις 6 Μαΐου του 1990, αγιοποιήθηκε ο μάντης Χουάν Ντιέγκο, ο οποίος ανακηρύχθηκε άγιος τελικά στις 31 Ιουλίου του 2002.
Εδώ, στο Tepeyac, έλαβαν χώρα οι εμφανίσεις στον Χουάν Ντιέγκο το πρωί της 9ης Δεκεμβρίου 1531, που περνώντας από το λόφο του Tepeyac για να φτάσει στην πόλη, ο ινδιάνος προσελκύστηκε από ένα αρμονικό τραγούδι των πουλιών και το γλυκό όραμα μιας γυναίκας αποκαλώντας τον με το όνομά του και με τρυφερότητα. Η "κυρία" αυτή του λέει ότι είναι "η τέλεια πάντα Παρθένος Μαρία, η Μητέρα του αληθινού και μόνου Θεού” και τoυ ζητά να πάει στον επίσκοπο και να του πει ότι θέλει να ανεγείρει ένα ναό στους πρόποδες του λόφου. Ο Χουάν Ντιέγκο τρέχει γρήγορα στον επίσκοπο, αλλά δεν θα γίνει πιστευτός απ’ αυτόν. Επιστρέφοντας στο σπίτι το βράδυ, θα συναντηθεί ξανά στο Tepeyac με την Παναγία, στην οποία και αναφέρει την αποτυχία του και της ζητά να απαλλαγεί από την αποστολή που του έχει ανατεθεί, δηλώνοντας τον εαυτό του ανάξιο. Η Παναγία του ζητά να επιστρέψει την επόμενη μέρα στον επίσκοπο ο οποίος, αφού του έκανε πολλές ερωτήσεις σχετικά με τον τόπο και τις συνθήκες της εμφάνισης, του ζητάει ένα σημάδι. Η Παναγία υπόσχεται να του το δώσει την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα, όμως, ο Χουάν Ντιέγκο δεν μπορεί να επιστρέψει: Ο θείος του, ο Χουάν Μπερναρντίνο, είναι σοβαρά άρρωστος και αυτός θα πάει από νωρίς το πρωί στο Τλατελόλκο να ψάξει για έναν ιερέα να εξομολογήσει τον ετοιμοθάνατο. Βλέποντας το Tepeyac, ως εκ τούτου, αποφασίζει να αλλάξει πορεία για να αποφύγει μια συνάντηση με την «Κυρία». Αλλά η «Κυρία» είναι εκεί μπροστά του και του ζητά το λόγο γιατί μια τέτοια βιασύνη. Ο Χουάν Ντιέγκο γονατίζει στα πόδια της και της ζητά συγχώρεση γιατί δεν μπορεί να εκπληρώσει την αποστολή που του είχε ανατεθεί προς τον επίσκοπο, εξαιτίας της θανάσιμης αρρώστιας του θείου του. Η "Κυρία" τον καθησυχάζει, λέγοντας ότι ο θείος του είχε ήδη θεραπευθεί, και τον καλεί να αναρριχηθεί στην κορυφή του λόφου για να μαζέψει λουλούδια. Ο Χουάν Ντιέγκο ανέβηκε στην κορυφή του λόφου και με μεγάλο θαυμασμό βρήκε τα όμορφα “λουλούδια της Καστίλλης" είναι 12 Δεκεμβρίου. Αυτή την εποχή του χρόνου, το χειμερινό ηλιοστάσιο, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο που ίσχυε τότε, ούτε η εποχή ούτε ο τόπος, έρημος και πετρώδης, είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη λουλουδιών, όπως αυτά. Ο Χουάν Ντιέγκο μάζεψε ένα μάτσο που τα πηγαίνει στην Παναγία, η οποία, ωστόσο, του παραγγέλλει να τα παρουσιάσει στον επίσκοπο ως απόδειξη της αλήθειας των εμφανίσεων.
Ο Χουάν Ντιέγκο υπάκουσε και ήρθε μπροστά στον Επίσκοπο, άνοιξε το μανδύα του, και αμέσως στο "tilma" αποτυπώνεται και καθιστά πρόδηλη για όλους να δουν την εικόνα της Παναγίας. Αντιμέτωποι με ένα τέτοιο θαύμα, ο Επίσκοπος πέφτει στα γόνατά του, και μαζί του όλοι οι παρόντες. Το επόμενο πρωί ο Χουάν Ντιέγκο στο Tepeyac συνοδεύει τον ιεράρχη να του δείξει τον τόπο όπου η Μαντόνα ζήτησε να υψωθεί ένας ναός. Εν τω μεταξύ, η εικόνα, που τοποθετήθηκε στον καθεδρικό ναό, σύντομα έγινε αντικείμενο ενός δημοφιλούς προσκυνήματος που έχει διατηρηθεί αδιάκοπα μέχρι σήμερα.
Η Παναγία του ”tilma” έχει ένα ευγενικό πρόσωπο, καφέ χρώματος, τα χέρια ενωμένα, ροζ φόρεμα στολισμένα με λουλούδια. Ένα μανδύα θαλασσί, καπιτονέ με χρυσά αστέρια, που καλύπτει από το κεφάλι μέχρι κάτω τα πόδια της, και στηρίζεται πάνω στο φεγγάρι. Πίσω της, ο ήλιος λάμπει στο κάτω μέρος με τις εκατό ακτίνες του. Η προσοχή εστιάζεται ολοκληρωτικά στην εξαιρετικά όμορφη εικόνα από την Γουαδελούπη. Είναι ανεξήγητο το πως παρέμεινε άθικτη, παρά το πέρασμα του χρόνου. Αυτή δεν είναι μια ζωγραφιά ή ένα σχέδιο, ή κάτι που γίνεται από ανθρώπινο χέρι, αυξάνει την ευλάβεια των πιστών σε όλα τα μέρη του κόσμου και θέτει πολλά ερωτήματα για την επιστήμη, κάτι που συμβαίνει εδώ και χρόνια με το μυστήριο της Ιεράς Σινδόνης.
Η πιο συγκλονιστική ανακάλυψη σχετικά με αυτήν, είναι αυτό που έγινε με τη βοήθεια εξελιγμένων ηλεκτρονικών συσκευών, από μία επιτροπή επιστημόνων που έδειξε την παρουσία μιας ομάδας 13 ανθρώπων που αντανακλώνται ως μαθητές της "Virgen Morena (Μελαχρινή Παρθένα)" που θα πρέπει να είναι ο ίδιος ο Χουάν Ντιέγκο με τον επίσκοπο και άλλα άγνωστα άτομα που παρουσιάστηκαν εκείνη την ημέρα στο θαυματουργικό γεγονός στην οικία του αρχιερέα. Ένας πραγματικός πονοκέφαλος για τους μελετητές: ένα επιστημονικά ανεξήγητο φαινόμενο που αποκαλύπτει την θαυματουργή προέλευση της εικόνας, και μεταφέρει σε ολόκληρο το κόσμο ένα μεγάλο μήνυμα ελπίδας.
Η Παναγία της Γουαδελούπης, η οποία φανερώθηκε στον Χουάν Ντιέγκο, ντυμένη με τον ήλιο, δεν του ανακοίνωσε μόνο ότι είναι η πνευματική μας Μητέρα, αλλά τον κάλεσε - όπως η ίδια προσκαλεί τον καθένα από εμάς – στο να ανοίξουμε τις καρδιές μας στο έργο του Χριστού που μας αγαπά και μας σώζει. Ας σκεφτούμε σήμερα πάνω στο γεγονός της Γουαδελούπης, μιας περίπτωσης θαυματουργού "διαπολιτισμού", χαρακτηριστικό γνώρισμα της σχολής της Μαρίας, δασκάλας της ανθρωπιάς και της πίστης, προάγγελο και υπηρέτη του Λόγου που πρέπει να λάμψει σε όλο του το μεγαλείο, όπως η σχετική εικόνα επάνω στο μυστηριώδη "tilma " του Μεξικανού μάντη , που αγιοκατατάχθηκε από τον Ιωάννη Παύλου Β’ (Karol Józef Wojtyla, 1978-2005) στις 31 Ιουλίου του 2002, με την ευκαιρία της πέμπτης ποιμαντικής επίσκεψης του στο Μεξικό.

*Ιωάννης Παύλος ο Β' (πολωνικά:Karol Józef Wojtyła, Κάρολος Ιωσήφ Βοϊτίλα, ( 18 Μαΐου 1920 - † 2 Απριλίου 2005 ) ήταν Πάπας, Επίσκοπος Ρώμης και επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Ήταν επίσης ανώτατος άρχοντας του κράτους του Βατικανού. Αγιοποιήθηκε την Κυριακή 27 Απριλίου 2014 από τον Πάπα Φραγκίσκο.





Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ



  ΕΛEΓΧΟΣ... στην ιστορία 



Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

1473 Σέρρες...μετά είκοσι έτη



"Γεώργιος Κουρτέσιος, κατά κόσμον,
ο αεί υπενθυμίζων εις τους Έλληνας,
τον αρχαίον κόσμον",

   
Εις Κύριον ο Γεννάδιος Σχολάριος,
                                                    [φέτος αποδημεί.
ο Γεώργιος Κουρτέσιος όπως λεγόταν,
                             [πριν στη μονή έτσι ονομαστεί...

Στους τελευταίους αιώνες,
                             [χωρίς καμία υπερβολή,
κουβάδες από μελάνι και τόνοι από χαρτί,
καταναλώθηκαν και το έργο του,
                       [ποικιλοτρόπως έχει κριθεί....

Δυό τίτλοι βιβλίων του Αλέξανδρου Δουμά
           ["Σιδηρουν προσωπείον" και "Μετά είκοσι έτη",
μούρχονται στο μυαλό,
                   [και δεν θα πάθω ηθελημένα γλωσσοδέτη,
γνωρίζοντας πολύ καλά,
                               [πως ίσως κάποιους δυσαρεστώ,
αλλά η μελέτη της ιστορίας με έκανε να τον θεωρώ,
της νέας εκκίνησης (μετά την δουλεία),
                                           [της ιστορίας μας τον αφέτη,
και του έθνους των Ελλήνων τον μεγαλύτερο ευεργέτη...

("Σιδηρουν προσωπείον")......
.....Η όψη του λες από σίδερο μιά μάσκα ανέκφραστη,
                                  [αψυχολόγητη από τον Τούρκο Πορθητή,
("Μετά είκοσι έτη").....
......πέθανε είκοσι χρόνια μετά από της Πόλης την Άλωση,
                                                                [και την καταστροφή).

Κάμποσοι αυτοκράτορες λογοδοθήκανε,
                                                   [για κείνη την παντρειά,
να ενωθούν Ορθόδοξοι και Καθολικοί σε εκκλησία μιά,
όμως ο αγώνας του Γεννάδιου, οι πύρινοι λόγοι του,
                                      [το μένος του θα έλεγα το ανθενωτικό,
είχε αποτέλεσμα να γίνουμε κάποτε οι Έλληνες,
                                  [όπως και πριν των Ρωμαίων τον ερχομό...

Χάρις στον Γεννάδιο,
                [δεν επετεύχθη η ένωση των εκκλησιών,
και δεν γινήκαμε σαν το 1204,
                                            [κομμάτι των Δυτικών,
γιατί Ελλάδα θα υπήρχε μονάχα στα βιβλία,
                    [και κράτος ουδέποτε θα είχε υπάρξει,
αν ο Πάπας Κάλλιστος το σχέδιο του έκανε πράξη,
την περίφημη και πολυσυζητημένη,
                                     [ακυρωθείσα σταυροφορία,
που με τους Λατίνους σχεδιάζανε
                [μετά το χίλια τετρακόσια πενηντατρία)...

Σήμερα θάχε η Τουρκία, σύνορα με την Ιταλία
αν τότε οι σταυροφόροι, είχανε απωθήσει,
                       [τους Τούρκους πίσω στην Ασία..........

Τα εδάφη μας λατινική θα ήτανε αυτοκρατορία,
                       [με τους Γασμούλους και τα Δουκάτα...

Αυτά για τον Γεννάδιο Σχολάριο,
                                        [με λίγα λόγια και σταράτα...

Όμως η ιστορία όπως το νόμισμα,
                                                 [έχει και άλλη όψη,
κι αν τύχει και κάποιος με διαβάσει,
                                            [πρέπει να έχει υπόψη,
ότι εγώ δεν είμαι ρεπόρτερ τηλεσταθμού
                          [να λέω αυτά τ' αφεντικά που θένε,
και όταν ακόμη αθώοι μπαίνουνε φυλακή,
                       [να κάνω την πάπια όταν μου λένε....

Έτσι πρέπει να πω ότι είναι πολλά τα μπινελίκια,
                      [που ρίχνουνε στο Γεννάδιο οι φιλοδυτικοί,
γιατί λεν μετά βεβαιότητος,
            [ότι αυτός τη κεργκόπορτα άνοιξε στον Πορθητή,
και όποια άλλη κατηγόρια μπορεί καθένας να φανταστεί,
όπως προδότης τουρκόφιλος, τουρκόδουλος,,
                                    [και πλήθος άλλοι χαρακτηρισμοί...


Σημείωση

Από διαβάσματα είναι τα συμπεράσματα,
                                        [σε όλα τα γραπτά μου,
που μεταφέρω ατόφια με ψιλοσχόλια,
                                [άσχετα ή σχετικά, δικά μου,
κι αν δεις και κάτι λάθος,
                                [πες φίλε μου "στα κομμάτια",
δώσε μια ίντσα που λεν οι Εγγλέζοι,
        [και άμα λάχει κάνε και τα στραβά τα μάτια....

Μεταφράζω τη σημείωση για τους νέους,
                               [στην νεοελλήνων την αργκό....

"Ομολογώ είν' εντελώς κουφό*,
  το πίτσι - πίτσι μου,
                   [το αφήγημα αυτό,
κι αν έκανα και καμιά πατάτα*
                   [διαστρέβλωση ή γκάφα,
την κριτική κάνε γαργάρα
        [γιατί μωρό.... που κάνει "άτα"
αισθάνομαι μες τα θολά,
                     [της ιστορίας τα νερά"......


συνεχίζεται




Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ

______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας  ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_____________________________________________________________



*Γεννάδιος Σχολάριος
    Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στο 1400 και ανήκε σε οικογένεια ευκατάστατη με θεσσαλική καταγωγή. Το όνομα Σχολάριος θεωρείται ότι προέρχεται από αξίωμα μέλους της οικογενείας του στο στρατό ή στα ανάκτορα.
Το γεγονός ότι η οικογένειά του ήταν εύπορη, του έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσει σπουδαία μόρφωση. Δεν έχουμε μαρτυρίες για το εάν σπούδασε σε κάποια σχολή. Σε επιστολή του ο ίδιος αναφέρει ότι υπήρξε αυτοδίδακτος. Παρά ταύτα, πρέπει να μαθήτευσε κοντά σε κάποιον δάσκαλο της εποχής του, όπως τον Γεώργιο Πλήθωνα Γεμιστό. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη ρητορική, την τακτική, τη φιλοσοφία, τη θεολογία και τη νομική και εντρύφησε ιδιαίτερα στο έργο του Αριστοτέλη. Ήταν επίσης γνώστης της λατινικής γλώσσας. Σε νεαρή ηλικία, άνοιξε σχολή, έγραψε ελληνική γραμματική και μετέφρασε φιλοσοφικά έργα της Δύσης.
Είχε ιδιαίτερο δεσμό με το Μητροπολίτη Εφέσου Μάρκο τον Ευγενικό, του οποίο έγινε πνευματικό τέκνο και τον διαδέχτηκε στον αγώνα που εκείνος είχε ξεκινήσει κατά της Ένωσης των Εκκλησιών.
Γρήγορα απέκτησε φήμη, και διορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η' Παλαιολόγο «Καθολικός Κριτής των Ρωμαίων» (δικαστικό αξίωμα) και «Καθολικός Σεκρετάριος του Βασιλέως». Με τα αξιώματα αυτά συνόδευσε τον Αυτοκράτορα στη Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, ως συνεργάτης του Μητροπολίτου Νικαίας Βησσαρίονος, όπου συζητήθηκε η Ένωση των Εκκλησιών.
Το 1444 πέθανε ο Μάρκος ο Ευγενικός και ο Γεώργιος Σχολάριος τέθηκε επικεφαλής του αγώνα κατά της Ένωσης..... 


Πατέρες μας είναι για τον Σχολάριο οι αρχαίοι Έλληνες και εμείς απόγονοί τους. Όχι μόνον πνευματικοί, αλλά κυρίως φυσικοί και βιολογικοί απόγονοί τους. Γι’ αυτό άλλωστε και εμείς οι Έλληνες είμαστε μεταξύ μας ΟΛΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ! Τόσο «ανθέλληνας» ήταν ο Σχολάριος και τόσο πολύ μισούσε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, ώστε να θεωρεί όλους τους Έλληνες απογόνους των φιλοσόφων και των ρητόρων…

Οι πατέρες ημών, Ελλήνων γάρ εσμεν παίδες, πολλώ πλείους ημών, και σοφώτεροι δε ουχ ημών μόνον, αλλά και σου και ει τις άλλος κοινωνεί σοι της δόξης, Πλάτων, Αριστοτέλης εκείνος, Πυθαγόρας, Αναξαγόρας, πολύς μεν φιλοσόφων εσμός, πολλά δε ρητόρων έθνη».

[Οι πατέρες μας, διότι είμαστε παιδιά Ελλήνων, ήταν πολύ καλλίτεροί μας και σοφώτεροι, αλλά όχι μόνον από εμάς, αλλά και από εσένα και από οποιανδήποτε άλλο που έχει τις ίδιες με σένα απόψεις. Ο Πλάτωνας, εκείνος ο σπουδαίος ο Αριστοτέλης, ο Πυθαγόρας, ο Αναξαγόρας, οι αμέτρητοι φιλόσοφοι και οι ατέλειωτες ομάδες των ρητόρων].


*
Γασμούλοι    Με την ονομασία Γασμούλοι φέρονταν τα άτομα - γόνοι που προέρχονταν από μικτούς γάμους μεταξύ Ελλήνων και Φράγκων - Ενετών, φαινόμενο που πρωτοεμφανίσθηκε στη περίοδο της Φραγκοκρατίας.
Ετυμολογικά η ονομασία αυτή προέρχεται εκ της γαλλικής gars, που φέρεται ως αρχαιότερος τύπος του σημερινού garçon, και από τη λατινική mulus, (garsmulus), όπου αρχικά στην Πελοπόννησο και κατ' επέκταση σ' ολόκληρη την Ελλάδα σημαίνει νόθος.
Παρά ταύτα στην στρατιωτική ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας οι Γασμούλοι φέρονται να συγκροτούσαν ειδικό στρατιωτικό σώμα που λεγόταν "Γασμουλικό" ή "Βασμουλικό" το οποίο και διακρίθηκε σε πολλούς αγώνες. Τέτοιο στρατιωτικό σώμα χρησιμοποίησε και ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος ακόμα και στο Βυζαντινό ναυτικό στην αναδιοργάνωσή του και επάνδρωσή του σε κωπηλάτες που παρέμειναν μέχρι τη διάλυση του αυτοκρατορικού στόλου που συνέβη το 1285. Κατά τις ιστορικές σημειώσεις του Ν. Γρηγορά, οι Γασμούλοι λόγω του απείθαρχου χαρακτήρα τους έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις διάφορες εμφύλιες διαμάχες.
Μετά την κατάλυση της αυτοκρατορίας οι Γασμούλοι μεταβλήθηκαν σε υπηρέτες, αγρότες και κάποιοι εξ αυτών εξελίχθηκαν σε πειρατές.
Επί Ενετοκρατίας ανάλογη κατηγορία τέτοιων μιγάδων χρησιμοποιήθηκε και από το Δουκάτο του Αρχιπελάγους. Στη τοπική κυκλαδίτικη διάλεκτο ονομάζονταν "βασμούλοι" που χρησιμοποιούνταν ως ενδιάμεση τάξη μεταξύ ελευθέρων και δούλων. Χρησιμοποιούνταν δηλαδή σε διάφορες εργασίες - αγγαρείες τόσο στη ξηρά όσο και στη θάλασσα τις καλούμενες "βασμουλίες" χωρίς να έχουν το δικαίωμα απόκτησης περιουσίας τόσο οι ίδιοι όσο και οι απογόνοι τους.


Βιβλιογραφία

Γ.Φρατζής - Ν. Μπαρμπαρό Η Πόλης Εάλω
Michael Angold Βυζάντιο
Α. Α. Βασίλιεφ Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας









Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

1472 Εισπρακτική "ο Προκρούστης"



Φέτος ο Βασιλιάς Δανίας -Νορβηγίας, Α' Χριστιανός,
πάντρεψε την κορούλα του Μαργαρίτα,
                                              [και σαν μπαμπάς καλός,
έδωσε προίκα στον Ιάκωβο τον Τρίτο της Σκωτίας,
τα νησιά Σέτλαντ* και Όρκνεϊ*....                                               *Shetland *Orkney
                                          [στα βόρεια της Αγγλίας...

Η φουκαριάρα η νύφη δεν τον ήθελε,
                   [μα ο μπαμπάς αφέντης επέμενε μετά μανίας,
λόγω του άδειου ταμείου του, "αλλέως" λόγω αφραγκίας,
κι έτσι την έδωσε... στον ασχημάντρα
                  [μ' ευχή να ζήσουν ευτυχισμένα και καλά.

Στη προίκα και... οι άνθρωποι πού κατοικούσανε στα δυό νησιά,
χωρίς να τους ρωτήσουν βέβαια...
                 [για τους αρχ-ό-ντους αυτά 'ναι γράμματα ψιλά,
όπως των τραπεζών τα "γράμματα" τα ύπουλα,
      [τα ψιλά, σε δάνεια-κάρτες όπου ουδείς διαβάζει αυτά !

Κάποιοι δρακουλόψυχοι βεβαίως, εκ των οποίων
κι αυτοί οι νεο-ιδιοκτήτες των κόκκινων δανείων,
μελετούν επισταμένως....... πολύ προσεκτικά,
αυτών των "ναών του χρήματος"
                              [τα γραμματάκια τα μικρά...
κι ενώ το σταυρό τους κάνουνε,
                              [με το άλλο χέρι, τη θηλειά
με τις εισπρακτικές την ετοιμάζουνε μεθοδικά.

Αν να μάθεις θές ποιος φταίει για όλα αυτά,
διάβασε πολύ προσεκτικά
                                       [την παρακάτω τη σειρά,                             
όπου...θαρσούντως, θαρσαλέως κι ευθαρσώς
         [σου λέω: "ου γκαγκαμπουμ ντιριλί γκαγκά".



Μιά και η κουβέντα,
               [περι τραπεζο-αδηφαγίας
της σύγχρονης αυτής τοκογλυφίας,
με είκοσι τις εκατό τόκο,
                            [στις κάρτες,
της Βενετίας τις γόνδολες,
                             [και βάρκες,
θάφηνε ο Σάιλοκ*, και τρεχάλα,
θαρχόταν εδώ,
           [κραδαίνοντας κουτάλα.


Μα παρασύρθηκα,
             [με το τοκο-φαγοπότι αυτό,
και ξέχασα κάτι άλλο περί Ιταλίας,
                            [που ήθελα να πω....

Στη Σιέννα της Τοσκάνης ετούτη τη χρονιά,
ιδρύθηκε η πρώτη τράπεζα στη γη,
        [και φέρει ακόμη το όνομα από παλιά,
η Μπάνκα Μόντι ντέι Πάσκι ντι Σιένα*                            *Banca Monte dei Paschi di Siena
και οι μιμητές της, οι άλλες τράπεζες,
                      [σ' όλους μα και σε μένα,
τα δάνεια που δίνουν,
         [πίσω τα θέλουν διπλασιασμένα,
ενίοτε ξεδιάντροπα δεκαπλασιασμένα,
και όπως και νάχει,
                [πάντοτε παραφουσκωμένα.

Αν δεν πληρώσεις λόγω μιας κρίσης επελθούσης,
επιστρατεύται ο...
                 [ιδιωτικο-εισπρακτικός Προκρούστης,
που αφού αυτός με απειλές σε εξουθενώσει,
το τελεσίγραφο για τον πλειστηριασμό,
                                          [θε να σου δώσει,
με αποτέλεσμα,
             [σε μία δίνη να στροβιλίζεσαι,
ψυχοσωματικά βεβαίως να διαλύεσαι,
και από πάνω κάποιοι να λεν
                   ["ίσως... κάναμε και κάποια λάθη"
μα, μην οργίζεσαι,
                      [για όλα που τραβάς τα πάθη !"

______________________________________________
συνεχίζεται


Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ

______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας  ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
_____________________________________________________________



*Monte dei Paschi di Siena)     Ιδρύθηκε το 1472 από τον δικαστή του κράτους της πόλης της Σιένα, Ιταλία, και λειτουργεί από τότε. Το 1995 η τράπεζα (Monte dei Paschi di Siena) μετατράπηκε από μια δημόσια επιχείρηση σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (Banca Monte dei Paschi di Siena).
Σήμερα Banca MPS έχει περίπου 2.100 καταστήματα, 26.000 υπαλλήλους και 4,5 εκατομμύρια πελάτες στην Ιταλία, καθώς και τα υποκαταστήματα και τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό. Μια θυγατρική, MPS Capital Services, χειρίζεται την εταιρική και επενδυτική τραπεζική.
Ο μεγαλύτερος μέτοχος της Banca MPS ήταν το Fondazione Monte dei Paschi di Siena πριν από το πακέτο διάσωσης το 2013.

*Σάιλοκ     Ο Έμπορος της Βενετίας είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Υπολογίζεται ότι γράφτηκε μεταξύ 1594 και 1597. Αν και ανήκει στις "κωμωδίες" του Σαίξπηρ, έγινε πιο γνωστό για τις δραματικές του σκηνές, όπως η σκηνή στο δικαστήριο, αλλά και για τη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Εβραίου Σάιλοκ, που θέτει ερωτήματα αντισημιτισμού.
Η δραματική κορύφωση του έργου πραγματοποείται στο δικαστήριο του Δόγη της Βενετίας. Ο τοκογλύφος επιμένει κι απαιτεί μια λίβρα σάρκας από τον έμπορο.

*Προκρούστης   Στην ελληνική μυθολογία, ο Προκρούστης (ή Πολυπήμων) ήταν μυθικός ληστής της Αθήνας. Το λημέρι του ήταν στην περιοχή Δαφνί στο Χαϊδάρι. Προσκαλούσε κάθε διαβάτη να ξαπλώσει σε ένα σιδερένιο κρεβάτι, γνωστό ως Προκρούστειος κλίνη. Αν το θύμα ήταν ψηλό κι εξείχε από το κρεβάτι, ο Προκρούστης έκοβε το περίσσιο τμήμα του σώματός του. Αντιθέτως, αν το θύμα ήταν πιο κοντό, τότε τραβούσε τα άκρα του μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.
Ο Προκρούστης συνέχιζε την αιματηρή δράση του μέχρι που τον συνάντησε ο Θησέας στο δρόμο του από την Τροιζήνα για την Αθήνα. Όντας πολύ δυνατός, κατάφερε να εξουδετερώσει τον Προκρούστη και να τον τοποθετήσει στο ίδιο του το κρεβάτι. Επειδή αποδείχθηκε μεγαλύτερος, ο Θησέας του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια, που περίσσευαν.




Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

1471, Προίκες και κληρονομιές



   1471 Ταγγέρη


Οι Πορτογάλοι μεγαλώνουν την αυτοκρατορία τους
                                                      [με εδάφη που αρπάζουνε ένα-ένα,

και την Ταγγέρη, την αρχαία των Καρχηδόνιων αποικία 
                                                         [προσθέτουν φέτος "εν έτει 1471".
 

Την πόλη έχτισε ο Σύφαξ, μας λέει η βερβερική μυθολογία,
                                                                            [ο γυιός του Ηρακλή, 
και της θεάς Τίγγηδας*, της συζύγου του ήρωα Ανταίου,                                             *Tingis 
                                                        [που του Ποσειδώνα
ήταν παιδί,
απ' όταν "συνευρέθη" ο μπερμπάντης θαλασσινός θεός, στα νιάτα του,

                                                                                 [με την ίδια ρε φίλε μου τη Γη,
κι αφού μεγάλωσε ο προνομιούχος γόνος,
                                                                     [τον διόρισε να βασιλεύει στη Λιβύη.

Ακόμα κάπου εκεί κοντά, υπάρχει του Δωριέα ήρωα η σπηλιά,
που ως σήμερα τα πούλμαν φτάνουνε με τουρίστες στη σειρά,
να δουν που κοιμήθηκε ο Ηρακλής, πριν τον πασίγνωστό του άθλο...

(Πρόσφατα μάλιστα γυρίστηκε και ταινία για τον κινηματογράφο).

 

  Με τρόπο γλαφυρό διδάσκει κι αυτή η ιστορία,
       πόσο άσκοπη και περιττή είν' μία αιματοχυσία,
       όπως η συγκεκριμένη για την Ταγγέρη,
                                                            [εκείνο τον καιρό,
       αφού σε λίγο, από τους νικητές,
                          [η πόλη, για δώρο"πήγε" σε γαμπρό,
       στον Κάρολο ΙΙ*, και θάλεγα πως πήγε τζάμπα,         *H.M. Charles II King of England,                γιατί του την εδώσαν, "πακέτο προίκα"
                              [με την πριγκίπισα Μπραγκάντζα*.       *Catherine of Braganza

      Με γάμους οικονομικών συμφερόντων
                                             [και με κουμπαριές
       γίνονταν τότε της εξουσίας οι "δουλειές",
       και χώρες ολόκληρες,
                                           [με τους δουλευτές,
       τους αγρότες-είλωτες, ή κάπως έτσι,
       εύκολα δίνανε προίκα-πεσκέσι,
       .....οι άρχοντες οι"γαλαζοαιμ-ά-τοι"...

       Εντύπωση δεν κάνει, 
          [αφού και τώρα οι κουστουμάτοι,
       τα σύνορα.........
                              όποτε θένε αλλάζουν,
       φιμώνοντας φωνές σ' οθόνες,
                              [να μην τους κράζουν....

Σημείωση :

Απ' την Ταγγέρη,
                        [την μυστηριακή αρχαία πόλη,
πολλοί δημιουργοί εμπνεύστηκαν,
                               [και πιότεροι ονειροπόλοι,
όπως οι ζωγράφοι Ματίς* και Ντελακρουά*,                    *Matish, Delacroix,
ο λογοτέχνης φιλόσοφος Μπέκετ,                                        *Beckett, 
          [και άλλοι, με ανεκτίμητη προσφορά, 
σαν τους Ζενέ,* και Τρούμαν Καπότε*                               *Zan Zene, Truman Capote
                             [τους κορυφαίους συγγραφείς, 
ή ακόμα τον σκηνοθέτη Μπερτολούτσι*,                           *Bernardo Bertolucci
                    [που ίσως να τους λέγαμε και "βίπς"...            *VIP, Very Important Person  
με την ξενόφερτη ορολογία,
                                           [της Νέας μας Εποχής !

___________________________________________________                                      

   1471  Δανία

              Έργο του Bernt Notke, για τη νίκη του Στούρε* στη Μάχη του Μπρούνκεμπεργκ στη Στοκχόλμη.



     Αυτοί οι βόρειοι...
                              [οι Βίκινγκς δηλαδή,
        οι Δανοί, Σουηδοί και Νορβηγοί,
        μας κάνουν όλους να απορούμε
        καθώς το"μαζί δεν κάνουμε,
                   [και χώρια δεν μπορούμε",
        έχει μια εξαιρετική,

                             [μια συνεχή εφαρμογή,
        για αιώνες πάμπολλους,

              [στη παγωμένη εκείνη περιοχή.

       Ενώνονται, έχοντας "κοινό" έναν βασιλιά...
       φαγώνονται... "χωρίζουνε" λίγο μετά,
       και... πάλι μονιάζουν,
                  [μα όχι για πολύ...  και νά ξανά,
       νέοι πόλεμοι εμφύλιοι στη σειρά.

      Έτσι, όπως τα λέω...
                           [ και τούτη τη χρονιά,
       η Νορβηγία και η Δανία κολεγιά,
       έχοντας "κοινό"
            [τον Χριστιανό τον Α' βασιλιά,
       με σφοδρότητα χτυπάνε τη Σουηδία,
       να πάρει ο άνακτας,
                              [της χώρας την εξουσία.

       Μα τούσπασε ο τσαμπουκάς,
       καθώς ο Στεν Στούρε,
               [ο Σουηδός αντιβασιλιάς,
       στη Μάχη του Μπρούνκεμπεργκ,
                                                [στη Στοκχόλμη,
       τον λιάνισε .... κι ο Χριστιανός ο Α'
                                             [να τρέχει ακόμη !





                                      ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
                                                                             
Απόγονος του Χριστιανού του Α'
                                   [ήτανε και ο δικός μας,
που αποζημίωση δραχμο-δισεκατομμύρια....
                                               [πήρε απ' το λαό μας..

       "Σε είδα πρόσφατα Κώστα μου στη τιβή,
        γέρο και άρρωστο και σε λυπήθηκα πολύ,
        γιατί το '52 στα "Ανάβρυτα"
                               [ίσως να σ'  είχα συμμαθητή,
        αν δεν με κόβανε, όχι απ' τους βαθμούς,
               [μα προφανώς διότι της πλέμπας ήμουν παιδί...

       Επίσης τον όρκο μου τον φωνακτό δεν τον ξεχνάω,
                      [στο κέντρο "Παλάσκας"* που είχα ορκιστεί,
        πίστη σε σένα, και στο Σύνταγμα,
                                            [και που τον τήρησα ασυζητητί...

       Αλλά, ρε Κώστα μου παρακολουθώντας,
                                 [με αγάπη, τη δική σου διαδρομή,
       καθώς κι οι δύο τον ίδιο χρόνο ήρθαμε στη ζωή,
       ό,τι στο δρόμο σου με πείραξε πολύ,
                              [λυπάμαι μα πρέπει να τ' αναφέρω,
       και τ' ότι η αλήθεια είν' πικρή,
                                                         [πολύ καλά το ξέρω...

       Δεν θα αναφερθώ καθόλου στο '63,
                               [σ' εκείνη τη διαμάχη την Ιουλιανή,
       θα θεωρήσω με επιείκεια πως ήσουν ακόμη,
                                       [ένα "εικοσιτετράχρονο" παιδί,
       άσχετο βέβαια αν ο Μωάμεθ Β΄ στα εικοσιένα,
                                       [κατέκτησε όλη τη Βαλκανική,
       ή για εγκλήματα στα είκοσί τους,
                             [τους καταδικάστηκαν πολλοί Ναζί....

       Βλέπεις σε κάλυψα σ' αυτό γιατί ψωμί κι αλάτι,
                   [που λέει ο λόγος φάγαμε μαζί και σ' αγαπώ,
       αλλά για τ' άλλα που ήσουν ώριμος,
                                                [αν θα τα κρύψω θα εκτεθώ...

      Έτσι χαρτί και καλαμάρι, όλα τα γράφω,
                                          [σ' αυτή την εργασία μου τη μυστήρια,
       κι αρχίζω τότε που έσυρες στα Ευρωπαϊκά τα δικαστήρια,
       αλύπητα ρε κληρούχα τον "ίδιο τον λαό σου".

      Το εξήντα, που πήγα για θητεία,
                                    [με όρκισαν πιστό δικό σου,
        και εκ του όρκου,
                                  [είμαι ακόμη δεσμευμένος,
        μα αναρωτιέμαι τώρα,
                                  [πάλι και πάλι ο καημένος :

                    Είπες πως το τεράστιο..... κτηματο- σπιτο-παλάτι,
                    δεν στόδιναν γιατί οι αντίπαλοί σου σε είχαν άχτι,
                    μα τα λεφτά τα πήρες.....
                                                         [από τη σύνταξή μου εμένα,
                    σου τάδωσαν από τα δανεικά,
                                            [αυτοί με τον καμπτόμενο  αυχένα,
                    που πήρανε δανεικά παρακαλώντας
                                                                       [για να στα δώσουν,
                    κι όπως με άλλα τους κουβαρνταλίκια,
                                             [στο τέλος να μας κατα-χρεώσουν.....

                    Τα δισεκατομμύρια που διεκδίκησες,
                                                       [τα είσπραξες  ...από μπατίρια....
                    και όπως ξανάπα αφού μας πήγες στα δικαστήρια....

                  Μία αγάπη πολύ μυστήρια,
                                                 [είχες για μένανε τον πιστό σου,
                     και για το λαό που ισχύς σου ήτανε....                              
                                                 [όπως το έγραφε ο θυρεός σου..

       Μα εκείνο που με πείραξε πιο πολύ,
        ήταν του παλατιού,
                              [η "άγνωστη" οικοσκευή,
        που έφυγε εν κρυπτώ,
                          [στη ζούλα που λέμε, στα κρυφά...
            
        Έξη κοντέινερ φύγανε........... βαριά-βαριά,
        (και φορτωθήκαν σε καράβι στον Πειραιά),
        αγνώστου σε μένα περιεχομένου,
        (του απορούντος φτωχοποιημένου)..

        Μετά καιρό 'μως στις ειδήσεις,
        σε εκ Λονδίνου ανταποκρίσεις
        λέγαν στου Σόθμπις πουλούσαν κάποια,
        αγνώστου προέλευσης,
                                       [πανάκριβα κομμάτια.

Άστα να πάνε "στα κομμάτια"
                                         [και στην ευχή,
εγώ κρατάω εκείνη τη στιγμή,
που απ' του αρματαγωγού την κουπαστή,
άρχων τ' αγήματος με το σπαθί,
σου απηύθυνα ζητωκραυγή,
                          [ως είθισται για χαιρετισμό...

Πρέπει να ομολογήσω εδώ,
πως πλέον στα εβδομηνταοκτώ,
με την Αλτσχάιμερ που κουβαλώ,
κίνδυνο βλέπω ορατό,
       [ναν' παραμύθια ότι κι αν πω,
κάποιο σενάριο φανταστικό,
και είναι φαινόμενο συχνό,
στον ύπνο μου,
          [να 'ρχεται μία στροφή,
του Ελευθερίου* του ποιητή,                                    *Μάνος Ελευθερίου
με του Μαρκόπουλου τη μουσική*                          *Μαλαματένια λόγια
πώς παίζουν στα ζάρια διάφορα,
                             [οι αργυραμοιβοί....

Από το καμουφλαρισμένο,
               [γεμάτο φόβο τραγούδι αυτό,
εμπνεύστηκα κι αυτό,
        [το φανταστικό μου (?) κατεβατό.
  

          Υστερόγραφο

Οι έφεδροι δεν έχουνε ποτέ,
                         [όπως οι μόνιμοι, σπαθί,
και του Υπάρχου στ' αρματαγωγό
                 [ήταν το μόνο πούχε βρεθεί,
έτσι σε μένα, για τον χαιρετισμό,
Απόδοση τιμών στο ναυτικό με σπαθί και λευκό γάντι. 

                            [του άνακτα, είχε δοθεί..

Μα άσπρα γάντια δεν υπήρχανε πουθενά,
και είπα προς στιγμήν,
                                   [την γλύτωσα παιδιά,
όμως μούπανε βάλε στο χέρι άσπρη κάλτσα,
δεν την γλυτώνεις, τα κόλπα άστα,
δεν θα φανεί πως είναι κάλτσα από μακριά,
και δε βαριέσαι "τι κάλτσα λευκή,
                                         [και τι γάντια λευκά.


Αυτά συνέβησαν το εξήντα δύο,
που υπηρετούσα στο γκρί το πλοίο,
των τάνκς το αρματαγωγό,
που κουβαλούσαμε να σε χαρώ,           
κρις κράφτ και κόττερα των βασιλέων,
            [από τ' ανάκτορον του Μον ρεπό*...

Θυμάμαι τον ναύκληρο τον χοντρό,
ξεπατωμένο από το φορτο- κουβαλητό,
να απορεί, να λέει : "Ρε ερωτώ,
έτυχα εγώ τιμής μεγάλης,
ή του άνακτα είμαι χαμάλης ? "

Ίσως παραίσθηση,
                         [να ήτανε όλο αυτό,
και όπως ξανάπα,
                   [από Αλτσχάιμερ καλά κρατώ !!
________________________________________________________


Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ

______________________________________________________________________________
* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας  ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
______________________________________________________________



* Μάχη του Μπρούνκεμπεργκ, Στοκχόλμη, ο αντιβασιλέας της Σουηδίας, Στεν Στούρε ο Πρεσβύτερος, με τη βοήθεια αγροτών και μεταλλωρύχων, αποκρούει την επίθεση του βασιλιά Χριστιανού Α' της Δανίας.

 * Χριστιανός Α΄ της Δανίας, Η Σουηδία εξέλεξε στις 20 Ιουνίου 1448 τον Κάρολο Η΄ ως Βασιλιά της. Η Νορβηγία βρέθηκε τότε στο δίλημμα της επιλογής μεταξύ μιας ένωσης με τη Σουηδία ή τη Δανία, ή με την εκλογή ξεχωριστού Βασιλιά. Η τελευταία επιλογή γρήγορα απορρίφθηκε, και μια διαμάχη εξουσίας ακολούθησε ανάμεσα στους υποστηρικτές του Χριστιανού της Δανίας και του Καρόλου της Σουηδίας. Το νορβηγικό βασιλικό συμβούλιο ήταν επίσης διχασμένο. 
- Τον Φεβρουάριο του 1449 ένα μέρος του συμβουλίου τάχθηκε υπέρ του Καρόλου, όμως στις 15 Ιουνίου του ίδιου έτους μια διαφορετική ομάδα του συμβουλίου υπέβαλε την υποτέλειά της στον Χριστιανό. 
- Στις 20 Νοεμβρίου ο Κάρολος στέφθηκε Βασιλιάς της Νορβηγίας στο Τρόντχαϊμ. Ωστόσο, η σουηδική αριστοκρατία πήρε μέτρα για να αποφευχθεί ο πόλεμος με τη Δανία. 
- Τον Ιούνιο του 1450 το σουηδικό βασιλικό συμβούλιο ανάγκασε τον Κάρολο να αποκηρύξει την αξίωσή του για τη Νορβηγία υπέρ του Χριστιανού. 
- Το καλοκαίρι του 1450 ο Χριστιανός έφθασε στη Νορβηγία, με συνοδεία μεγάλου στόλου, και στις 2 Αυγούστου στέφθηκε Βασιλιάς της Νορβηγίας στο Τρόντχαϊμ. 
- Στις 29 Αυγούστου υπεγράφη μια συνθήκη ένωσης της Δανίας και της Νορβηγίας στο Μπέργκεν. Η συνθήκη όριζε ότι η Δανία και η Νορβηγία θα είχαν τον ίδιο Βασιλιά στο διηνεκές.
 

Ο Χριστιανός το 1457 εξελέγει Βασιλιάς και της Σουηδίας, στη θέση του Καρόλου, αναβιώνοντας έτσι εκ νέου την Ένωση του Κάλμαρ. Ωστόσο η Σουηδία παραμένει ασταθής και διχασμένη από φατρίες... και η βασιλεία του τελειώνει το 1464... Ανακαλείται πάλι ο αντιπαθής Κάρολος για Βασιλιάς της Σουηδίας αλλά πολύ γρήγορα θα σταλεί για δεύτερη φορά στην εξορία, απ' όπου θα ξαναανακληθεί και πάλι για την τρίτης θητείας του ως Βασιλιάς, αλλά θα πεθάνει κατά τη διάρκεια της.
Η τελική προσπάθεια του Χριστιανού να ανακτήσει τη Σουηδία, τον Οκτώβριο του 1471, κατέληξε σε μαζική στρατιωτική αποτυχία του έξω από τη Στοκχόλμη. Ο Χριστιανός διατήρησε τη διεκδίκησή του έναντι της Σουηδίας μέχρι το θάνατό του το 1481 στις 21 Μαΐου, στην Κοπεγχάγη, σε ηλικία 55 ετών.
Ενταφιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Ροσκίλντε. 
Οι απόγονοι του Χριστιανού παραμένουν ακόμα και σήμερα στην εξουσία της Δανίας, ενώ κατείχαν τον έλεγχο της Νορβηγίας μέχρι το 1814, και ξανά από το 1905 έως σήμερα.


* Μον Ρεπό: Ξεκίνησε να κτίζεται το 1828 κατά τα πρότυπα του νεοκλασικισμού, με σχέδια και επίβλεψη του Άγγλου αρχιτέκτονα σερ Γεωργίου Ουίτμορ (Sir George Whitmore), ο οποίος ήταν ο αρχιτέκτονας των ανακτόρων των αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου στην μεγάλη πλατεία της Κέρκυρας, την Σπιανάδα, καθώς και του πολικού μηχανικού J. Harper. Παραδόθηκε το 1831.  
Βρίσκεται στην περιοχή Κανόνι, στην έκταση όπου σύμφωνα με τον Θουκυδίδη τοποθετούνταν η Παλαιόπολη. Έχει συνολική έκταση 258 στρέμματα και καλύπτεται από πλούσια βλάστηση.  
 Για το χατίρι της αγαπημένης του, πανέμορφης Νίνας Παλατιανού, που ονειρευόταν να ζήσει σε ένα μικρό παλάτι στην εξοχή, ο sir Frederick , ο Άγγλος Αρμοστής της Κέρκυρας Frederic Adam, έπεισε τη Γερουσία να παραχωρήσει το κτήμα του Αγίου Παντελεήμονα για θερινή κατοικία των Αρμοστών. Το 1832 όμως που διορίζεται Κυβερνήτης των Ινδιών, ο λόρδος Adam φεύγει μαζί με τη Νίνα και με τη θετή τους κόρη, τη λογία Μαργαρίτα Albana Μηνιάτη.

Το 1833 μεταφέρθηκε στην Έπαυλη η Σχολή Καλών Τεχνών με διευθυντή τον Κερκυραίο γλύπτη Παύλο Προσαλέντη και το 1834 στο αγρόκτημα της έπαυλης λειτούργησαν δημόσιοι κήποι. Το 1840 επί αρμοστείας του λόρδου Howard Duglas μεταφέρθηκε εκεί το Ιεροσπουδαστήριο, όπου και έμεινε δύο χρόνια. 



Μετά την προσχώρηση των Επτανήσων στην Ελλάδα το1864, παραδόθηκε στον βασιλιά Γεώργιο τον Α', ο οποίος το ονόμασε Mon Repos. Έκτοτε χρησιμοποιήθηκε από τη βασιλική οικογένεια μέχρι την εκθρόνισή της.

Η απόλαυση των Ελλήνων εστεμμένων θα διακοπεί κατά το διάστημα του πολέμου και της κατοχής της Ελλάδας από τους Γερμανοϊταλούς και το παλάτι του Μον Ρεπό θα χρησιμοποιεί ο Ιταλός πολιτικός διοικητής των Ιονίων νήσων, Piero Parini σαν θερινή κατοικία. Με την απελευθέρωση οι Ελληνες βασιλείς θα χρησιμοποιούν και πάλι το παλάτι και το κτήμα σαν θερινή κατοικία μέχρι το 1967 που θα εκδιωχθούν από την Ελλάδα. 


Ο τέως το διεκδικεί για δικό του. 
Το 1974 με τη μεταπολίτευση το παλάτι αλλά και το κτήμα θα δοθούν στο Δήμο της Κέρκυρας, αλλά τότε θα αρχίσει μια νέα περιπέτεια καθώς ο Κωνσταντίνος Γλίξμπουργκ θα τα διεκδικήσει σαν δική του προσωπική περιουσία. Αυτή η δικαστική διαμάχη θα διαρκέσει μέχρι το 1991 οπότε η ελληνική δικαιοσύνη θα αποφασίσει ότι το Μον Ρεπό ανήκει στον λαό της Κέρκυρας.

Οι αρχαιότητες του Μον Ρεπό 
Στο κτήμα του Μον Ρεπό, εκτός από το παλάτι, βρίσκονται και τα ερείπια σημαντικών αρχαιοτήτων. Η περιοχή αυτή, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα αποτελούσε το κέντρο της Παλαιόπολης. Η αρχαία πόλη εκτείνονταν από την περιοχή του Ανεμόμυλου ως το Κανόνι και περιλάμβανε δύο λιμάνια. Το λιμάνι του Αλκίνοου και το Υλλαϊκό λιμάνι.
Οι σημαντικότερες αρχαιότητες της Παλαιόπολης που μπορεί να δει ο επισκέπτης είναι: τα ερείπια της πεντάκλιτης βασιλικής της Αγίας Κέρκυρας, που χρονολογούνται από τις αρχές του 5ου αιώνα και λέγεται ότι οικοδομήθηκε πάνω στα θεμέλια του ρωμαϊκού ωδείου. 

Στην είσοδο σώζονται οι δυο ραβδωτές κολόνες Κορινθιακού ρυθμού. Παρ' όλες τις καταστροφές που υπέστη ο ναός στο ρου της ιστορίας, σώζονται αρκετά μέρη του και κυρίως πολλά γλυπτά και τα ψηφιδωτά δάπεδα.

Στην περιοχή της Παλαιόπολης βρίσκεται και ο καλύτερα σωζόμενος αρχαίος ναός της Κέρκυρας. Είναι ένας μικρός δωρικός ναός που χρονολογείται από τον 6ο π.Χ. αιώνα και αποτελείται από 11 μονόλιθους κίονες. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ο ναός αυτός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα. 


Οι αρχαιολόγοι όμως, πιστεύουν ότι ήταν αφιερωμένος στον Ασκληπιό ή στον Απόλλωνα.
Ο μεγαλύτερος ναός της αρχαίας Κέρκυρας, όπως φαίνεται από τα ερείπιά του ήταν αυτός της Ηρας που βρίσκεται στα δεξιά του ανακτόρου. Δυστυχώς όμως έχει υποστεί μεγάλες φθορές.



   Το Μον Ρεπό