Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

1505, Όταν οι γυναίκες κόστιζαν 1.000 ως 2.000 κουρούς* ενώ τα άλογα 5.000



Αλεξάνδρα Αναστασία Λισόφσκα, η γυναίκα που   
άλλαξε τον ρου της ιστορίας του Δυτικού και κατά
πάσα πιθανότητα όλου του κόσμου....  
                  



Φέτος στην "Ουγκρανία" (Ουκρανία)

γεννήθηκε η γυναίκα
                     [που τη παγκόσμια ιστορία
την άλλαξε με την σπάνια ομορφιά της,
το σίγουρο είναι βέβαια
                                [πως έγινε αθελά της.

Τότε που οι Τάταροι σάρωναν 
                   [από Βαλτική ως Μόσχα.
ή Αλεξάνδρα Αναστασία Λισόφσκα,
κόρη ενός Γάλλου
                               [Ορθόδοξου ιερέα,
σκλαβώθηκε από τους επιδρομείς
           [αυτή.... των ωραίων η ωραία,
και στάλθηκε πακέτο
             [μαζί με άλλες στην Κριμαία,
στη πόλη Καφφά όπου γινόταν
                             [των γυναικών παζάρι,
"περάστε κόσμε !!!
       [αυτό το πράμα ποιος θα το πάρει"...

Ναι.... σαν "πράμα" …
          [τις λογαριάζαν τις γυναίκες για αιώνες,
καθότι μέσα στο αντρικό μυαλό αντάρες,
                        [αλαλούμ, κομφούζιο, κυκεώνες.....

Ομορφότερες θεωρούνταν
                                 [ οι κοπέλες από τη Ρωσία
τον Καύκασο γενικά, Γεωργία και Αμπχαζία,
λόγω της λευκότητας του δέρματος κυρίως
και της κορμοστασιάς (τις δίμετρες
     [που σήμερα ο συζυγικός γερόντων βίος
"άμα τή θέα των"  διακόπτεται απροόπτως,
όπως και ο δικός  μου...…που δεν ήμουν,
     [ούτε ο τελευταίος μα ούτε και ο πρώτος)
                            

Η τιμή των κοριτσιών
      [που αγόραζαν προμηθευτές για την Αυλή
σχετικά με τη τιμή των αλόγων ήτανε χαμηλή...

Κόστιζαν από 1.000 ως 2.000 κουρούς*                    *Τούρκικο νόμισμα
Κουρός, Τούρκικο νόμισμα
 

ενώ για ένα άλογο ζητούσαν
                    [5.000 και πλέον από αυτούς


Όσες από τις κοπέλες δεν ήταν μουσουλμάνες           

                                                      [προσηλυτίζονταν στο Ισλάμ
γιατί ο σουλτάνος δεν έπρεπε να κοιμηθεί με «άπιστες»
                                                                           [ενώ στο χαμάμ,
πηγαίναν ελεύθερα, όπως επίσης
       [στους κήπους του ανακτόρου, βολτάριζαν παντού,
μέχρι και στα χλιδάτα σιντριβάνια
                                                   [βουτούσανε του παλατιού....


Πλειοδότησε για την Λισόφσκα 
                                 [ο Μεγάλος Ιμπραήμ βεζίρης,
και για να καλοπιάσει (να  γλύψει που λέμε)
                                  [τον Σουλτάνο ο κακομοίρης,
την Ουκρανή που αγόρασε,
                             [αυτό της σπάνιας ομορφιάς ουρί,
το στέλνει πεσκέσι στο παλάτι
                                                      [για ν' αποθηκευτεί,
στο εκ τριακοσίων γυναικών χαρέμι του αφέντη,
για να την έχει και αυτήν
          [όποτε γουστάριζε ερωτικό να κάνει γλέντι.......

Βέβαια τρέχαν τα σάλια του βεζίρη
                                          [και την καταλιμπιζόταν,
από την άλλη όμως σκεπτόταν,
   [δύσκολα ο Σουλτάνος δεν θα την ερωτευόταν,
κι ότι θ' ανέβαζε στα ύψη τις μετοχές του,
                                     [αν κάτι τέτοιο εκεί γινόταν,
έτσι τα σχέδια και όσα φανταζόταν,
                                     [θάπαιρναν σάρκα και οστά,
και κέρδη θάχε από την εύνοια του,
                                               [και εύνοια της, πολλά...

Έπεσε μέσα στους υπολογισμούς του,
     [γιατί όταν την είδε ο Σουλτάνος έπαθε τραλαλά,
"λάλησε" κανονικά την ερωτεύτηκε παράφορα,
                                                       [θάλεγε κανείς τρελά....

Του χαρεμιού οι άλλες διακόσιες ενενήντα εννιά,
                                  [μείνανε μόνιμα στην εφεδρεία,
γι αυτόν υπήρχε μόνο αυτή, η καλλονή,
                          [η μοναδική, η ανεπανάληπτη η μία....

Από την πρώτη τη στιγμή ο Σουλτάνος
                                       [Χιουρέμ* την είχε ονομάσει,                               *Hürrem Sultan
και το "Λισόφσκα" για πάντα ο κόσμος θα ξεχάσει....

Χιουρέμ σημαίνει γυναίκα πρόσχαρη,
                                      [ευγενική, φιλομειδής, προσηνής,
αυτή που σε κάνει χαρούμενο,
                         [για τους φίλους, τούς μη Τουρκομαθείς....

Η Χουριέμ είναι γνωστή στα κείμενα ως Ρωξελάνα,
πολλές φορές ως Ρωξελάνη και άλλες ως Ρωζελάνα.....

Ενώ ο παράφορος αυτός έρωτας
                                                 [ήτανε στο κορύφωμά του,
ο Σουλτάνος έπρεπε να εκστρατεύσει,
                    [να οδηγήσει την τεράστια τη στρατιά του,
να φάνε την Βιέννη, το τελευταίο Ευρωπαϊκό οχυρό,
 που οχυρωνόταν, αν και σε όλους
                                                   [μάταιο φαινότανε αυτό....


Το αχτύπητο, άγριο και σαρωτικό κύμα των Οθωμανών
                                                           [φαινόταν ότι ολοκληρωτικά
σε όλη την Ευρώπη αήττητο επρόκειτο να κυριαρχήσει τελικά....

Ποιος ν' αντιστεκόταν σε μια στρατιά
                                                [εκατόν είκοσι χιλιάδων ανδρών,
μετά διακοσίων χιλιάδων βοηθητικών,
                                       [και τριακοσίων μοντέρνων κανονιών,
με τη  Βιέννη νάχει μόνο ενάμισι μέτρο ύψος τειχών,
ενώ στην Κωνσταντινούπολη... προ εβδομήντα ετών,
γκρέμισαν με τα πρωτόγονα ακόμη
                                                        [που διέθεταν τότε κανόνια,
τα δεκάμετρα τείχη, απόρθητα μετά τους Σταυροφόρους
                                                            [τα τελευταία 250 χρόνια*           

Οι επικεφαλής φον Ράιφερσαϊντ και φον Ρόγκεντορφ
                                                                  [της άμυνας της πόλης, 
που στην πραγματικότητα η τελευταία ελπίδα, 
                                                           [ήτανε της Ευρώπης όλης,
κατάλαβαν πως ήτανε καταδικασμένοι,
         [όταν άρχισαν να βάλουν τα τρομερά κανόνια,
και παρόλο που φρόντισαν να απομακρύνουν
                                       [παιδιά, γυναίκες και εγγόνια,
είδαν τον ουρανό σφοντύλι και τ' άστρα μακαρόνια.....


Πλάκωσε φοβερός χειμώνας κι η περιοχή
                                               [με χιόνι σκεπάστηκε όλη,
μισογκρεμισμένη αλλά δεν έπεφτε με τίποτα η πόλη,
μα δεν θα βάσταγε,
                     [οι υπερασπιστές της όλα τα είχαν δώσει..

Τότε ανέλαβε δράση ο Έρωτας,
                                  [ο φτερωτός θεός για να τη σώσει.....

Το γράμμα που ήρθε στον Σουλτάνο απ' την αγαπημένη,
έγραφε πως κόντευε να τρελαθεί...…
                                               [που δεν τον βλέπει η καημένη...

Η διαταγή του ήταν απρόσμενη
                                   [και άπαντες μείνανε αποσβολωμένοι...
Επιστρέφουμε φώναξε.... και το δικαιολόγησε :
                      [το κρύο θα μας κάνει νάμαστε εμείς χαμένοι...

Κανείς δεν τόλμησε να αμφισβητήσει την διαταγή του,
παρόλο που οι Οθωμανοί στρατηγοί
                                      [φρικάρανε με την απόφασή του,
γιατί μετά τη Βιέννη άνοιγε διάπλατα η πόρτα
                                                                                   [να πάρουν τη Γερμανία,
και τότε αντίο στου Καρλομάγνου την Αγία, την λαθρο-ονομασμένη
                                      [από τον Πάπα, Γερμανο-ρωμαϊκή αυτοκρατορία....

Ο δρόμος θα ήτανε για την υπόλοιπη Ευρώπη
                                                               [στην κυριολεξία ανοικτός,
και σήμερα....
         [αντί της Μέρκελ και Γιούνκερ κουμάντο θα έκανε αυτός,
εξουσιάζοντας τα εδάφη από Βορά έως Νότο,                                                    
                                                        [από Ανατολή ως Δύση
και με σαρίκια τους Ευρωπαίους, όλους θάχε στολίσει.....


                                           ΕΠΙΛΟΓΟΣ

1936, Εδουάρδος Η' και Λ. Σίμπσον

Ναι, την ιστορία αλλάζει άθελά της κάποια γυναίκα
                                                        [ξεχωριστή κατά κανόνα
ποιος δεν γνωρίζει το ρομάντζο «χιτ» 
                           [του προηγούμενου, του εικοστού αιώνα,
του Εδουάρδου Η’ και της Λαίδης Σίμπσον
                                                     [στην γηραιά την Αλβιώνα
που άφησε άφωνους τους πάντες,
                                               [μέσα και έξω απ' την Αγγλία,
σαν άφησε το θρόνο του για να ζήσει ξένοιαστος
                                         [με κείνη, σε κάποια παραλία.

 _________________________________________________________


συνεχίζεται


Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ
______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
 

_______________________________________________________


*Βιέννη : Σύμφωνα με την τούρκικη ιστοριογραφία την ημέρα που ο Σουλειμάν αποφάσισε να γυρίσει στην αγκαλιά της αγαπημένης του οι λαγουμτζήδες είχαν καταφέρει να σκάψουν δίοδο στην πόλη χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.


*Κωνσταντινούπολη : Ο Σουλεϊμάν αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη με στρατό 120.000 ανδρών, ο οποίος συνοδευόταν από 200.000 βοηθητικό προσωπικό και ακολούθους του, για την αυστριακή πρωτεύουσα, τη Βιέννη. Καθ' οδόν, ο τεράστιος στρατός καταλάμβανε πόλεις και έκανε επιδρομές στην ύπαιθρο για να αποκτά τρόφιμα και σκλάβους.
Αν ο Σουλεϊμάν είχε κατακτήσει τη Βιέννη, ο στρατός του θα συνέχιζε την επίθεσή του κατά των γερμανικών επαρχιών την επόμενη άνοιξη.
Υπήρχε συνεπώς μεγάλη πιθανότητα ότι η αυτοκρατορία του Σουλεϊμάν θα έφθανε τελικά μέχρι τη Βόρεια θάλασσα. Αντιθέτως, όμως μετά τη Βιέννη οι Οθωμανοί δεν τόλμησαν να επιτεθούν ξανά στην Ευρώπη , Η ισχύς και η επιρροή της αυτοκρατορίας τους είχε αρχίσει να παρακμάζει αργά αλλά σταθερά. Η ανεπιτυχής πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς Τούρκους το χαρακτήρισε την αρχή της μακράς παρακμής της αυτοκρατορίας τους. Σταμάτησε επίσης την προώθηση του Ισλάμ στην κεντρική και στη δυτική Ευρώπη, διασφαλίζοντας έτσι την κυριαρχία του χριστιανισμού σε αυτήν την περιοχή. 







Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

1504, Έστω ότι μας δίνανε πίσω τα "Μάρμαρα".....

Ο Στέφανος Γ' της Μολδαβίας ξόφλησε τα χρέη του Αγίου Όρους στην  
Υψηλή Πύλη, εξασφαλίζοντας την επιβίωση της μοναστικής κοινότητας.
Όταν διάβασα πως απεβίωσε το 1504
               [και είδα την πληροφορία για τη δωρεά αυτή,
εντυπωσιάστηκα από την πράξη
         [του θανόντος Στεφάνου Γ' της Μολδαβίας γιατί, 
ήταν τα χρόνια που μας αρπάζαν
                            [ξεδιάντροπα οι Ευρωπαίοι το κάθε τί
που συνδεόταν με την ιστορία μας,
              [και κυριολεκτικά τη γη μας έκαναν ένα γιαπί,
σπάζοντας ναούς και κτίσματα,
        [αρπάζοντας από αγάλματα έως πέτρες από εκεί.

Ίσως θα έπρεπε ο κάθε Έλληνας 
          [το βιβλίο τού Κυριάκου Σιμόπουλου να διαβάσει,
να καταλάβει το τί αυτός,
                         [και όλο βεβαίως το έθνος μας έχει χάσει,
από την απερίγραπτη αυτή κλοπή,
                                          [την πρωτοφανή, την κολοσσιαία
που για το μέγεθός της έχουμε μόνο,
                                                        [μία πολύ πολύ μικρή ιδέα...  

Έστω ότι κάποτε παίρναμε τα μάρμαρα 
                                   [τα πολυσυζητημένα και πολυζητημένα,
οι Ευρωπαίοι δεν θα ικανοποιούσανε 
                          [κανένα αναγνώστη του βιβλίου, ούτε εμένα, 
γιατί θα είναι μία μικρή σταγόνα
                        [μέσα σε ένα ωκεανό από βούτα και αρπαχτή,
που μένει κανείς κάγκελο
                               [από την ντοκουμενταρισμένη περιγραφή.

Δεν ξέρω ειλικρινά απ' τις σελίδες του.....
                                                                [τι να πρωτομεταφέρω,


τυχαία την 143(Α1) διασκεύασα ποιητικά,
   [αν και γνωρίζω πως με τους στίχους οδύνη θα σας φέρω:                                              


"Τουρκοκρατία.....
       ...….και τα αρχαιολογικά μνημεία αφανίζονται,
καθώς όλοι οι Ευρωπαίοι ταξιδιώτες
                                                  [μοιάζει να ηδονίζονται, 
αρπάζοντας ότι αφήσαν και δεν αφήσαν
                                                      [οι πρόγονοι οι δική μας,
εκμεταλλευόμενοι την εκ των βαρβαρο-οθωμανών,
                                               [πολλών αιώνων κατοχή μας.


Ουδείς Φράγκος περιηγητής, διπλωμάτης,
                  [εξ επαγγέλματος τυχοδιώκτης ή απεσταλμένος
διήλθε εξ Ελλάδος χωρίς να καταστρέψει,
    [αρπάξει ή αποκομίσει κάτι αρχαίο, θα έλεγες με μένος.


Πρεσβευτές , πρόξενοι, περιηγητές, έμποροι, αρχαιοκάπηλοι
                       [συναγωνίζονται σε τρόπους κλοπής, όλο και πιο "ωραίους" !!!
Κεφαλές αγαλμάτων, νομίσματα, αρχαία χειρόγραφα,
                                                      [πουλιούνται χρυσάφι στους Ευρωπαίους,
στους μετά είκοσι αιώνες αγουροξυπνημένους,
             [που στολίζουν τα παλάτια τους, θεωρώντας εαυτούς σπουδαίους,
γιατί αιχμαλώτισαν μια πέτρα που ίσως ποτίστηκε από την αύρα του
                                           [ή που την πάτησε ή την ακούμπησε ο Σωκράτης,
ή ο Πλάτωνας, ή ο Φειδίας, ή ο Πυθαγόρας, ή ο Θαλής

                            [ή ο θεμελιωτής της ορθολογικής ιατρικής, ο Ιπποκράτης."

Οι περισσότεροι που επισκέφτηκαν την Ελλάδα 
                                                                            [την εποχή εκείνη περιηγητές, 
γράφουν στο χρονικό τους, πως κύρια Άγγλοι και Γάλλοι
                                                             [ήταν των αρπαγών οι πρωταγωνιστές,
όμως εγώ είμαι εταίρος με αυτούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
                              [και δεν μου επιτρέπεται να τους πλακώσω στις βρισιές, 
τους περιποιήθηκε εξ άλλου στους στίχους του ένας δικός τους,
                          [ο Άγγλος Λόρδος Βύρων, που αγανάκτησε κι αυτός μαθές.

* 1811, ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ
ΤΟΥ BYRON, Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ


Απ’ του Τούρκου τη μανία γλίτωσα και του Βανδάλου,
μα η χώρα σου έναν κλέφτη μου ’χει στείλει πιο μεγάλο.
[...]
Κοίτα, άδειος ο ναός μου, κατοικία ρημαγμένη,
και στοχάσου τι μιζέρια είναι γύρω απλωμένη.
ο Αλάριχος* τα πάντα είχε αγρίως καταστρέψει                         *Ο αρχηγός των Γότθων
με το δίκιο του πολέμου, μα ο ‘Ελγιν για να κλέψει
όσα οι βάρβαροι αφήσαν, που ’τανε απ’ ό,τι εκείνος
είναι βάρβαρος πιο λίγο, γιατί το ’κανε ο Ελγίνος;
Το ’κανε όπως τη λεία παρατάει το λιοντάρι
και ακολουθεί ο λύκος ή ο τσάκαλος να πάρει
και να γλείψει κάποια σάρκα που απόμεινε ακόμα
απ’ του λιονταριού ή του λύκου το αχόρταγο το στόμα.
Αλλά των θεών το κρίμα τους κακούργους θα τους πιάσει.
Κοίτα τι ο Έλγιν πήρε, κοίτα και τι έχει χάσει.


__________________________________________________________




Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ
______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
 


_______________________________________________________

*Η κατάρα της Αθηνάς (The Curse of Minerva), μία από τις νεανικές ποιητικές δημιουργίες του φιλέλληνα ποιητή λόρδου Μπάυρον, παραμένει λησμονημένη και σχεδόν άγνωστη. Το ποίημα αυτό γράφηκε τον Μάρτιο του 1811 στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του πρώτου ταξιδιού τού 23χρονου ποιητή στην Ελλάδα. Ένα αττικό δειλινό λοιπόν ο Μπάυρον, όπως θα έκανε και κάθε ξένος περιηγητής στον τόπο μας, ανέβηκε προσκυνητής στον ιερό βράχο για να θαυμάσει το αρχαίο κάλλος, αλλά έφριξε από αγανάκτηση και περιέπεσε σε θλίψη, όταν αντίκρισε καταστρεμμένο και λεηλατημένο το ναό της Αθηνάς και την Καρυάτιδα να λείπει από τη θέση της. Ήταν νωπή ακόμα η ιεροσυλία που είχε διαπράξει ο Σκωτσέζος λόρδος ‘Ελγιν.


       Πολεμικό  λάβαρο  του Στεφάνου του Μεγάλου: 
Ο Άγιος Γεώργιος ένθρονος ποδοπατά τον δράκο


*Στέφανος Γ΄ της Μολδαβίας (Ștefan cel Mare, 1433 - 2 Ιουλίου 1504)[1], γνωστός και ως Στέφανος ο Μέγας, ήταν ηγεμόνας της Μολδαβίας από το 1457 έως το 1504. 

Έμεινε στην ιστορία για τους μακρούς αγώνες του εναντίον των πολυάριθμων εχθρών της χώρας (Ούγγρων, Πολωνών, Οθωμανών, Τατάρων), που επιβουλεύονταν την ανεξαρτησία της. 

Ιδίως εναντίον των Οθωμανών Τούρκων κατήγαγε αποφασιστικές νίκες, όπως στη μάχη του Βασλούι, οι οποίες ανάσχεσαν την ορμή και εξάπλωση του Ισλάμ στα βόρεια Βαλκάνια, τη στιγμή που κανένας χριστιανικός συνασπισμός δεν φαινόταν ικανός να το πετύχει. 

Συνολικά έδωσε 36 μάχες εκ των οποίων κέρδισε τις 34.


Άγιον Όρος
Ήταν ιδιαίτερα ευσεβής, κάτι που φαίνεται και από τις πάμπολλες μονές και εκκλησίες που ανήγειρε σε όλη την έκταση της χώρας του. 

Επίσης εξόφλησε τα χρέη του Αγίου Όρους στην Υψηλή Πύλη, εξασφαλίζοντας την επιβίωση της μοναστικής κοινότητας. Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία το 1992.

              

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

1503, Ξεπλύντε, στεγνώστε, τελειώσατε, μα... και μας τελειώσατε




Τέταρτο ταξίδι σ' Αμερική του Γενουάτη,
                          [του θαλασσοπόρου εξερευνητή,
και κάθε κάβο, κάθε ακτή,
                                   [κάθε ακρωτήριο κάθε νησί,
που ανακαλύπτει, με κάποιο όνομα
                                            [Ισπανικό  το ονομάζει,
το καμαρώνει και πολύ περήφανος
                          [απ' τη γαλέρα του το κάνει χάζι....

Εβρήκε φέτος τα Κέυμαν,
                          [τα πολυσυζητημένα τα νησιά,
αυτά που τώρα της γης οι πλούσιοι
                            [κρύβουν τα "άπλυτα" λεφτά...

Τορτούγκας, τα χελωνόνησα αυτά βαπτίζει,
ενώ το πλήρωμα πάει στους ντόπιους,
                                              [και τους ξαφρίζει,
ανάποδα, θάλεγε κάποιος, πως τους γυρίζει,
μπας και χρυσάφι.....  πέσει κάτω από αυτούς,
να το φορτώσουνε για τους αφέντες,
                                  [τους βασιλιάδες Ισπανούς,
χωρίς να παραλείψουν βέβαια
       [να ενθυλακώσουν το κατιτίς για εαυτούς.

Το τέταρτο αυτό ταξίδι στο Νέο Κόσμο,
ήτανε και το στερνό του, 

                [το τελευταίο για τον Κολόμβο.

Σε αυτό αναζήτησε μάταια πέρασμα
                                                 [να πάει πιο δυτικά,
"... η γη μας, έλεγε, πάει ακόμα,
                                            [πολύ πολύ πιο μακριά",
μα η τύχη καθόλου ετούτη τη φορά,
                                 [τον όντως τυχερό δεν ευνοεί,
"τα μούτρα τού γυρίζει" και ποτέ δεν έμαθε
                                               [πως την Δυτική ακτή,
πλησίασε όσο κανένας άλλος
                                           [θα έλεγες μιά αναπνοή,
σαράντα ναυτικά μίλια μόνο,
                                     [μπορεί και παρακάτω κάτι,
και πως ο Μεγάλος Άγνωστος
στα μέρη εκείνα,
                           [ο Ειρηνικός, του έκλεισε το μάτι.....

Στα δέκα χρόνια που είχανε πλέον περάσει
απ' όταν με τη Σάντα Μαρία,
                                        [είχανε πρωτοφτάσει,
το απαραίτητο, το ανθρωποφάγο,
                                [το κλασσικό κατεστημένο
ήτανε ήδη στις αποικίες
               [στρογγυλο-καθισμένο-εδραιωμένο
και όπως συχνά συμβαίνει στη ζωή,
                       [οι κονκισταδόρες τυχοδιώκτες,
επειδή ο ναύαρχος τους χάλαγε τη σούπα
                    [γίνανε φυσικά δικοί του διώκτες,
φοβούμενοι πως στην Ισπανία, 
                             [ο θαλασσοπόρος σαν επιστρέψει,
στην Ισαβέλλα της Αραγονίας,
                        [τις λαμογιές τους θα ρουφιανέψει !

Αλλά και οι εξώλεις και προώλεις άνδρες,
                          [που στις γαλέρες είχε για πλήρωμά του,
με χαρά και ανακούφιση
                                   [την κεφαλή θα 'κόβαν τη δικιά του,

γιατί ο καπετάνιος κείνη την εποχή

                                      [αλύπητα έπρεπε να τους πατήσει,
την αναγκαία πειθαρχία μες το καράβι
                                                           [αν ήθελε να κρατήσει..


Για να πάρουνε οι στεριανοί μία ιδέα, για το πόσο "τυχεροί"
             [είναι οι ναυτικοί, που όπως λεν, "βλέπουν και ξένα μέρη",
ένα απόσπασμα απ' το βιβλίο του Κ. Σιμόπουλου,
     [Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα, εμμέτρως έχω μεταφέρει,
και που περιγράφει ο συγγραφέας
                                  [σε κείνους τους αιώνες το τι κουπί τραβάγαν,
μέσα στα κάτεργα οι θαλασσο-δαρμενο-κολασμένοι,  
                                                    [και τι ζωή "χαρισάμενη" περνάγαν:

             "Αν έπεφτες σε πειρατές αιχμάλωτος,
                         [είτε Αλγερινοί ήταν αυτοί, Αιγύπτιοι ή Τούρκοι,
              λίγο πολύ, μέχρι να τα τινάξεις, το ίδιο περνούσες λούκι,       
              κι ας δούμε του Γάλλου αιχμαλώτου J. M. de Bergerac, 
                           [ο οποίος δραπέτευσε, μία λεπτομερή περιγραφή,
              που την τρίχα των καναπε-καθισμένων,
                                                                             [θα κάνει να σηκωθεί !
                          
  
            "Σκεφτείτε ανθρώπους καθιστούς δεμένους ανά έξη,
                   [με τόνα πόδι κάτω και τ' άλλο στον πάγκο τον μπροστινό,
            με χέρια τεντωμένα τραβώντας ολόγυμνοι,
                                                      [ένα ασήκωτο κουπί με τρόπο ρυθμικό,
            κατακαμένοι  από τον ήλιο,
                                          [με το μαστίγιο την πλάτη τους να χαρακώνει,
             και μ' ένα καπετάνιο να διπλασιάζει τις βουρδουλιές,
                                       [όταν το σκάφος από ταχύτητα κάπως κωλώνει,
             κι αυτό αρκετές φορές για είκοσι συνέχεια ώρες,
                    [ενώ περνούσε και κάποιος στο στόμα να τους παραχώνει
             ένα ξεροκόμματο που το βουτάγαν προηγουμένως σε κρασί,
             να ψευτοανακτήσουνε δυνάμεις,
                           [σαν βλέπανε πως οι σκλάβοι"τάφτυναν" απ' αντοχή.

            Όποιος, ρετάλι πια, ξεπατωμένος,
                                                   [άφηνε, μην αντέχοντας άλλο, το κουπί,
             τον μαστιγώνανε μέχρι θανάτου,
                              [και τον πετούσαν στη θάλασσα από την κουπαστή.

             Τώρα τι τράβαγαν οι ναυτικοί στου Κολόμβου τα ιστιοφόρα,
                                        [πληροφορίες συγκεχυμένες βρήκα εδώ και κει,
              κάποιοι ισχυρίζονται με επιμονή, πως ήταν κατάδικοι
                                          [και τους εφέρανε σούρνοντας από τη φυλακή,
              άλλος, πως σαμποτάρανε τον Κολόμβο που ήταν Γενουάτης,
                                                                                 [ενώ αυτοί 'τανε Ισπανοί..."

Πάντως κατά τη γνώμη μου η περιγραφή
                   [του Καζαντζάκη* μου μοιάζει η πιο αληθινή,              *Βιβλίο Χρυσό Μήλο
ότι δηλαδή κάτω στο αμπάρι βρισκόντουσαν,
                                  [αλυσοδεμένοι εξεγερμένοι ναυτικοί.


Δεκάδες τόπους ανακάλυψε

                                    [ο Κολόμβος στο πέρασμά του,
μα στην εξωτική σημερα και άγριότοπο τότε,

                       [την Τζαμάικα βρήκε τον μαστορά του..

Θες από της Καραϊβικής τον παλαβό,
                                           [πούρχεται απρόσμενα αέρα,
θες σε υφαλο-σκοπελο-κοραλλιογενή,

                                                     [ύπουλη, νάκατσε ξέρα,
για ένα χρόνο πάντως........
                                    [ήτανε ξέμπαρκος ναυαγός...

Κάποτε καταφέρνει να γυρίσει,

        [πίσω στην Ισπανία, άρρωστος και φτωχός.

Aυτός που μεγάλωσε τη Γη,
                    [απαξιωμένος είν΄πια και "μοναχός"...

Κάπου εκεί τους άφησε χρόνους 
                                     [και η βασίλισσα Ισαβέλλα,
που όσο νάναι απ' την αρχή
                                       [την είχε μέσο την κοπέλα...
αν το θυμάσαι, αυτή
τον εμπιστεύτηκε                       
                       [και τούδωσε την πρώτη καραβέλα.

Σε λίγο όμως κι αυτός, ο Δον Κιχώτης των θαλασσών*               *κατά τον Καζαντζάκη
                                        [στον άλλο κόσμο την ακολουθεί,
όπου εκεί πια....πέντε αιώνες αργότερα,
                                  [με απογοήτευση θα πληροφορηθεί,
ότι στα Τορτούγκας, στα Κέυμαν νησιά,

                                [που είχε ανακαλύψει κι εξερευνήσει,
μέσα στις τράπεζές, πολλά λεφτά,
                               [λεφτά με το τσουβάλι είχανε κρύψει
και Έλληνες, που δεν θα τους έλεγες πατριώτες,

                                                       [Έλληνες λαμογιάρηδες,
που καταληστέψαν και κατακλέψαν την πατρίδα,
                                                    [οι προδοτο-βρομιάρηδες...



_______________________________________






Ξεκινήστε το έργο από την αρχή πατώντας εδώ
______________________________________________________________________________

* Ο "Έλεγχος... στην ιστορία" είναι το 1ο μέρος της τριλογίας ''ιστορίες & υστερίες της Ιστορίας'', και αναφέρεται στα χρόνια 1454 - 1821. Συνεργάστηκαν οι Π. Β. Ματαράγκας και Κ. Γ. Ραπακούλια
 

_______________________________________________________





 


*Το τέταρτο και τελευταίο ταξίδι του Κολόμβου στο Νέο Κόσμο πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μαΐου 1502 και Σεπτεμβρίου 1504 και ήταν γεμάτο από οδυνηρές γι’ αυτόν περιπέτειες. Στη διάρκειά του εξερεύνησε τις ανατολικές ακτές της κεντρικής Αμερικής και τα νησιά της περιοχής, αναζητώντας θαλάσσιο πέρασμα προς τα δυτικά, και παράλληλα αντιμετώπισε την έκδηλη εχθρότητα των Ισπανών αξιωματούχων των αποικιών και τη δυσαρέσκεια των πληρωμάτων του.
Το 1503 εξερευνώντας στην κεντρική Αμερική την περιοχή του Παναμά έφτασε σε απόσταση μόλις 70 χιλιομέτρων από τα παράλια του Ειρηνικού ωκεανού. Αν κατόρθωνε να περάσει στα δυτικά και να φτάσει στον Ειρηνικό ωκεανό θα διαπίστωνε ότι οι χώρες που ανακάλυψε δεν ήταν τμήματα της Ασίας αλλά ανήκαν σε μια μεγάλη και άγνωστη ως τότε ήπειρο που χωρίζει τον Ατλαντικό από τον Ειρηνικό ωκεανό. Τον Ιούνιο του 1503, ο Κολόμβος ναυάγησε στην Τζαμάικα και ύστερα από περιπετειώδη διαβίωση εκεί για ένα περίπου χρόνο πήρε το δρόμο της επιστροφής. Έφτασε στην Ισπανία άρρωστος και εξαντλημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1504, όπου τον υποδέχτηκαν ψυχρότατα. Λίγο καιρό αργότερα πέθανε και η βασίλισσα Ισαβέλλα , γεγονός που τον στέρησε από την βασιλική εύνοια.





* Ο Καζαντζάκης και ο
Δον Κιχώτης των θαλασσών, Στο πρώτο του ταξίδι στην Ισπανία (1926), ο Καζαντζάκης επισκέπτεται τον τάφο του Κολόμβου στη Σεβίλη, συγκινημένος από τη μορφή αυτού του «Δον Κιχώτη των θαλασσών». 
Αργότερα, το 1941, γράφει για βιοποριστικούς λόγους μια μυθιστορη-ματική βιογραφία για τον θαλασσοπόρο, την οποία δημοσιεύει ανωνύμως στην εφημερίδα Καθημερινή. Με την τραγωδία καταπιάνεται το 1949 στην Αντίμπ και την τιτλοφορεί αρχικώς "Το χρυσό μήλο" και την ξαναδουλεύει, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Πρεβελάκη, το 1954.